ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်း

ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်းအတွက် သော့ချက် ၄ ချက်

Rev. Ngeng Chhuana

နိဒါန်း- ရောင့်ရဲတတ်ရန် သင်ယူခြင်း

ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်းဆိုသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့အများစုအတွက် ပင်ကိုယ်သဘာဝအရ အလွယ်တကူ ဖြစ်မလာ တတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် “ငါ့မှာ ငွေကြေးပိုရှိရင်၊ ပိုကောင်းတဲ့အိမ်၊ ပိုကောင်းတဲ့အမှုတော်ဆောင်ခြင်း၊ ပိုကောင်း တဲ့ကျန်းမာရေး၊ ပိုပြီးအသိအမှတ်ပြုခံရမှု ဒါမှမဟုတ် အခြေအနေတစ်ခုခုသာ ပြောင်းလဲသွားရင် ငါပျော်ရွှင်ရ မှာပဲ” ဟု မကြာခဏ တွေးတတ်ကြသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့ လိုချင်သောအရာကို ရရှိသည့်အခါ နောက်ထပ် အရာတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ထပ်မံလိုချင်နေမိသည်ကို တွေ့ကြုံရတတ်ပါသည်။

ပြဿနာသည် ကျွန်ုပ်တို့တွင် ရှိသောအရာကြောင့် အမြဲမဟုတ်ပါ။ အများအားဖြင့် ဘုရားသခင် ပေးထားပြီး သောအရာများအပေါ် ကျေးဇူးတင်တန်ဖိုးထားတတ်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ မသင်ယူရသေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရောင့်ရဲခြင်းဆိုသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့တွင် အိပ်မက်များ၊ ပန်းတိုင်များ သို့မဟုတ် ရည်မှန်းချက်များ မရှိတော့ခြင်းကို မဆိုလိုပါ။ ၎င်းသည် မရှိသေးသောအရာများကြောင့် ရှိပြီးသားအရာများထဲမှ ရရှိသောဝမ်းမြောက်ခြင်းကို အဆုံး ရှုံးမခံဘဲ ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်များကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

ရှင်ပေါလုသည် ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို သင်ယူသိရှိခဲ့သည်။ သူက ဤသို့ဆိုခဲ့သည်-

“ငါသည် တွေ့ကြုံသမျှသော အခြင်းအရာတို့၌ ရောင့်ရဲသောစိတ် ရှိအံ့သောငှါ သင်မိပြီ။” ဖိလိပ္ပိ ၄:၁၁

ရှင်ပေါလုသည် ကြွယ်ဝခြင်းနှင့် ဆင်းရဲခြင်း၊ လွတ်လပ်ခြင်းနှင့် ထောင်ကျခြင်း၊ လက်ခံခံရခြင်းနှင့် ငြင်းပယ်ခံ ရခြင်းတို့ကို တွေ့ကြုံခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူ၏ကျေနပ်မှုသည် ခရစ်တော်၌ အမြစ်တွယ် နေသောကြောင့်သူ၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် အခြေအနေများအပေါ် မမှီခိုခဲ့ပါ။

ဒေသနာကျမ်း ၅:၁၉ (ဘုရားသခင် ပေးသနားတော်မူသော စည်းစိမ် ဥစ္စာကိုရသော လူတိုင်းမိမိအဘို့ကိုခံ၍ ဝင်စားခြင်းငှါ ၎င်း၊ ကြိုးစားအားထုတ်၌ ပျော်မွေ့ခြင်းငှါ၎င်း၊ ဘုရား သခင့်ကျေးဇူးတော်ကြောင့် အခွင့်ရှိ၏။) တွင် ဘုရားသခင်ပေးသနားတော်မူသောအရာများကို ပျော်မွေ့ခံစားနိုင်ခြင်းသည်ပင်လျှင် ဘုရားသခင်ထံမှ လာသော ဆုကျေးဇူးဖြစ်ကြောင်း သတိပေးထားသည်။

သမ္မာကျမ်းစာသည် ရောင့်ရဲတတ်သောနှလုံးသားကို ပျိုးထောင်ရန် အရေးကြီးသော သော့ချက် ၄ ချက်ကို ပေး ထားပါသည်။

၁။ အခြားသူများနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိုင်းယှဉ်ခြင်းကို ရပ်တန့်ပါ

“ကိုယ်ကိုကိုယ်ချီးမွမ်းသော သူတို့နှင့် ရေတွက်ဝင်ခြင်းကို၎င်း၊ ပြိုင်နှိုင်းခြင်းကို၎င်း၊ ငါတို့မပြုဝံ့။ ထိုသူတို့သည် အချင်းချင်းတယောက်နှင့် တယောက်ခိုင်နှိုင်းခြင်း၊ ပြိုင်နှိုင်းခြင်းတို့ကိုပြု၍ ပညာမဲ့ဖြစ်ကြ၏။” — ၂ ကောရိန္သု ၁၀:၁၂

ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်း၏ အကြီးမားဆုံးသော ရန်သူတစ်ခုမှာ နှိုင်းယှဉ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အခြားသူ များကို သဘာဝအတိုင်း ကြည့်ရှုကာ သူတို့နှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိုင်းယှဉ်တိုင်းတာတတ်ကြသည်-

• “သူတို့ရဲ့အမှုတော်ဆောင်ခြင်းက ငါ့ထက် ပိုကြီးမားတယ်။”
• “သူတို့အသင်းတော်က ပိုမြန်မြန် ကြီးထွားနေတယ်။”
• “သူတို့မှာ ငွေပိုရှိတယ်။”
• “သူတို့မိသားစုက ပိုပျော်ရွှင်ပုံရတယ်။”
• “သူတို့အိမ်က ပိုကောင်းတယ်။”
• “သူတို့က ခရီးတွေ ပိုသွားနိုင်တယ်။”
• “ဘုရားသခင်က ငါ့ကိုမဟုတ်ဘဲ သူတို့ကို ဘာလို့ ကောင်းချီးပေးတာလဲ။”

ကျေးဇူးတင်စရာများစွာ ရှိနေသည့်တိုင် နှိုင်းယှဉ်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို စိတ်ဆင်းရဲစေနိုင်သည်။

ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို ထူးခြားစွာ ဖန်ဆင်းထားသည်

သင်သည် မတော်တဆ ဖြစ်လာသူမဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။

ဆာလံ ၁၃၉:၁၄ တွင်- “အကျွန်ုပ်သည် ကြောက်မက်ဘွယ်သော လက္ခဏာ၊ ထူးဆန်းသော လက္ခဏာတို့နှင့် ပြည့်စုံသည် ဖြစ်၍၊ ကိုယ်တော်ကို ချီးမွမ်းပါမည်။ ပြုပြင်တော်မူသော အမှုတို့သည် အံ့ဩဘွယ်ဖြစ်ကြောင်းကို အကျွန်ုပ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည်အမှန်သိပါ၏။”

ဘုရားသခင်သည် သင့်အား အခြားတစ်စုံတစ်ယောက်၏ မိတ္တူဖြစ်လာစေရန် ဖန်ဆင်းခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပါ။ ကိုယ် တော်သည် သင့်အား သီးခြားစရိုက်လက္ခဏာ၊ ခေါ်ခြင်း၊ ဆုကျေးဇူးများ၊ အတွေ့အကြုံများ၊ အခွင့်အရေးများ နှင့် တာဝန်များကို ပေးထားပါသည်။ ထို့ကြောင့် သင်၏ခေါ်ခြင်းကို အခြားသူတစ်ဦး၏ ခေါ်ခြင်းဖြင့် တိုင်းတာ၍ မရနိုင်ပါ။

လူတစ်ဦးသည် ထောင်နှင့်ချီသောသူများအား နှုတ်ကပတ်တော် ဟောပြောပေမည်။ အခြားတစ်ဦးသည် လူ ဆယ်ဦးကို သစ္စာရှိစွာ တပည့်တော်မွေးထုတ်ပေမည်။ အမှုတော်တစ်ခုတွင် အရင်းအမြစ်များစွာ ရှိနိုင် သော်လည်း အခြားတစ်ခုတွင်မူ အနည်းငယ်မျှဖြင့် လုပ်ဆောင်နေရပေမည်။ ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်တွင် အောင်မြင်မှု ဆိုသည်မှာ အရေအတွက်၊ လူမြင်သာမှု သို့မဟုတ် အသိအမှတ်ပြုခံရမှုတို့အပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်မဟုတ်ပါ။

နှိုင်းယှဉ်ခြင်းက ဖြစ်ပေါ်စေသော အန္တရာယ်ရှိသည့် ရလဒ်နှစ်ခု

• မာနထောင်လွှားခြင်းကို ဖြစ်စေသည်- အခြားသူများထက် မိမိကိုယ်ကို သာသည်ဟု ထင်သောအခါ မာနကြီးလာတတ်သည်။
• စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းခြင်းကို ဖြစ်စေသည်- အခြားသူများက မိမိထက် သာသည်ဟု ထင်သောအခါ မိမိကိုယ်ကို မကျေနပ်ဖြစ်လာတတ်သည်။

နှစ်ခုစလုံးသည် အန္တရာယ်ရှိသည်။ ၎င်းကို ကုစားရန်နည်းလမ်းမှာ အောက်ပါအတိုင်း မေးခွန်းထုတ်ရန် ဖြစ်သည်-

“ဘုရားသခင် ငါ့ကို ခေါ်ထားတဲ့အရာအပေါ်မှာ ငါသစ္စာရှိနေရဲ့လား။”

“သူတို့ရထားတာမျိုး ငါဘာလို့မရတာလဲ” ဟု မေးမည့်အစား၊

“ဘုရားသခင် ငါ့ကိုပေးထားတဲ့အရာကို သစ္စာရှိရှိ ဘယ်လိုအသုံးချနိုင်မလဲ” ဟု မေးပါ။

လက်တွေ့အသုံးချမှု

ဘေးသို့ကြည့်ခြင်းကို ရပ်ပြီး အထက်သို့ စတင်ကြည့်ပါ။ မိမိ၏ အောက်ပါအရာများကို အခြားသူများနှင့် မနှိုင်းယှဉ်ပါနှင့်-

• မိမိ၏ အစပြုခြင်းကို အခြားသူ၏ အလယ်အဆင့်နှင့်၊
• မိမိ၏ အားနည်းချက်ကို အခြားသူ၏ အားသာချက်နှင့်၊
• မိမိ၏ ကွယ်ရာနောက်ကွယ်ဘဝကို အခြားသူ၏ လူမြင်ကွင်းပုံရိပ်နှင့်၊
• မိမိ၏ ခေါ်ခြင်းကို အခြားသူ၏ ခေါ်ခြင်းနှင့်။

ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ဖန်ဆင်းထားသည်ကို ကျေးဇူးတင်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏လက်ထဲတွင် ထည့်ပေးထားသောအရာများကို သစ္စာရှိစွာ အသုံးချသည့်အခါ ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်း စတင်လာပါသည်။

၂။ မိမိတွင် ရှိသောအရာကို ပျော်မွေ့ခံစားပါ

“ဤဘဝ၌ ငွေရတတ်သောသူတို့သည် မာန်မာန စိတ်နှင့် ကင်းလွတ်၍၊ မမြဲသောစည်းစိမ်ကို မကိုးစား ဘဲ၊ ငါတို့ခံစားဘို့ရာ အလုံးစုံတို့ကိုကြွယ်ဝစွာ ပေးသနားတော်မူသော၊ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကို ကိုးစာရမည်အကြောင်းနှင့်၊” — ၁ တိမောသေ ၆:၁၇

ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ဘဝကို မသေရုံတမယ် ရှင်သန်နေထိုင်စေလိုသည်မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်၏ ဆုကျေးဇူးများကို ကျေးဇူးသိတတ်သောစိတ်ဖြင့် ခံယူကာ သင့်လျော်စွာ ပျော်မွေ့ခံစားစေလိုပါသည်။ တစ်ခါတရံ ကျွန်ုပ်တို့သည် မရှိသောအရာများအပေါ် အာရုံစိုက်လွန်းသောကြောင့် ရှိပြီးသားအရာများကို ပျော်မွေ့ခံ စားရန် ပျက်ကွက်တတ်ကြသည်-

• စားစရာရှိသော်လည်း ဟင်းလျာအပေါ် ညည်းညူတတ်ကြသည်။
• မိသားစုရှိသော်လည်း သူတို့၏ အားနည်းချက်များကိုသာ အာရုံစိုက်တတ်ကြသည်။
• သူငယ်ချင်းများရှိသော်လည်း ပို၍ဩဇာကြီးသော မိတ်ဆွေများရှိလျှင် ကောင်းမည်ဟု တောင့်တတတ် ကြသည်။
• အမှုတော်ဆောင်ခြင်းရှိသော်လည်း မိမိတို့စိတ်ကူးထားသလောက် မကြီးမား၍ စိတ်ပျက်တတ်ကြ သည်။
• ယနေ့အချိန်ရှိသော်လည်း မနက်ဖြန်အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်ရင်း စိတ်စွမ်းအင်အားလုံးကို ဖြုန်းတီးပစ်တတ် ကြသည်။

ရောင့်ရဲခြင်းဆိုသည်မှာ လက်ခံရယူတတ်ရန် သင်ယူခြင်းဖြစ်သည်

ကျွန်ုပ်တို့တွင် ရှိသမျှအရာအားလုံးသည် အဆုံးစွန်၌ ဘုရားသခင်ထံမှ လာပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စွမ်းရည်၊ ကျန်း မာရေး၊ အခွင့်အရေးများ၊ ဆက်ဆံရေးများ၊ ပိုင်ဆိုင်မှုများ၊ အမှုတော်ဆောင်ခြင်း၊ အချိန်နှင့် အရင်းအမြစ် များ သည် ကျွန်ုပ်တို့ထံ အပ်နှံထားသော ဆုကျေးဇူးများ ဖြစ်ကြသည်။

ယာကုပ် ၁:၁၆ တွင်- “ငါချစ်သောညီအစ်ကိုတို့၊ အလွဲမယူကြနှင့်။ ကောင်းမြတ်စုံလင်သော ဆုကျေးဇူးရှိသမျှတို့ သည် အလင်းတို့၏ အဘထံတော်က သက်ရောက်သည်ဖြစ်၍၊ အထက်အရပ်မှ လာကြ၏။” ဘုရားသခင်၏ ရက်ရောမှုကို ကျွန်ုပ်တို့ သတိပြုမိသောအခါ ရိုးရှင်းသောအရာများသည်ပင် ကျေးဇူးတော် ချီးမွမ်းစရာအ ကြောင်းရင်းများဖြစ်လာသည်-

• အစားအစာတစ်နပ်သည် ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
• စကားပြောဆိုခွင့်ရခြင်းသည် ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

• အိပ်စက်စရာနေရာတစ်ခုသည် ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
• သစ္စာရှိသော မိတ်ဆွေတစ်ဦးသည် ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
• အစေခံခွင့် အခွင့်အရေးတစ်ခုသည် ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
• ရိုးရှင်းသော နေ့ရက်တစ်ရက်သည် ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

ကိုးကွယ်မသွားဘဲ ပျော်မွေ့ပါ

ဘုရားသခင်၏ ဆုကျေးဇူးများကို ပျော်မွေ့ခံစားခြင်း နှင့်ဘုရားသခင်၏ ဆုကျေးဇူးများကို ကိုးကွယ်ခြင်း အ ကြားတွင် အရေးကြီးသော ကွာခြားချက်တစ်ခု ရှိပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို အသုံးပြုရန်နှင့် ပျော်မွေ့ရန် ပေးထားသော်လည်း ထိုပိုင်ဆိုင်မှုများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်တည်မှု (Identity) ဖြစ်လာ စေရန် မည်သည့်အခါမျှ ရည်ရွယ်ထားခြင်း မရှိပါ။

• ငွေကြေးသည် အသုံးဝင်သော်လည်း ဘဝအဓိပ္ပာယ်ကို မပေးနိုင်ပါ။
• အိမ်တစ်လုံးသည် အသုံးဝင်သော်လည်း ငြိမ်သက်ခြင်းကို မပေးနိုင်ပါ။
• အောင်မြင်မှုသည် ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော်လည်း ထာဝရအရေးပါမှုကို မပေးနိုင်ပါ။
• လူသားများသည် အဖိုးတန်သော်လည်း ဘုရားသခင်၏နေရာကို အစားမထိုးနိုင်ပါ။

ရောင့်ရဲတင်းတိမ်သောသူသည် ဤသို့ဆိုသည်- “အိုထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်ပေးထားသောအရာများအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါသည်။ အကျွန်ုပ်သည် ၎င်းကို ပျော်မွေ့ခံစားမည်၊ ပညာရှိစွာ အသုံးချမည်ဖြစ်ပြီး ပိုင်စိုးပိုင်နင်း မဆုပ်ကိုင်ဘဲ ဖွင့်ထားသောလက်ဖြင့် ကိုင်တွယ်ပါမည်။”

လက်တွေ့အသုံးချမှု

• နေ့စဉ် ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတင်နိုင်မည့် အရာများကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရှာဖွေဖော်ထုတ်ပါ။
• နေ့ရက်တစ်ခုကို “ငါ ဘာလိုအပ်သလဲ” ဖြင့် စတင်မည့်အစား၊ “အိုထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်အား အဘယ်အရာကို ပေးထားပြီးပြီနည်း” ဖြင့်စတင်ပါ။
• ကျေးဇူးသိတတ်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းကို မြင်နိုင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့၏မျက်စိကို ဖွင့်ပေးပါသည်။

၃။ သတိရပါ- ဘဝဆိုသည်မှာ ပစ္စည်းဥစ္စာများအပေါ် မူတည်သည်မဟုတ်

“ထိုမှတပါး လောဘလွန်ကျူးခြင်းကို သတိနှင့် ကြဉ်ရှောင်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ စည်းစိမ်ရှိသော် လည်း စည်းစိမ်၌ အသက်မတည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။” — လုကာ ၁၂:၁၅

အမွေခွဲဝေမှုနှင့်ပတ်သက်၍ အငြင်းပွားမှုကို ဖြေရှင်းပေးရန် တစ်စုံတစ်ယောက်က တောင်းဆိုပြီးနောက် ယေရှု သည် ဤစကားကို မိန့်တော်မူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် အမွေအပေါ် အာရုံမစိုက်ဘဲ နှလုံးသားကို အာရုံစိုက် ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပစ္စည်းဥစ္စာများသည် အစေခံဖြစ်ရမည့်အစား သခင်များ ဖြစ်လာနိုင် သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘဝကို မိမိတို့ပိုင်ဆိုင်သောအရာများဖြင့် တိုင်းတာလေ့ရှိကြသည်-

• ငါ့မှာ ငွေဘယ်လောက်ရှိလဲ။
• ငါ ဘယ်လိုအိမ်မျိုးမှာ နေလဲ။
• ငါ ဘယ်လိုကားမျိုး စီးလဲ။
• ငါ့အမှုတော်ဆောင်ခြင်းက ဘယ်လောက်အောင်မြင်လဲ။
• ငါ့ကို လူဘယ်နှစ်ယောက် သိလဲ။
• ငါ့မှာ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ဘယ်လောက်ရှိလဲ။

သို့သော် ယေရှုက ဘဝသည် ပစ္စည်းဥစ္စာများထက် ပိုသည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။

လောဘ၏ အန္တရာယ်

လောဘဆိုသည်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို လိုချင်ရုံမျှသာ မဟုတ်ပါ။ လောဘဆိုသည်မှာ “ငါ့မှာ ပိုရှိလာတဲ့အခါ ကျေ နပ်ရလိမ့်မယ်” ဟု ယုံကြည်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် “ပိုရှိလာခြင်း” သည် ရေရှည်တည်တံ့သော ကျေနပ်မှု ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲပါသည်။ အနည်းငယ်သာရှိသောသူက “ငါ့မှာ ပိုရှိရင် ကောင်းမှာပဲ” ဟုတွေးတတ်ပြီး၊ များစွာ ရှိသောသူကလည်း “ငါ့မှာ နောက်ထပ်လိုသေးတယ်” ဟု မကြာခဏ တွေးတတ်သည်။

ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်း မရှိလျှင် မည်သည့်အခါမျှ လုံလောက်သည်ဟူ၍ မရှိနိုင်ပါ။ ဟေဗြဲ ၁၃:၅ တွင်- “သင်တို့၏ ကျင့်ကြံပြုမူခြင်းသည် ငွေကိုတပ်မက်ခြင်းနှင့် ကင်းလွတ်၍၊ ကိုယ်၌ရှိသောဥစ္စာနှင့် ရောင့်ရဲ ခြင်းရှိကြလော့။ အ ကြောင်းမူကား၊ ငါသည် သင့်ကိုမစွန့်၊ သင့်ကိုအလျှင်းပစ်၍မထားဟု ဂတိတော်ရှိ၏။”

အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်က- “ငါသည် သင့်ကို မစွန့်၊ သင့်ကို အလျှင်းပစ်၍မထား” ဟု ကတိပြုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သည်။

သင့်ပိုင်ဆိုင်မှုများသည် သင် မည်သူဖြစ်သည်ကို မသတ်မှတ်ပါ

သင်သည် ပိုင်ဆိုင်သောအရာများကြောင့် တန်ဖိုးရှိနေခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင်၏တန်ဖိုးသည် ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်း ခြင်းခံရမှုနှင့် ယုံကြည်သူများအတွက်မူ ခရစ်တော်အားဖြင့် ရွေးနှုတ်ခြင်းခံရမှုတို့မှ လာပါသည်။

• ဆင်းရဲသောသူတစ်ဦးသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိနိုင်သည်။
• ချမ်းသာသောသူတစ်ဦးသည်လည်း အလွန်တန်ဖိုးရှိနိုင်သည်။
• အောင်မြင်သောအမှုတော်ရှိသူတစ်ဦးသည် တန်ဖိုးရှိနိုင်သည်။
• လူမသိသောနေရာတွင် တိတ်တဆိတ် အစေခံနေသူတစ်ဦးသည်လည်း ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် အလားတူတန်ဖိုးရှိသည်။

ဘုရားသခင်သည် သစ္စာရှိမှုကို လောကနှင့် မတူညီသောနည်းဖြင့် တိုင်းတာတော်မူသည်။

မှန်ကန်သောမေးခွန်းကို မေးပါ

• “ငါ ဘယ်လောက် ရနိုင်မလဲ” ဟု မေးမည့်အစား “ငါ ဘယ်လောက် ပေးနိုင်မလဲ” ဟု မေးပါ။
• “ငါ ဘယ်လို အရေးပါတဲ့သူ ဖြစ်လာနိုင်မလဲ” ဟု မေးမည့်အစား “ငါ ဘယ်လို အစေခံနိုင်မလဲ” ဟုမေး ပါ။
• “ဒီပစ္စည်းက ငါ့အတွက် ဘာလုပ်ပေးနိုင်မလဲ” ဟု မေးမည့်အစား “အခြားသူတွေကို ကောင်းချီးပေးဖို့ ငါ့မှာရှိတဲ့အရာကို ဘုရားသခင် ဘယ်လိုသုံးနိုင်မလဲ” ဟု မေးပါ။

ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်းသည် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို “မဖြစ်မနေ စုဆောင်းရမည့်အရာများ” မှသည် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များအတွက် “ကျွန်ုပ်တို့တာဝန်ယူ စီမံခန့်ခွဲနိုင်သော အရင်းအမြစ်များ” အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေး ပါသည်။

၄။ ထာဝရတည်တံ့မည့် အရာများအပေါ် အာရုံစိုက်ပါ

“လူမျိုးရှိသမျှသည်လည်း မြက်ပွင့်ကဲ့သို့ဖြစ်၏။ လူမျိုး၏ ဘုန်းရှိသမျှသည်လည်း မြက်ပွင့်ကဲ့သို့ဖြစ်၏။ မြက် ပင်သည်ညှိုးနွမ်းသွေ့ခြောက်တတ်၏။ အပွင့်လည်း ကြွေတတ်၏။ 25 ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တရားမူကား၊ ကာလအစဉ်အမြဲတည်၏။ ထိုနှုတ်ကပတ်တော်သည်၊ သင်တို့အား ဟောပြောသော ဧဝံဂေလိတရားဖြစ် သ တည်း။” — ၁ ပေတရု ၁:၂၄–၂၅

ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့၏ အာရုံကို ဖမ်းစားထားသောအရာ အများစုသည် ထာဝရအတွက် အရေးပါမည်မဟုတ်ပါ။

• ငွေကြေးသည် နောက်ဆုံးတွင် ကုန်ဆုံးသွားမည်။
• အိမ်များသည် နောက်ဆုံးတွင် အခြားသူတစ်ဦးထံ ရောက်သွားမည်။
• ကားများသည် နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးသွားမည်။
• အဝတ်အစားများသည် ဟောင်းနွမ်းသွားမည်။
• အောင်မြင်မှုများသည် နောက်ဆုံးတွင် မေ့ပျောက်ခံရမည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏ လောကနှင့်ဆိုင်သောအရာ၊ အခြေအနေများသည် ယာယီသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျမ်းစာက ထာဝရအရေးပါမှုရှိသော အရာများဆီသို့ ကျွန်ုပ်တို့ကို ညွှန်ပြထားသည်။

အဘယ်အရာက ထာဝရတည်တံ့သနည်း။

ကျွန်ုပ်တို့၏ ထာဝရအာရုံစိုက်မှုကို ရထိုက်သောအရာ နှစ်ခုရှိသည်- ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် လူသားများ ဖြစ်ကြသည်။

• ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ထာဝရတည်၏။
• လူသားများသည် ထာဝရတန်ဖိုး ရှိကြသည်။

ထို့ကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားမည့် အရာများကို စုဆောင်းရန် ကျွန်ုပ်တို့၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို အသုံးပြုပါက အရေးအကြီးဆုံးအရာများကို လက်လွတ်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ပါသည်။

သင်၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို ပြောင်းလဲပါ

ယေရှုသည် ကျွန်ုပ်တို့အား မြေကြီးပေါ်၌သာ ဘဏ္ဍာကို မဆည်းပူးဘဲ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဘဏ္ဍာကို ဆည်းပူးရန် သွန်သင်ခဲ့သည် (မဿဲ ၆:၁၉–၂၀)။ ယင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ တာဝန်ဝတ္တရားများကို လျစ်လျူရှုရမည်ဟု မဆိုလို ပါ။ ယာယီအရာများကို ထာဝရရှုထောင့်ဖြင့် ကြည့်မြင်ရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

• လူသားများကို ကောင်းချီးပေးရန် သင်၏ငွေကြေးကို အသုံးပြုပါ။
• လူသားများကို ကြိုဆိုဧည့်ခံရန် သင်၏နေအိမ်ကို အသုံးပြုပါ။
• လူသားများကို တပည့်တော်မွေးထုတ်ရန် သင်၏အချိန်ကို အသုံးပြုပါ။
• လူသားများကို အားပေးတည်ဆောက်ရန် သင်၏ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို အသုံးပြုပါ။
• လူသားများကို အစေခံရန် သင်၏ဆုကျေးဇူးများကို အသုံးပြုပါ။
• လူသားများကို ခရစ်တော်ထံ ညွှန်ပြရန် သင်၏အမှုတော်ဆောင်ခြင်းကို အသုံးပြုပါ။
• ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်အတွက် သင်၏အရင်းအမြစ်များကို အသုံးပြုပါ။

ထာဝရရှုထောင့်သည် ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်

ဤဘဝသည် ယာယီမျှသာဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ နားလည်သောအခါ ယာယီစိတ်ပျက်စရာများ၏ လွှမ်းမိုး ထိန်းချုပ်မှုကို ခံရခြင်းမှ ကင်းလွတ်လာသည်။

• တစ်စုံတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးရသော်လည်း အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားပြီဟု မယူဆတော့ပါ။
• ကျရှုံးမှုကို ကြုံတွေ့ရသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏ဘဝသည် ကျရှုံးသွားပြီဟု မထင်တော့ပါ။
• အနည်းငယ်သာ ရှိသော်လည်း မိမိကိုယ်ကို တန်ဖိုးမရှိဟု မခံစားရတော့ပါ။
• ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံစားရသော်လည်း မျှော်လင့်ချက် မဆုံးရှုံးတော့ပါ။

အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အဆုံးစွန်သော ဘဏ္ဍာသည် ဤလောက၌ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရှင်ပေါလုသည် ဤသို့ဆိုသောအခါ ထိုအချက်ကို နားလည်ခဲ့သည်- “အသက်ရှင်သည်အရာမှာ ခရစ်တော် ဖြစ်၏။ သေလျှင်မူကား၊ သာ၍အကျိုးရှိ၏။” (ဖိလိပ္ပိ ၁:၂၁) သူ၏ ရောင့်ရဲခြင်းသည် အခြေအနေများအပေါ် အခြေ မခံခဲ့ပါ။ သူ၏ဘဝသည် ခရစ်တော်နှင့် ထာဝရကာလ၌ ခိုင်မြဲစွာ ကျောက်ချထားခဲ့သည်။

သော့ချက် ၄ ချက် အကျဉ်းချုပ်

• ၁။ နှိုင်းယှဉ်ခြင်းကို ရပ်တန့်ပါ- အခြားသူ၏ဘဝကို မဟုတ်ဘဲ သင့်ဘဝအတွက် ဘုရားသခင်၏ ခေါ်ယူ ခြင်းကိုသာ ကြည့်ပါ။
• ၂။ မိမိတွင် ရှိသောအရာကို ပျော်မွေ့ခံစားပါ- မနက်ဖြန်၏ ကောင်းချီးများကို အမြဲမပြတ် လိုက်လံရှာ ဖွေနေမည့်အစား ယနေ့၏ ကောင်းချီးများကို ကျေးဇူးတင်စွာ လက်ခံရယူပါ။
• ၃။ ဘဝသည် ပစ္စည်းဥစ္စာများအပေါ် မမူတည်ကြောင်း သတိရပါ- ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ကိရိယာအဖြစ် အသုံးပြုပါ၊ သို့သော် ၎င်းတို့ကို သင်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်တည်မှု သို့မဟုတ် သခင်အဖြစ် မည်သည့် အခါမျှ အဖြစ်မခံပါနှင့်။
• ၄။ ထာဝရတည်တံ့မည့် အရာများအပေါ် အာရုံစိုက်ပါ- သင်၏ဘဝကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ် တော်၊ လူသားများနှင့် ဘုရားသခင်၏ ထာဝရနိုင်ငံတော်အတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပါ။

နိဂုံး- ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်းသည် နှလုံးသား၏ ရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်

ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်းဆိုသည်မှာ မိမိတို့လိုချင်သမျှ အားလုံးရှိနေခြင်းကို မဆိုလိုပါ။ ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်းဆို သည်မှာ မိမိတို့တွင် ရှိသောအရာနှင့် မရှိသောအရာများအတွက်ပါ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကိုးစားတတ်ရန် သင်ယူထားခြင်း ကို ဆိုလိုသည်။

• ကျွန်ုပ်တို့သည် မကျေမနပ်ဖြစ်ခြင်းမရှိဘဲ အိပ်မက်မက်နိုင်သည်။
• လောဘမကြီးဘဲ ကြိုးစားအလုပ်လုပ်နိုင်သည်။
• အခြားသူများနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မနှိုင်းယှဉ်ဘဲ ထူးချွန်မှုကို လိုက်စားနိုင်သည်။
• လက်ရှိအခြေအနေများကို မထီမဲ့မြင်မပြုဘဲ တိုးတက်ကြီးထွားမှုကို လိုလားနိုင်သည်။
• ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးများကို မကိုးကွယ်ဘဲ ပျော်မွေ့ခံစားနိုင်သည်။
• ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်သည် လုံလောက်တော်မူကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ သိထားသောကြောင့် မရေရာ သော အနာဂတ်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်သည်။

ရှင်ပေါလုသည် လျှို့ဝှက်ချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးထားပါသည်- “ထိုသို့ငါဆိုသော်၊ ကိုယ်တိုင်ဆင်းရဲခြင်းကို ရည်မှတ်၍ ဆိုသည်မဟုတ်။ အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် တွေ့ကြုံသမျှသော အခြင်းအရာတို့၌ ရောင့်ရဲသောစိတ် ရှိအံ့သောငှါ သင်မိပြီ (သင်ယူပြီးပြီ)။ — ဖိလိပ္ပိ ၄:၁၁ “သင်ယူပြီးပြီ” ဟူသော စကားလုံးကို သတိပြုပါ။

• ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်းသည် သင်ယူရသောအရာ ဖြစ်သည်။
• ကျေးဇူးသိတတ်ခြင်းအားဖြင့် ဖွံ့ဖြိုးလာသည်။
• ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းအားဖြင့် ခွန်အားပြည့်လာသည်။
• ထာဝရရှုထောင့်အားဖြင့် အကာအကွယ်ရရှိသည်။
• နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းကို ခရစ်တော်၌ တွေ့ရှိရပါသည်။

အကယ်၍ သင်သည် အမြဲတစေ နှိုင်းယှဉ်နေပါက မည်သည့်အခါမျှ ကျေနပ်ရလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။ အကယ်၍ သင်သည် အမြဲတစေ သုံးစွဲစားသုံးနေပါက မည်သည့်အခါမျှ လုံလောက်ရလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။ အကယ်၍ သင်သည် ပိုင်ဆိုင်မှုများကိုသာ အမြဲတစေ လိုက်စားနေပါက အရေးကြီးသောအရာများကို လွဲချော်သွားပါ လိမ့် မည်။ သို့သော် သင်သည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကိုးစားပြီး ကိုယ်တော်၏ ဆုကျေးဇူးများကို ပျော်မွေ့ကာ၊ အခြားသူများကို အစေခံပြီး ထာဝရကာလအတွက် အသက်ရှင်ပါက ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်း၏ နက်နဲသော ဝမ်း မြောက်ခြင်းကို တွေ့ရှိနိုင်ပါသည်။

ရောင့်ရဲခြင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်မှာ သင်လိုချင်သမျှ အရာအားလုံး ရှိနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင် ပေးထား သောအရာများကို လိုလားတန်ဖိုးထားတတ်ရန် သင်ယူခြင်းနှင့် ကျန်ရှိသောအရာအားလုံးအတွက် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။

.