အိမ်ထောင်ရေးဆိုသည်မှာ မပြည့်စုံသော လူနှစ်ဦးပေါင်းစည်းခြင်းဖြစ်၍ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိတ်ပျက်စေခြင်း၊ နာကျင်စေခြင်းနှင့် ပြစ်မှားမိခြင်းတို့မှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် ခွင့်လွှတ် ခြင်းသည် ကျန်းမာ၍ ရေရှည်တည်တံ့သော အိမ်ထောင်ရေးတစ်ခုအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပါသည်။ ကျမ်းစာလာ ခွင့်လွှတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ နာကျင်မှုကို မသိကျိုးကျွံပြုခြင်း၊ မကောင်းမှုကို ဆင်ခြေပေးခြင်း သို့မဟုတ် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ဟန်ဆောင်နေခြင်း မဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် ထိခိုက်နစ်နာမှုကို မှန်မှန်ကန်ကန် ရင်ဆိုင်ပြီး မကျေနပ်ချက်များနှင့် လက်စားချေချင်သော စိတ်တို့ကို ဘုရားသခင်ထံ ပုံအပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ခရစ်တော်အားဖြင့် ဘုရားသခင် ကျွန်ုပ်တို့အား ပြသခဲ့သော ကျေးဇူးတော်၌ အမြစ်တွယ်နေပါသည်။ ဇနီးမောင်နှံတို့သည် မိမိတို့မည်မျှအထိ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခွင့်လွှတ်ခံခဲ့ရသည်ကို နားလည်လာကြသောအခါ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကျေးဇူးတော် ပြသနိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။ ခွင့်လွှတ် ခြင်းသည် နောင်တရခြင်း၊ ယုံကြည်မှု ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း၊ ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းနှင့် သံယော ဇဉ် ပြန်လည်ဆန်းသစ်ခြင်းတို့အတွက် လမ်းစဖွင့်ပေးနိုင်ပါသည်။ သို့သော်လည်း ယုံကြည်မှုကို ပြန် လည်တည်ဆောက်ရာတွင် အမှန်တရား၊ ပြောင်းလဲလာသော အမူအကျင့်၊ သင့်တော်သော စည်းဘောင် များနှင့် အချိန်ကာလတို့ လိုအပ်ပါသည်။

ဇနီးမောင်နှံတိုင်းတွင် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ အားနည်းချက်များ၊ မျှော်လင့်ချက်များ၊ စိုးရိမ်မှုများနှင့် အတိတ် ကအတွေ့အကြုံများ ပါလာကြသဖြင့် အိမ်ထောင်ရေးတိုင်းတွင် ပဋိပက္ခဆိုသည်မှာ ကြုံတွေ့ရမြဲဖြစ် သည်။ ထိုပဋိပက္ခများကို မဖြေရှင်ဘဲ ရက်ရှည်ထားရှိပါက နာကျင်မှုသည် ခါးသီးမှု၊ ကင်းကွာသွားမှု၊ ဒေါသ သို့မဟုတ် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုတို့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။

အရေးကြီးသော မေးခွန်းမှာ ဇနီးမောင်နှံတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး နာကျင်အောင် လုပ်မိကြမလား ဆိုသည်မဟုတ်ဘဲ၊ နာကျင်မှုဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ မည်သို့တုံ့ပြန်ကြမလဲ ဆိုသည်ပင်ဖြစ်သည်။ ဘုရား သခင်သည် အိမ်ထောင်သည်အိမ်ထောင်ဘက်များကို အမှန်တရား၊ ကျေးဇူးတော်၊ နောင်တရ ခြင်းနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းတို့ဖြင့် တုံ့ပြန်ရန် ခေါ်ဖိတ်ထားသည်။ ထိုဖြစ်စဉ်အားဖြင့် ပဋိပက္ခသည် ဝိညာဉ် ရေးရာ ကြီးထွားမှုနှင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။

အဓိကအချက်များ အကျဉ်းချုပ်

၁။ ပဋိပက္ခဆိုသည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ပါ

ကျမ်းစာပိုဒ်များ – ယာကုပ် ၄:၁-၂၊ ရောမ ၃:၂၃၊ ယာကုပ် ၃:၂၊ သုတ္တံ ၂၇:၁၇

အိမ်ထောင်ရေးတွင် ကျရှုံးတတ်သော၊ မပြည့်စုံသော လူနှစ်ဦး ပါဝင်နေသည်။ ဇနီးမောင်နှံ နှစ်ဦးစလုံး၌ အားနည်းချက်များ၊ အတ္တဆန္ဒများ၊ စိတ်ဒဏ်ရာများနှင့် ဆက်လက်ကြီးထွားရန် လိုအပ်နေသော နယ်ပယ် များ ရှိကြသည်။

ယာကုပ် ၄:၁-၂ တွင် ရန်ပွဲများသည် စိတ်နှလုံးအတွင်းရှိ ဆန့်ကျင်ဘက် အလိုဆန္ဒများမှ စတင်ဖြစ်ပေါ် ကြောင်း သင်ကြားထားသည်။ ထို့ကြောင့် ပဋိပက္ခသည် ပြင်ပအခြေအနေများကြောင့်ချည်း မဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် မာန၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ မနာလိုမှု၊ လုံခြုံမှုမရှိခြင်း၊ အတ္တဆန္ဒများ သို့မဟုတ် စိုးမိုးလိုသည့်ဆန္ဒ တို့ကို ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်သည်။

ရောမ ၃:၂၃ တွင် လူတိုင်းသည် ပြစ်မှား၍ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်နှင့် လွဲချော်ကြပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပေးထားသည်။ မည်သည့်အိမ်ထောင်ဘက်မျှ ကိုယ်ကျင့်တရား ပြည့်ဝစွာ သို့မဟုတ် စိတ်ပိုင်း ဆိုင်ရာ ရင့်ကျက်စွာဖြင့် အိမ်ထောင်ပြုလာကြသည် မဟုတ်ပါ။ ယာကုပ် ၃:၂ တွင် ထပ်မံ၍ လူတိုင်း သည် အထူးသဖြင့် နှုတ်ထွက်စကားအားဖြင့် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် လဲကျတတ်ကြောင်း ဆိုထားသည်။ ဒေါသဖြင့် ပြောလိုက်သော စကားများသည် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာများကို ချန်ထားခဲ့နိုင်သည်။

ဇနီးမောင်နှံတို့သည် ပဋိပက္ခတိုင်းကို အိမ်ထောင်ရေး ပျက်စီးသွားပြီဟု မယူဆဘဲ၊ ကွဲပြားမှုများနှင့် စိတ်ပျက်စရာများကို မျှော်လင့်ထားသင့်သည်။ နှိမ့်ချသောစိတ်ဖြင့် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပါက ပဋိပက္ခ သည် ကုစားရန်နှင့် ကြီးထွားရန်လိုအပ်သည့် နယ်ပယ်များကို ဖော်ပြပေးနိုင်သည်။ သုတ္တံ ၂၇:၁၇ တွင် ဒီဖြစ်စဉ်ကို သံသည် သံကို ထက်စေသကဲ့သို့ဟု ပမာပြုထားသည်။

လက်တွေ့ကျင့်သုံးရန် – “ငါတို့မှာ ဘာလို့ ပဋိပက္ခတွေ ရှိနေရတာလဲ” ဟု မေးမည့်အစား “ဒီပဋိပက္ခက ငါတို့ရဲ့ စိတ်နှလုံးအကြောင်း ဘာကို ဖော်ပြနေသလဲ၊ ဘုရားသခင်က ငါတို့ကို ဘယ်လို ကြီးထွားစေချင် တာလဲ” ဟု မေးမြန်းသင့်ပါသည်။

၂။ အပြစ်နှင့် နာကျင်မှုကို ရိုးသားစွာ ရင်ဆိုင်ရမည်

ကျမ်းစာပိုဒ်များ – ဧဖက် ၄:၁၅, ၂၅၊ ဆာလံ ၃၂:၃-၅၊ မဿဲ ၁၈:၁၅၊ သုတ္တံ ၂၈:၁၃

စစ်မှန်သော ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် အမှန်တရားမှ စတင်သည်။ လူတိုင်းက ငြင်းဆိုရန်၊ လျှော့တွက်ရန် သို့မ ဟုတ် ဖုံးကွယ်ထားရန် မျှော်လင့်ထားသည့် အပြစ်တစ်ခုကို ခွင့်လွှတ်ရန် ခက်ခဲလှပါသည်။

ဧဖက် ၄:၁၅ တွင် ယုံကြည်သူများကို မေတ္တာနှင့်ယှဉ်၍ သစ္စာစကားကို ပြောဆိုရန် တိုက်တွန်း ထားသည်။ မေတ္တာမပါသော အမှန်တရားသည် ကြမ်းတမ်း၍ ပျက်စီးစေနိုင်သော်လည်း၊ အမှန်တရား မပါသော မေတ္တာသည်လည်း ရှောင်လွှဲခြင်း သို့မဟုတ် ဟန်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သွားနိုင်သည်။ ကျန်းမာ သော အိမ်ထောင်ရေးတွင် ရိုးသားမှုနှင့် ကရုဏာတရား နှစ်ခုစလုံး လိုအပ်ပါသည်။

ဆာလံ ၃၂:၃-၅ တွင် အပြစ်ကို နှုတ်ဆိတ်နေခြင်း၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး အကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ဖုံးကွယ်ထားသော မကောင်းမှုသည် စိတ်နှလုံးကို ထိခိုက်စေပြီး ဆက်ဆံ ရေးကို ပျက်စီးစေသည်။ သုတ္တံ ၂၈:၁၃ တွင်လည်း အပြစ်ကို ဖုံးအုပ်ထားခြင်းသည် တိုးတက်မှု ကို တားဆီးပြီး၊ အပြစ်ကို ဖော်ပြတောင်းပန်၍ စွန့်လွှတ်ခြင်းက ကရုဏာတော်ကို ရရှိစေကြောင်းသင် ကြားထားသည်။

မဿဲ ၁၈:၁၅ တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က မိမိကို ပြစ်မှားပါက ဘေးကင်း၍ သင့်တော်သောအခါ တိုက်ရိုက် သွားရောက်ပြောဆိုသင့်ကြောင်း သင်ကြားထားသည်။ ဒါသည် အခြားသူကို တိုက်ခိုက်ရန် သို့မဟုတ် အရှက်ခွဲရန် မဟုတ်ပါ။ ပြုမူသော အပြုအမူနှင့် ယင်း၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ရှင်းလင်းစွာဖော် ထုတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိခိုက်ခဲ့သော ကိစ္စတစ်ခုကို “ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး” ဟု ပြောရန် မလို အပ်ပါ။ အဓိပ္ပာယ်ရှိသော ကုစားမှု မဖြစ်ပေါ်မီ နာကျင်မှုကို အသိအမှတ်ပြုရမည် ဖြစ်သည်။

လက်တွေ့ကျင့်သုံးရန် – အပြစ်ကို တိတိကျကျနှင့် တည်ငြိမ်စွာဖော်ပြပါ – “ဒီလိုဖြစ်ခဲ့တုန်းက ကျွန် တော် /ကျွန်မ နာကျင်ခဲ့ရသလို သစ္စာဖောက်ခံရတယ်လို့ ခံစားရတယ်”။ “မင်း အမြဲတမ်း…” သို့မဟုတ် “မင်း ဘယ်တော့မှ…” ဆိုသည့် ချဲ့ကားသော စကားမျိုးကို ရှောင်ကြဉ်ပါ။

၃။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်သည် ခွင့်လွှတ်ခြင်း၏ အုတ်မြစ်ဖြစ်သည်

ကျမ်းစာပိုဒ်များ – ဧဖက် ၄:၃၁-၃၂၊ ကောလောသဲ ၃:၁၂-၁၃၊ မဿဲ ၁၈:၂၁-၃၅၊ ရောမ ၅:၈

ခရစ်ယာန်တို့၏ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ဘုရားသခင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သော အရာမှစတင် သည်။ မကောင်းမှုသည် အရေးမကြီးသောကြောင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်း မဟုတ်ပါ။ ခရစ်တော်အားဖြင့် အကန့်အသတ်မရှိသော မထိုက်တန်သည့် ကရုဏာတော်ကို ရရှိထားသောကြောင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းဖြစ် သည်။

ဧဖက် ၄:၃၁-၃၂ တွင် ခါးသီးခြင်း၊ စိတ်တိုခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်းနှင့် မကောင်းသော သဘောများကို စွန့်လွှတ်၍ ခရစ်တော်၌ ဘုရားသခင် ခွင့်လွှတ်တော်မူသကဲ့သို့ အချင်းချင်း ခွင့်လွှတ်ကြရန် ခေါ်ဖိတ် ထားသည်။ ဘုရားသခင်၏ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် အခြားသူများကို ခွင့်လွှတ်ရန် ပုံစံနှင့် ခွန်အားဖြစ်လာ သည်။

ကောလောသဲ ၃:၁၂-၁၃ တွင် ခရစ်ယာန်များကို သနားခြင်း၊ ကျေးဇူးပြုခြင်း၊ နှိမ့်ချခြင်း၊ နူးညံ့ခြင်းနှင့် သည်းခံခြင်းတည်းဟူသော စိတ်သဘောကို ဝတ်ဆင်ရန် သင်ကြားထားသည်။ ထိုအရည်အသွေး များသည် ဇနီးမောင်နှံများ အချင်းချင်း၏ အားနည်းချက်များကို အနီးကပ် မြင်တွေ့နေရသည့် အိမ် ထောင်ရေးတွင် အထူးလိုအပ်ပါသည်။

မဿဲ ၁၈:၂၁-၃ – တွင် ယေရှုသည် ကြွေးမြီအမြောက်အမြား ခွင့်လွှတ်ခြင်းခံရသော်လည်း အခြားသူ၏ အသေးအဖွဲ ကြွေးမြီကို ခွင့်မလွှတ်ခဲ့သော အစေခံအကြောင်း ပမာပေးပြောဆိုခဲ့သည်။ အခြားသူ၏ ပြစ်မှားမှုသည် မနာကျင်ပါဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာကို ရရှိခြင်းသည် ကျွန်ုပ် တို့ကို ပြစ်မှားသောသူများအပေါ် တုံ့ပြန်ပုံကို ပြောင်းလဲစေသင့်ကြောင်း ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရောမ ၅:၈ တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် အပြစ်ရှိသူများ ဖြစ်နေစဉ်ပင် ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အသေ ခံခဲ့ကြောင်း ရှင်းပြထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ ချစ်ခြင်းနှင့် ထိုက်တန် လာသည် အထိ စောင့်ဆိုင်းမနေဘဲ ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ထံ ကြွလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လက်တွေ့ကျင့်သုံးရန် – အိမ်ထောင်ဘက်၏ အမှားကိုပဲ စိစစ်နေမည့်အစား မိမိကိုယ်တိုင် ဘုရားသခင် ၏ ကျေးဇူးတော် လိုအပ်နေသူဖြစ်ကြောင်း ဆုတောင်းလျက် သတိရပါ။ ခွင့်လွှတ်ခံရမှုအပေါ် ကျေးဇူး တင်စိတ်သည် ခက်ထန်နေသော စိတ်နှလုံးကို နူးညံ့ပျော့ပျောင်း စေနိုင်ပါသည်။

၄။ နောင်တရခြင်းတွင် တာဝန်ယူမှု ပါဝင်သည်

ကျမ်းစာပိုဒ်များ – ဒုတိယ ကောရိန္သု ၇:၉-၁၁၊ ဆာလံ ၅၁:၁-၄, ၁၀၊ လုကာ ၁၉:၈-၉၊ ယာကုပ် ၅:၁၆

စစ်မှန်သော တောင်းပန်ခြင်းဆိုသည်မှာ “မင်း စိတ်ဆိုးသွားလို့ စိတ်မကောင်းပါဘူး” ဟု ပြောရုံမျှ မဟုတ် ပါ။ ကျမ်းစာလာ နောင်တရခြင်းသည် အမှားအတွက် တာဝန်ယူမှုကို လက်ခံပြီးပြောင်းလဲလို သော စစ်မှန်သည့် ဆန္ဒကို ပြသခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆာလံ ၅၁ တွင် ဒါဝိဒ်သည် မိမိ၏အပြစ်ကို ပွင့်လင်းစွာ ဝန်ခံပြီး သန့်ရှင်းသော စိတ်နှလုံးကို ဖန်ဆင်း ပေးပါရန် ဘုရားသခင်ထံ တောင်းလျှောက်ခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ အခြေအနေ သို့မဟုတ် ဘေးလူများ ကို အပြစ်မပုံခဲ့ပါ။ စစ်မှန်သော နောင်တသည် ပြစ်မှားသူက အမှားကို ဆင်ခြေပေးခြင်းမှ ရပ်တန့်လိုက် သည့်အခါ စတင်သည်။

ဒုတိယ ကောရိန္သု ၇:၉-၁၁ တွင် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့်အညီ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် လောကီဆိုင်ရာ ဝမ်းနည်းခြင်းတို့ကို ခွဲခြားပြထားသည်။ လောကီဆိုင်ရာ ဝမ်းနည်းခြင်းသည် အပြစ်ပေါ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် အကျိုးဆက်များကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းအပေါ် ရိုးရိုးမျှ နောင်တရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဘုရားသခင် ၏အလိုတော်နှင့်အညီ ဝမ်းနည်းခြင်းမူ နောင်တရခြင်း၊ လေးနက်မှုရှိခြင်းနှင့် အမှားကိုပြန်လည်ပြင် ဆင်လိုသော ဆန္ဒကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

လုကာ ၁၉:၈-၉ တွင် ဇက္ခဲ၏ ယေရှုအပေါ် တုံ့ပြန်ပုံကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ သူ၏ နောင်တရ ခြင်းသည် လက်တွေ့ကျသော ပြန်လည်ပေးဆပ်မှုအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် စိတ်လှုပ်ရှား မှုကို သက်သက် ပြသခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အပြုအမူအားဖြင့် ပြောင်းလဲမှုကို သက်သေပြခဲ့သည်။

ယာကုပ် ၅:၁၆ တွင် ယုံကြည်သူများကို အချင်းချင်း အပြစ်များကို ဝန်ခံကြရန်နှင့် ဆုတောင်းပေးကြရန် တိုက်တွန်းထားသည်။ အိမ်ထောင်ရေးတွင် ဝန်ခံခြင်းသည် ရှင်းလင်းမှု၊ နှိမ့်ချမှုရှိရမည်ဖြစ်ပြီး အပြစ်လွှဲ ချခြင်းများမှ ကင်းလွတ်ရမည်။

တာဝန်ယူမှုရှိသော တောင်းပန်ခြင်းတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်သည် –

• တိကျသော အမှားကို အမည်တပ် ဖော်ပြခြင်း။
• ယင်း၏ ထိခိုက်မှုကို အသိအမှတ်ပြုခြင်း။
• စစ်မှန်သော ဝမ်းနည်းမှုကို ဖော်ပြခြင်း။
• ခွင့်လွှတ်ပါရန် အတင်းအကျပ် မတောင်းဆိုဘဲ တောင်းပန်ခြင်း။
• ဖြစ်နိုင်သမျှနေရာများတွင် ပြန်လည်ပေးဆပ် ပြင်ဆင်ခြင်း။
• ထပ်မံမဖြစ်ပွားစေရန် အစီအစဉ် ရေးဆွဲခြင်း။
• သင့်တော်သော အကျိုးဆက်များကို လက်ခံခြင်း။

လက်တွေ့ကျင့်သုံးရန် – စစ်မှန်သော တောင်းပန်မှုက – “ငါလုပ်ခဲ့တာ မှားပါတယ်။ မင်းကို နာကျင်စေ ခဲ့တယ်ဆိုတာ ငါနားလည်ပါတယ်။ ငါ တာဝန်ယူပါတယ်၊ ပြီးတော့ ပြောင်းလဲချင်ပါတယ်” ဟုဆိုပါ သည်။

၅။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ လက်စားချေမှုကို စွန့်လွှတ်ခြင်းဖြစ်သည်

ကျမ်းစာပိုဒ်များ – ရောမ ၁၂:၁၇-၂၁၊ ဧဖက် ၄:၂၆-၂၇၊ ဟေဗြဲ ၁၂:၁၄-၁၅၊ ကမ္ဘာဦး ၅၀:၁၉-၂၁

ခွင့်လွှတ်ခြင်းတွင် လက်စားချေပိုင်ခွင့်ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းပါဝင်သည်။ မိမိ နာကျင်ခဲ့ရသည့်အတွက် ပြစ် မှားသူကိုလည်း နာကျင်စေချင်သည့် စိတ်ကို ငြင်းပယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရောမ ၁၂:၁တ-၂၁ တွင် ယုံကြည်သူများကို မကောင်းသောအမှုကို မကောင်းသောအမှုဖြင့် မတုံ့ပြန်ရန် သို့မဟုတ် လက်စားမချေရန် ညွှန်ကြားထားသည်။ ထိုအစား တရားမျှတမှုကို ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံပြီး မကောင်းသောအမှုကို ကောင်းသောအမှုဖြင့် အနိုင်ယူရမည် ဖြစ်သည်။ ဒါသည် တာဝန်ယူမှုကို ဖယ်ရှား လိုက်ခြင်း မဟုတ်ပါ၊ အပြစ်ပေးခြင်းကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ မုန်းတီးမှု သို့မဟုတ် လက်စား ချေမှု ဖြင့် မလုပ်ဆောင်ရဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဧဖက် ၄:၂၆-၂၇ တွင် မဖြေရှင်းရသေးသော ဒေါသသည် စာတန်အား နောက်ထပ် ဖျက်ဆီးမှုများ ပြု လုပ်ရန် အခွင့်အရေး ပေးနိုင်ကြောင်း သတိပေးထားသည်။ ဒေါသသည် မှားယွင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွား ခဲ့ကြောင်း စတင်ဖော်ပြပေးနိုင်သော်လည်း၊ ဆက်လက် မွေးမြူထားသော ဒေါသသည် ခါးသီးမှုနှင့် မထီမဲ့မြင်ပြုမှု ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ဟေဗြဲ ၁၂:၁၄-၁၅ တွင် ခါးသီးခြင်းကို လူအများအား ဒုက္ခပေးတတ်သော အမြစ်တစ်ခုအဖြစ် ပမာပြု ထားသည်။ အိမ်ထောင်ရေးတွင် ခါးသီးမှုသည် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုတည်း၌ ရပ်တန့်မနေပါ။ ၎င်းသည် ဆက် သွယ်ပြောဆိုမှု၊ သံယောဇဉ်၊ မိဘအဖြစ် ပြုစုပျိုးထောင်မှုနှင့် အိမ်၏ လေထုတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုး နိုင်သည်။

ကမ္ဘာဦး ၅၀:၁၉-၂၁ တွင် ဇောသပ္ပသည် မိမိအား ပြင်းထန်စွာ နာကျင်အောင် လုပ်ခဲ့သော ညီအစ် ကိုများကို လက်စားချေရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ သူသည် တရားမျှတမှုအပေါ် ဘုရားသခင်၏ အခွင့်အာ ဏာကို အသိအမှတ်ပြုပြီး ကရုဏာဖြင့် တုံ့ပြန်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ အတိတ်က အရိပ်အယောင်များ သို့မဟုတ် နာကျင်ဖွယ် စိတ်ခံစားချက်များ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာ သည့် အခါတိုင်း ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ဆန်းသစ်ရန် လိုအပ်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် ပြတ်သားသော ကတိကဝတ် တစ်ခုဖြစ်သလို ဆက်လက်လုပ် ဆောင်ရမည့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

လက်တွေ့ကျင့်သုံးရန် – ထိခိုက်နစ်နာရသူ အိမ်ထောင်ဘက်သည် ပြစ်မှားသူကို လူအများရှေ့တွင် အရှက်ခွဲခြင်း၊ အပြစ်ကို လက်နက်သဖွယ် ခဏခဏ အသုံးပြုခြင်း သို့မဟုတ် နာကျင်စေမည့် နည်းလမ်း များကို တိတ်တဆိတ် ကြံစည်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်မည် မဟုတ်ပါ။

၆။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းတို့သည် ဆက်စပ်နေသော်လည်း ကွဲပြားကြသည်

ကျမ်းစာပိုဒ်များ – ရောမ ၁၂:၁၈၊ လုကာ ၁၇:၃-၄၊ မဿဲ ၅:၂၃-၂၄၊ ဒုတိယ ကောရိန္သု ၅:၁၈-၂၀

ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းတို့သည် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသော်လည်း ထပ်တူတော့ မဟုတ်ပါ။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ မကျေနပ်ချက်နှင့် လက်စားချေလိုစိတ်တို့ကို ဘုရားသခင်ထံ လွှတ် တင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းတွင် ဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း ပါဝင်သဖြင့် လူနှစ်ဦးစလုံး၏ ပါဝင်ဆောင်ရွက်မှု လိုအပ်ပါသည်။

ရောမ ၁၂:၁၈ တွင် မိမိတို့ဘက်မှ တတ်နိုင်သမျှ လူတိုင်းနှင့် အေးချမ်းစွာ နေထိုင်ရန် ဆိုထားသည်။ ထိုစကားရပ်သည် ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုသည်မှာ လူတစ်ယောက်တည်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် အမြဲတမ်း မရှိကြောင်း အသိအမှတ်ပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အိမ်ထောင်ဘက်တစ်ဦးသည် ခွင့်လွှတ် သော သဘော ထားကို ရွေးချယ်နိုင်သော်လည်း၊ အခြားတစ်ဦးကို နောင်တရရန် သို့မဟုတ် ပြောင်းလဲရန်အတင်း အကျပ် မလုပ်နိုင်ပါ။

လုကာ ၁၇:၃-၄ တွင် ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် နောင်တရခြင်းတို့ကို ပေါင်းစည်းပေးထားသည်။ ယေရှုသည် ယုံကြည်သူများကို အပြစ်ကို ရင်ဆိုင်ပြောဆိုရန်နှင့် နောင်တရသော ပြစ်မှားသူကို ခွင့်လွှတ်ရန် မိန့်မှာ ထားသည်။ ဒါသည် ကျမ်းစာလာ မေတ္တာတွင် အမှန်တရားနှင့် ကျေးဇူးတော် နှစ်ခုစလုံး ပါဝင်ကြောင်း ပြသနေသည်။

မဿဲ ၅:၂၃-၂၄ တွင် ပျက်စီးသွားသော ဆက်ဆံရေးများကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခြင်းကို လေးနက်စွာနှင့် အရေးတကြီး ဆောင်ရွက်ရန် သင်ကြားထားသည်။ မိမိအား တစ်စုံတစ်ယောက်က မကျေမနပ်ဖြစ် နေကြောင်း သတိရသူသည် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးအတွက် စတင်လုပ်ဆောင်သင့်သည်။

ဒုတိယ ကောရိန္သု ၅:၁၈-၂၀ တွင် ဘုရားသခင်ကို ခရစ်တော်အားဖြင့် လူတို့ကို မိမိနှင့် ပြန်လည် သင့်မြတ် စေသူအဖြစ် ဖော်ပြထားပြီး ယုံကြည်သူများကို ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းဆိုင်ရာ အမှုတော်ကို ပေးအပ် ထားသည်။ အိမ်ထောင်ရေးသည် ဘုရားသခင်၏ ထိုသို့သော ပြန်လည်သင့်မြတ်စေသည့် သဘာဝကို ရောင်ပြန်ဟပ်သင့်သည်။

သို့သော်လည်း ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းကို နှုတ်ထွက်စကားမျှဖြင့် ရေရှည်မထိန်းသိမ်းနိုင်ပါ။ ၎င်းတွင် ရိုးသားမှု၊ နောင်တရမှု၊ ဘေးကင်းမှု၊ ပြောင်းလဲလာသော အမူအကျင့်နှင့် တိုးတက်လာသော ယုံကြည် မှုတို့ လိုအပ်ပါသည်။

လက်တွေ့ကျင့်သုံးရန် – ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ ကတိကဝတ်အဖြစ် ချက်ချင်းစတင်နိုင်သော် လည်း၊ ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်ရရှိလာသော ယုံကြည်မှုတို့သည် နောင်တရခြင်းကို လက်တွေ့မြင်တွေ့ရသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာမည် ဖြစ်သည်။

၇။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ပညာရှိသော စည်းဘောင်များကို မဖျက်ဆီးပါ

ကျမ်းစာပိုဒ်များ – သုတ္တံ ၂၂:၃၊ မဿဲ ၁၈:၁၅-၁၇၊ အဲဖက်ဆု ၅:၁၁၊ ဂလာတိ ၆:၁-၂၊ ဆာလံ ၈၂:၃-၄

အိမ်ထောင်ဘက်ကို ခွင့်လွှတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသော နှိပ်စက်မှု၊ လှည့်ဖြားမှု၊ စွဲလမ်း မှု၊ လှည့်ကွက်သုံးမှု သို့မဟုတ် ပျက်စီးစေသော အပြုအမူများကို ခွင့်ပြုပေးခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကျမ်းစာလာ မေတ္တာသည် အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်သောအရာကို ရှာဖွေပြီး အချို့သောအခါများတွင် ထိုကောင်း မွန်မှုအတွက် ခိုင်မာသော စည်းဘောင်များ လိုအပ်ပါသည်။

သုတ္တံ ၂၂:၃ တွင် ပညာရှိသောသူသည် ဘေးအန္တရာယ်ကို မြင်၍ ပုန်းအောင်းတတ်ကြောင်း သင်ကြား ထားသည်။ ပညာတရားသည် ရှောင်လွှဲနိုင်သော အန္တရာယ်တွင် ဆက်လက်စွန့်စားနေရန် မလိုအပ်ပါ။

မဿဲ ၁၈:၁၅-၁၇ တွင် တာဝန်ယူမှုဆိုင်ရာ အဆင့်ဆင့် လုပ်ဆောင်ပုံကို ဖော်ပြထားသည်။ သီးသန့် တွေ့ဆုံ ပြောဆိုမှုက ပြောင်းလဲမှုမဖြစ်စေပါက အခြားယုံကြည်စိတ်ချရသော လူများကိုထည့်သွင်း စဉ်းစားရန် လိုအပ်သည်။ ကြီးမားသော အိမ်ထောင်ရေး ပြဿနာများကို အမြဲတမ်း ဖုံးကွယ်မထား သင့်ပါ။

ဧဖက် ၅:၁၁ တွင် ယုံကြည်သူများကို မှောင်မိုက်၏ အမှုများတွင် မပါဝင်ဘဲ ဖော်ထုတ်ကြရန် ညွှန်ကြားထားသည်။ ဆက်လက်ပြုလုပ်နေသော မကောင်းမှုကို အားပေးကူညီသည့် တိတ်ဆိတ် နေမှု သည်ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် မတူပါ။

ဂလာတိ ၆:၁-၂ တွင် ဝိညာဉ်ရေးရာ ရင့်ကျက်သူများကို အခြားသူအား နူးညံ့သောသဘောဖြင့် ပြန်လည်တည့်မတ်ပေးရန်နှင့် အချင်းချင်း၏ ဝန်များကို ထမ်းဆောင်ပေးကြရန် ခေါ်ဖိတ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် သင်းအုပ်ဆရာများ၊ ရင့်ကျက်သော ခရစ်ယာန် မိတ်ဆွေများ၊ ဆရာဝန်များ၊ အကြံပေး ပုဂ္ဂိုလ်များ သို့မဟုတ် သက်ဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်များသည် လူများကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ပြန်လည်ထူထောင် ရေးကို ကူညီရန် အရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နိုင်သည်။

ဆာလံ ၈၂:၃-၄ တွင် ဘုရားသခင်၏ လူများကို အားနည်းသူများကို ကာကွယ်ရန်နှင့် လိုအပ်နေသူများ ကို ကယ်တင်ရန် ခေါ်ဖိတ်ထားသည်။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို မဘေးကင်းသော အခြေအနေတစ်ခုတွင်ဆက် လက်နေထိုင်ရန် ဖိအားပေးသည့် နည်းလမ်းအဖြစ် ဘယ်တော့မှ မသုံးသင့်ပါ။

လက်တွေ့ကျင့်သုံးရန် – စည်းဘောင်များတွင် အကြံဉာဏ်ရယူခြင်း၊ ဘဏ္ဍာရေးဆိုင်ရာ တာဝန်ယူမှု၊ ဘေးကင်းရေးအတွက် ယာယီခွဲနေခြင်း၊ ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲမှု သို့မဟုတ် အသင်းတော်နှင့် တရား ဥပဒေ ဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်များ၏ ပါဝင်မှုတို့ ပါဝင်နိုင်သည်။ နှိပ်စက်မှု သို့မဟုတ် အန္တရာယ်ရှိပါက ချက်ချင်း အကူအညီ တောင်းခံရမည်။

၈။ ပန်းတိုင်သည် ချစ်ခြင်းနှင့် သံယောဇဉ်ကို ပြန်လည်ရရှိရန် ဖြစ်သည်

ကျမ်းစာပိုဒ်များ – ပထမ ကောရိန္သု ၁၃:၄-၇၊ ပထမ ပေတရု ၄:၈၊ ကောလောသဲ ၃:၁၄၊ ကမ္ဘာဦး ၂:၂၄၊ ယောဟန် ၁၃:၃၄-၃၅

ခွင့်လွှတ်ခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် ငြင်းခုံမှုကို အဆုံးသတ်ရန်မျှ မဟုတ်ပါ။ ၎င်း၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ ချစ်ခြင်း၊ စည်းလုံးခြင်း၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ ကြီးထွားမှုနှင့် သံယောဇဉ်တို့ကို တားဆီးနေ သော အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားရန် ဖြစ်သည်။

၁ ကောရိန္သု ၁၃:၄-၇ တွင် မေတ္တာသည် သည်းခံတတ်၏၊ ကျေးဇူးပြုတတ်၏၊ နှိမ့်ချတတ်၏၊ ကိုယ်ကျိုးမရှာတတ်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ မေတ္တာသည် မကောင်းသောအမှု၌ ဝမ်းမြောက်ခြင်းမရှိဘဲ အမှန်တရား၌ ဝမ်းမြောက်တတ်သည်။ ဒါသည် စစ်မှန်သော အိမ်ထောင်ရေး မေတ္တာတွင် သည်းခံခြင်း နှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်း ပါဝင်သကဲ့သို့ အမှန်တရားအပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုလည်း ပါဝင်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။

၁ပေတရု ၄:၈ တွင် မေတ္တာသည် များစွာသော အပြစ်တို့ကို ဖုံးအုပ်တတ်ကြောင်း သင်ကြားထားသည်။ ဒါသည် နှိပ်စက်မှုကို ဖုံးကွယ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကြီးမားသော အမှားများကို မရင်ဆိုင်ခြင်းဟု မဆိုလိုပါ။ မေတ္တာသည် အခြားသူ၏ အမှားများကို လိုအပ်တာထက် ပို၍ မဖော်ထုတ်ခြင်း၊ အသေးအဖွဲ ပျက်ကွက် မှုတိုင်းကို မှတ်တမ်းမတင်ခြင်း သို့မဟုတ် သာမန် ပြစ်မှားမှုများကို မိတ်သဟာယ ပျက်စီးစေရန် မခွင့်ပြု ခြင်းဖြစ်သည်။

ကောလောသဲ ၃:၁၄ တွင် မေတ္တာကို အခြားသော သီလအားလုံးကို စည်းလုံးခြင်း၌ ပေါင်းစည်း ပေးသော အရာအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် မကျေနပ်ချက်များက ဆက်ဆံရေးကို လွှမ်းမိုးမသွား စေရန် တားဆီးခြင်းဖြင့် ထိုစည်းလုံးမှုကို ကာကွယ်ပေးသည်။

ကမ္ဘာဦး ၂:၂၄ တွင် အိမ်ထောင်ရေးကို တစ်သားတစ်ကိုယ်တည်း ပေါင်းစည်းခြင်းအဖြစ် တင်ပြထား သည်။ မဖြေရှင်းရသေးသော မကျေနပ်ချက်သည် ထိုပေါင်းစည်းမှုအတွင်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကင်းကွာမှု ကို ဖန်တီးပေးပြီး၊ နောင်တရခြင်းနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းတို့က ဇနီးမောင်နှံများကို တစ်ဦးထံတစ်ဦး ပြန်လည် ချဉ်းကပ်စေရန် ကူညီပေးသည်။

ယောဟန် ၁၃:၃၄-၃၅ တွင် ယေရှုသည် မိမိ၏ နောက်လိုက်များကို မိမိချစ်ခဲ့သကဲ့သို့ အချင်းချင်း ချစ်ကြရန် မိန့်မှာခဲ့သည်။ ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ပုံသွင်းထားသော အိမ်ထောင်ရေးသည် ခရစ်တော်၏ ပြောင်းလဲစေသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာအတွက် မြင်သာသော သက်သေတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။

လက်တွေ့ကျင့်သုံးရန် – အမှားတစ်ခုကို ဖြေရှင်းပြီးနောက်၊ ဇနီးမောင်နှံတို့သည် ဆုတောင်းခြင်း၊ ရိုးသားစွာ စကားပြောဆိုခြင်း၊ ကြင်နာမှုပြခြင်း၊ သစ္စာရှိခြင်း၊ အဓိပ္ပာယ်ရှိသော အကူအညီပေးခြင်းနှင့် အတူတကွ အချိန်ဖြုန်းခြင်းတို့ဖြင့် ဆက်သွယ်မှုကို တမင်တကာ ပြန်လည်တည်ဆောက်သင့်သည်။

သုံးသပ်ဆင်ခြင်ရန် မေးခွန်းများ

၁။ ငါ့အိမ်ထောင်ရေးမှာ ငါဆက်လက် ထမ်းပိုးထားဆဲဖြစ်တဲ့ မဖြေရှင်းရသေးတဲ့ နာကျင်မှု ဘာရှိ သလဲ။

၂။ ထိုအတွေ့အကြုံက ငါ့ကို မည်သို့ ထိခိုက်ခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာနှင့် လေးစားစွာ ရှင်းပြခဲ့ဖူးသလား။

၃။ ငါ တောင်းပန်တဲ့အခါ ငါ့အပြုအမူအတွက် တာဝန်ယူသလား သို့မဟုတ် ဆင်ခြေပေး ကာကွယ်သ လား။

၄။ သဘောထားကွဲလွဲမှုတွေအတွင်း ငါ့အိမ်ထောင်ဘက်ကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ဖို့ ခဏခဏ ပြန်သုံး နေတဲ့ အမှားမျိုး ရှိသလား။

၅။ အပြစ်တစ်ခုကို ခွင့်လွှတ်ခြင်းနဲ့ ယုံကြည်မှုကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ရရှိခြင်းတို့ရဲ့ ကွာခြားချက်က ဘာလဲ။

၆။ မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှု သို့မဟုတ် စိုးမိုးလိုသည့် ဆန္ဒက ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်ဖို့ ခက်ခဲစေသလဲ။

၇။ ဘုရားသခင်၏ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို သတိရခြင်းက ငါ့အိမ်ထောင်ဘက်အပေါ် ထားရှိတဲ့ ငါ့သဘော ထားကို ဘယ်လို ပြောင်းလဲစေသလဲ။

၈။ စစ်မှန်သော နောင်တကို ပြသရန် မည်သည့် တိကျသော အပြုအမူက သက်သေပြနိုင်သလဲ။

၉။ စည်းဘောင်များ၊ သင်းအုပ်ဆရာ၏ လမ်းညွှန်မှု သို့မဟုတ် ကျွမ်းကျင်သူ၏ အကြံဉာဏ်များ လိုအပ်နေသလား။

၁၀။ အမှန်တရား၊ ကုစားခြင်းနှင့် သံယောဇဉ် ပြန်လည်ဆန်းသစ်ရေးအတွက် ဒီတစ်ပတ်မှာ ငါတို့ မည်သည့်အဆင့်ကို လှမ်းနိုင်သလဲ။

နိဂုံး

ခွင့်လွှတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ နာကျင်မှုကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ငြင်းဆန်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သောမေတ္တာကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဇနီးမောင်နှံများအား အမှားများကို ရိုးသားစွာရင်ဆိုင်ရန်၊ ဘုရား သခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ရယူရန်၊ လက်စားချေလိုစိတ်ကို စွန့်လွှတ်ရန်၊ နောင်တကို ကျင့်သုံးရန်နှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေးကို ပညာရှိစွာ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် အကျိုးဆက်များကို အလိုအလျောက် ဖယ်ရှားမပေးသလို ယုံကြည်မှုကိုလည်း ချက်ချင်း ပြန်မတည်ဆောက်ပေးနိုင်ပါ။ ထို့အပြင် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသော ပျက်စီးစေသည့် အပြုအမူများကို သည်းခံရန်လည်း မလိုအပ်ပါ။ သို့သော်လည်း အမှန်တရားနှင့် ကျေးဇူးတော်ကို အတူတကွ ကျင့်သုံးသောအခါ၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ခါးသီးမှုက အိမ်ထောင်ရေးကို လွှမ်းမိုးမ သွားအောင် တားဆီးပေးနိုင်ပြီး ကုစားခြင်း၊ ရင့်ကျက်ခြင်းနှင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော သံယောဇဉ်တို့ဆီသို့ လမ်းစဖွင့် ပေးနိုင်ပါသည်။

ခွင့်လွှတ်တတ်သော အိမ်ထောင်ရေးဆိုသည်မှာ နာကျင်မှု သို့မဟုတ် ပဋိပက္ခမရှိသော အိမ်ထောင်ရေး မဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးစလုံး ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ထံ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြန်လည် ရောက်ရှိကြပြီး၊ တာဝန်ယူကြကာ၊ အမှန်တရားကို ပြောဆိုကြ၍၊ ကရုဏာပေးလျက် ပြန်လည် သင့်မြတ်ရေးကို ရွေးချယ်သည့် အိမ်ထောင်ရေးဖြစ်ပါသည်။ ခင်ပွန်းနှင့် ဇနီးတို့သည် ခရစ်တော်ခွင့် လွှတ်ခဲ့သကဲ့သို့ ခွင့်လွှတ်ရန် သင်ယူကြသောအခါ၊ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးသည် ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိ၍ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ပိုမိုရောင်ပြန်ဟပ်လာနိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်။

( Dan B. Allender နဲ့ Tremper Longman III တို့ရဲ့ ခြောက်ကြိမ်မြောက် လေ့လာမှုလမ်းညွှန် (six-session study guide) ရဲ့ ဗဟိုပြုအကြောင်းအရာကို အခြေခံ ထားတဲ့ “အိမ်ထောင်ရေး ၌ခွင့် လွှတ် ခြင်း”ကို ကိုးကားထားပါသည်။)

သင်းအုပ်ဆရာတစ်ဦး၏ ပန်းတိုင်များနှင့် ဦးစားပေးရမည့်အချက်များ

(က) ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်တစ်ခုလုံးအား ဟောပြောကြေငြာခြင်း

• နှုတ်ကပတ်တော်၏ ဘက်စုံပြည့်စုံမှု (Proclaiming the Whole Counsel of God) သင်းအုပ်ဆရာတစ်ဦးသည် မိမိနှစ်သက်သော သို့မဟုတ် ပရိသတ်ကြိုက်နှစ်သက်မည့် အ ကြောင်းအရာများကိုသာ ရွေးချယ်ဟောပြောခြင်းမပြုရပါ။ တမန်တော်ဝတ္ထု ၂၀:၂၇ “ဘုရား သခင်၏အလိုတော်ကိုသင်တို့အား အကုန်အစင် ဟောပြောပြသခြင်းအမှုကို ငါသည် မလွှဲမ ရှောင်ဘဲပြုခဲ့ပြီ။” တွင် တမန်တော်ပေါလု ဖော်ပြသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့် ပြည့်စုံ သော သမ္မာတရား တစ်ခုလုံးကို ရဲရင့်စွာ ဟောပြောရမည် ဖြစ်သည်။
• ကျမ်းစာအုပ်လိုက် စနစ်တကျ ဟောပြောခြင်း (Expository Preaching): အဓိပ္ပာယ်ဖော် ဟောပြောခြင်းနည်းလမ်းဖြင့် ကျမ်းစာစကားလုံးများ၊ အကြောင်းအရာများကို မချန်လှပ်ဘဲ အစဉ်လိုက် ဟောပြောခြင်းသည် အသင်းတော်အား ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်တစ်ခုလုံးကို သေချာစွာ နားလည်စေပြီး သမ္မာတရားတွင် ခိုင်မာစေသည်။

(ခ) ခရစ်တော်ထဲ၌ လူတိုင်း ပြီးပြည့်စုံမှုရှိစေရန် ဆောင်ရွက်ခြင်း

• ဝိညာဉ်ရေးရာ ရင့်ကျက်မှု (Presenting Everyone Mature in Christ): ကောလောသဲ ၁:၂၈ “ခရစ်တော်အားဖြင့် လူတိုင်းစုံလင်ခြင်းသို့ ရောက်၍ လူခပ်သိမ်းတို့ကို ဆက်သအံ့သောငှါ၊ ငါတို့သည် လူခပ်သိမ်းတို့ကို သတိပေး၍ ပညာအမျိုးမျိုးနှင့် ဆုံးမသွန်သင်လျက် ခရစ်တော်၏ တရားကို ဟောပြောကြ၏။”ကို အခြေခံ၍ သင်းအုပ်ဆရာ၏ ပန်းတိုင်မှာ လူများကို ခရစ်တော် ထံ ပို့ဆောင်ရုံမျှမကဘဲ၊ ခရစ်တော်၌ ဝိညာဉ်ရေးရာ ရင့်ကျက်ပြည့်စုံသူများ ဖြစ်လာသည်အထိ မမောနိုင်မပန်းနိုင် သွန် သင်၊ သတိပေး၊ လမ်းပြရန် ဖြစ်သည်။
• တစ်ဦးချင်းစီအလိုက် ဂရုစိုက်ခြင်း: အသင်းတော်ဝင် လူတိုင်းသည်အသက်အရွယ်၊ ဝိညာဉ်ရေး အဆင့်အတန်း မတူညီကြသဖြင့်တစ်ဦးချင်းစီ၏ လိုအပ်ချက်များအတိုင်း ခရစ်တော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်သို့ တိုးတက်လာစေရန် စိတ်ရှည်စွာ ပုံသွင်းပေးရမည် ဖြစ်သည်။

(ဂ) အမှုတော်လုပ်ငန်းအတွက် ဘုရားသခင်၏လူများအား ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရှိစေခြင်း

• အသင်းတော်ကို စွမ်းဆောင်ရည်မြှင့်တင်ပေးခြင်း (Equipping the Saints): ဧဖက် ၄:၁၁-၁၂ “ခရစ်တော်၏ကိုယ်တော်ကိုတည်ဆောက်၍ ဓမ္မဆရာ၏အမှုကို ပြုတတ်မည်အကြောင်း၊ သန့်ရှင်းသူတို့ကို ပြင်ဆင်ခြင်းအလိုငှါ၊ ထိုသခင်သည် လူအချို့တို့ကို တမန်တော်အရာ၌၎င်း၊ အချို့ကို ပရောဖက်အရာ၌၎င်း၊ အချို့ကို သာသနာပြုအရာ၌၎င်း၊ အချို့တို့ကို သင်းအုပ်ဆရာ၊ ဆရာအရာ၌၎င်း၊ ခန့်ထားတော်မူ၏။ “အရ သင်းအုပ်ဆရာသည် အမှုတော်လုပ်ငန်း အားလုံးကို တစ်ဦးတည်း ထမ်းဆောင်ရ မည်မဟုတ်ဘဲ အသင်းတော်ဝင်များ (ဘုရားသခင်၏လူများ) ကို သာသနာပြုနှင့် အမှုတော်လုပ် ငန်းများ ဆောင်ရွက်နိုင်ရန် လေ့ကျင့်ပေးသူ၊ ပြင်ဆင်ပေးသူ ဖြစ်ရမည်။
• ဆုကျေးဇူးများကို ဖော်ထုတ်ပေးခြင်း: ယုံကြည်သူတိုင်းတွင် ရရှိထားသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ဆုကျေးဇူးများကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ပေးပြီး အသင်းတော်နှင့် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်တည် ဆောက်ရေးတွင် ထိရောက်စွာ အသုံးပြုနိုင်ရန် လမ်းပြပေးရမည်။

(ဃ) ဘုရားသခင်၏လူများအား လူကိုမျှားသော တံငါသည်များအဖြစ် မွေးထုတ်ပေးခြင်း

• ဧဝံဂေလိလုပ်ငန်း၌ ပါဝင်စေခြင်း (Training Fishers of Men)- ခရစ်တော်၏ ခေါ်ဖိတ် ချက်အတိုင်း ယုံကြည်သူတိုင်းသည် သတင်းကောင်းဝေငှသူများ ဖြစ်လာရန်လိုအပ်သည်။ သင်း အုပ်ဆရာသည် မိမိကိုယ်တိုင် ဧဝံဂေလိဝေငှခြင်း၌ ပုံသက်သေပြရုံမျှမက၊ အသင်း တော် ဝင်များပါ မယုံကြည်သူများထံ သတင်းကောင်း ဝေငှတတ်စေရန် လေ့ကျင့် သင်ကြားပေးရ မည်။
• ဧဝံဂေလိအမြင် စွဲမြဲစေခြင်း- အသင်းတော်သည် မိမိတို့ အသိုက်အဝန်းအတွင်း၌သာ စုဝေးနေ ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ပျောက်သောသူများကို ရှာဖွေရေးအတွက် အစဉ်မပြတ်နိုးကြားသော ဧဝံဂေလိ စိတ်ဓာတ် ရှိနေစေရန် မွေးထုတ်ပေးရမည်။

(င) ဘုရားသခင်၏သိုးစုတော်နှင့် မိမိကိုယ်ကို ဂရုစိုက်စောင့်ရှောက်ခြင်း

• မိမိကိုယ်ကိုဦးစွာစောင့်ရှောက်ခြင်း                                                                           (Pay Careful Attention to    Your selves) တမန်တော်ဝတ္ထု ၂၀:၂၈ အတိုင်း သင်းအုပ် ဆရာသည် အခြားသူများကို မစောင့်ရှောက်မီ မိမိ၏ ဝိညာဉ်ရေး၊ စာရိတ္တ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေးကို ဦးစွာစောင့်ရှောက်ရမည်။ မိမိကိုယ်တိုင် လဲကျပါကသိုးစုကို လည်း အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်သည်။
• သိုးစုကို စောင့်ရှောက်ခြင်း (Protecting and Feeding the Flock): ဘုရားသခင် အပ်နှံ ထားသော အသင်းတော် (သိုးစု) ကို မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ သွန်သင်ချက်များမှ ကာကွယ်ပေးခြင်း၊ ဝိညာဉ်စာ အစဉ်အမြဲ ကျွေးမွေးခြင်းနှင့် မေတ္တာဖြင့် သိုးထိန်းသဖွယ် စောင့်ရှောက်ကြည့်ရှုရမည်။

(စ) ဆုတောင်းချက်အား ဦးစားပေးစေခြင်း

• အမှုတော်၏ အဓိကမောင်းနှင်အား (Prioritizing Prayer): တမန်တော်ဝတ္ထု ၆:၄ တွင် ဖော်ပြ ထားသကဲ့သို့ သင်းအုပ်ဆရာ၏ အဓိကတာဝန်ကြီးနှစ်ခုမှာ “ဆုတောင်းခြင်း” နှင့် “နှုတ်ကပတ် တော် အမှုဆောင်ခြင်း” ဖြစ်သည်။ ဆုတောင်းခြင်းမရှိဘဲ ဆောင်ရွက်သော အမှုတော်သည် ဝိညာဉ်ရေးရာ အသီးပွင့် မသီးနိုင်ပါ။
• သိုးစုအတွက် အစဉ်မပြတ် ဆုတောင်းပေးခြင်း: အသင်းတော်၏ လိုအပ်ချက်များ၊ ဝိညာဉ်ရေး တိုက်ပွဲများနှင့် တစ်ဦးချင်းစီ၏ အခြေအနေများအတွက် ဘုရားသခင်ထံ အစဉ်မပြတ် ကြား ဝင်ဆုတောင်းပေးသည့် တာဝန်ကို ဦးစားပေး လုပ်ဆောင်ရမည်။

(ဆ) နေ့စဉ် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ မိတ်သဟာယဖွဲ့မှုအား ဦးစားပေးတတ်ခြင်း

• ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ မိတ်သဟာယ (Personal Devotion): တရားဟောရန် သို့မဟုတ် သွန် သင်ရန်အတွက်သာ ကျမ်းစာဖတ်ခြင်း၊ ဆုတောင်းခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ သင်းအုပ်ဆရာ မိမိကိုယ် တိုင်ဘုရားသခင်ကို ချစ်မြတ်နိုးသည့် စိတ်ဖြင့် နေ့စဉ် သီးသန့်အချိန်ယူကာ မိတ်သဟာယဖွဲ့ရန် လိုအပ်သည်။
• အသက်စမ်းရေ၏ ပင်မစိမ့်စမ်း: ဘုရားသခင်နှင့် နီးကပ်စွာ မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်းမှ ရရှိလာသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ခွန်အားနှင့် ပြည့်စုံမှုသည်သာ အမှုတော်လုပ်ငန်းတစ်ခုလုံးကို ရေရှည်တည်တံ့ စေပြီး ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှားစေသော သင်းအုပ်အမှုတော်ဆောင်တစ်ဦးဖြစ် လာစေမည် ဖြစ်သည်။

သင်းအုပ်ဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရန် မေးခွန်းများ                       (Reflection Questions as a Pastor)

၁။ နှုတ်ကပတ်တော် ဟောပြောခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ –

မိမိနှစ်သက်သော သို့မဟုတ် ပရိသတ်နှစ်သက်မည့် အကြောင်းအရာများကိုသာ အကြိမ်ကြိမ် ဟော ပြောမိနေပါသလား၊ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်တစ်ခုလုံးကို ကျမ်းစာအုပ်လိုက် စနစ်တကျ ခွန်းအားပေး ဟောပြောနေပါသလား။

၂။ အသင်းတော်အား ပြင်ဆင်ပေးခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ –

အမှုတော်လုပ်ငန်း အားလုံးကို မိမိတစ်ဦးတည်းသာ ထမ်းဆောင်နေပါသလား၊ သို့မဟုတ် အသင်းတော် ရှိအသင်းသားများဝိညာဉ်ရေးရာ ရင့်ကျက်လာပြီး အမှုတော်ဆောင်နိုင်ရန် စနစ်တကျသင်ကြားလေ့ ကျင့်ပေး နေပါသလား။

၃။ ဧဝံဂေလိလုပ်ငန်းနှင့် ပတ်သက်၍ –

မိမိ၏ အသင်းတော်သည် အတွင်းပိုင်း အခမ်းအနားများ၌သာ မွေ့လျော်နေပါသလား၊ သို့မဟုတ်ပျောက် သောသူများကို ရှာဖွေဝေငှသည့် “လူကိုမျှားသော တံငါသည်များ” အဖြစ်အသင်းသား များကိုထိ ရောက်စွာ မွေးထုတ်ပေးနေပါသလား။

၄။ မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ –

အသင်းတော်လုပ်ငန်းများ၏ အလုပ်နှင့်တာဝန်များဒဏ်ကြောင့် မိမိ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ဝိညာဉ် ရေးရာအသက်တာ၊ အိမ်ထောင်ရေးနှင့် ကျန်းမာရေးတို့ ထိခိုက်ယိမ်းယိုင်နေပါသလား။ မိမိကိုယ်ကို ပထမဦးစွာ သတိထား စောင့်ရှောက်နေပါသလား။

၅။ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဦးစားပေးချက်နှင့် ပတ်သက်၍ –

အစီအစဉ်များနှင့် အလုပ်ရှုပ်မှုများကြောင့် ဘုရားသခင်နှင့် နေ့စဉ် သီးသန့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်း၊ ဆု တောင်းခြင်းအချိန်များကို လျှော့ချမိနေပါသလား။

နိဂုံး

သင်းအုပ်ဆရာတစ်ဦး၏ အောင်မြင်မှုသည် လူဦးရေအတိုင်းအတာ သို့မဟုတ် အဆောက်အဦး မက အပြင်အဆင်ပေါ်တွင်မမူတည်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ ခေါ်ခြင်းနှင့် အလိုတော်အတိုင်း မည်မျှ သစ္စာရှိစွာ လျှောက်လှမ်းသည်ဆိုသည့် အချက်ပေါ်တွင်သာ တည်ရှိပါသည်။ Derek Prime နှင့် Alistair Begg တို့ထောက်ပြထားသော ဤအချက် (၇) ချက်သည် သင်းအုပ်အမှုတော် ဆောင်များအတွက် မှန်ကန် သောလမ်းပြမြေပုံတစ်ခုဖြစ်ပါသည်။ မိမိ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ဝိညာဉ်ရေးရာအသက်တာကိုရှေ့တန်း မှ ဦးစားပေးလျက်၊ နှုတ်ကပတ်တော် သမ္မာတရားနှင့် ဆုတောင်းခြင်း၌ ခိုင်မာ စွာ ရပ်တည်ကာ၊ အသင်း တော်အား ခရစ်တော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း ပြင်ဆင်ပေးခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင် ၏ ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှား စေသော သိုးထိန်းကောင်းများ ဖြစ်ကြပါစေ။

Rev. Ngeng Chhuana

အသင်းတော် စတင်တည်ထောင်သူတစ်ယောက်၏ဘဝတွင် လိုအပ် ချက်များ၊ အခွင့်အလမ်းများ၊ ပြ ဿနာများနှင့် ကောင်းသောအရာများစွာသည်သင်၏အချိန်ကိုလုယူ ရန်ကြိုးစားနေကြသည်။ သို့သော် အရာရာတိုင်းသည် အရေးကြီးဆုံးအရာများ မဟုတ်ကြပါ။

ဘုရားသခင်သည်သင့်အားရှင်လင်း သော ဦးစားပေးမှုဖြင့် နေထိုင်ရန် ခေါ်ယူထားသည်မှာ—ကိုယ်တော်နှင့်ကိုယ်တော်၏သာသနာလုပ်ငန်း ကို သင်၏နေ့စဉ်ဘဝ၏ ဗဟိုချက်တွင် ထားရှိရန်ဖြစ်ပါသည်။

၁။ အရာခပ်သိမ်းထက် ဘုရားသ ခင်ကို ပထမဦးစား‌ပေးအဖြစ်ထားပါ။

သခင်ယေရှုက ဤသို့ ရှင်းလင်းစွာ မိန့်တော်မူခဲ့သည်- “ဘုရားသခင် ၏နိုင်ငံတော်နှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း တရားကို ရှေ့ဦးစွာရှာကြလော့။ နောက်မှထိုအရာများကိုထပ်၍ပေး တော်မူလတ္တံ့။” — မဿဲ ၆:၃၃

သင်၏ခေါ်ခြင်း(Calling) သည် လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုများအပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခြင်းအပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ အမှုတော်လုပ်ငန်းများ၊ အစီအစဉ်များ သို့မဟုတ် လူများထက် ဘုရားသခင်ကို ရှေ့ဦးစွာ ရှာဖွေရပါမည်။ ဆုတောင်းခြင်း၊နှုတ် ကပတ်တော်ဖတ်ခြင်းနှင့် ခရစ်တော်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခြင်းတို့ သည် ရွေးချယ်စရာ မဟုတ်ဘဲ အခြေခံ အုတ်မြစ်သာ ဖြစ်သည်။

၂။သင်၏ အဓိကခေါ်ယူခြင်းကို စောင့်ရှောက်ပါ၊ ဦးစားပေးပါ။

သင်သည် ဘုရားသခင်၏ သာသနာလုပ်ငန်းကို အစေခံရန် ကတိပြုထားပြီးဖြစ်သည်။ ထိုအရာကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပါ။

“သို့ဖြစ်၍၊ သင်တို့သည် ပညာမရှိသောသူကဲ့သို့မဟုတ်၊ ပညာရှိသောသူကဲ့သို့ သတိနှင့်ကျင့်ဆောင်မည် အကြောင်း စေ့စေ့ကြည့်ရှုကြလော့။ ယခုကာလသည် ဆိုးယုတ်သောကြောင့်၊ အခွင့်ကောင်းကို ရွေးယူ ကြလော့။” — ဧဖက် ၅:၁၅-၁၆

အခွင့်အလမ်းတိုင်းသည် သင်၏ တာဝန် မဟုတ်ပါ။ အာရုံပျံ့လွင့်မှုများသည် ကောင်းသောအရာများ အသွင်ဖြင့် ရောက်ရှိလာတတ်သည်။ သင်၏ခေါ်ခြင်းကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမည့်အရများကို (No!) ဟု ငြင်းဆိုရန် သင်ယူပါ။ သို့မှသာ ဘုရားသခင် သင့်အားအပ်နှံထားသည့်အရာ များကို “ဟုတ်ကဲ့”(Yes!) ဟု ဝန်ခံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

၃။ အရေးကြီးဆုံးအရာကိုသာအစဉ်အမြဲ အာရုံစိုက်ပါ။

ကနဦးအသင်းတော် ခေါင်းဆောင်များသည် ဦးစားပေးရမည့်အရာကို နားလည်ခဲ့ကြသည်-

“ငါတို့မူကား၊ ဆုတောင်းခြင်း၌ လည်းကောင်း၊ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဟောပြောခြင်း၌လည်းကောင်း အမြဲမပြတ်အားထုတ်နေမည်။” — တမန်တော် ၆:၄

သူတို့သည် အဓိကတာဝန်များမှ သွေဖည်သွားစေမည့်အရာများကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။ အသင်းတော် စတင်တည်ထောင်သူတစ်ယောက်အနေဖြင့် သင်၏အာရုံစိုက်မှုသည် ဝိညာဉ်ရေးရာခေါင်းဆောင်မှု—ဆုတောင်းခြင်း၊ သွန်သင်ခြင်း၊ တပည့်တော်ဖြစ်စေခြင်းနှင့် အခြားသူများကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း—အပေါ်တွင်သာ တည်ရှိရပါမည်။

၄။ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် စည်းကမ်းရှိရှိ ပြေးပါ၊လုပ်ဆောင်ပါ။

အမှုတော်လုပ်ငန်းသည် အာရုံစိုက်မှုနှင့် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနေထိုင်မှုတို့ လိုအပ်သည်- “သင်တို့သည်ဆုကို ရမည်အ ကြောင်း ထိုသို့ပြေးကြလော့။ … ငါသည် အခြားသောသူတို့ကို ဆုံးမသြဝါဒပေးပြီးမှ၊ ကိုယ်တိုင် ရှုံးသော သူမဖြစ်ရမည်အကြောင်း၊ ကိုယ်ကိုထိုးကြိတ်၍ နှိပ်စက်လေ့ရှိ၏။” — ၁ ကောရိနသု ၉:၂၄၊ ၂၇

သင်၏ခေါ်ခြင်းကိုအာရုံလွင့်ပါး နေခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံစေနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ သင်၏အချိန်၊ အလေ့အ ကျင့်နှင့် အာရုံစိုက်မှုတို့ကိုစည်း ကမ်းစနစ်ချပါ။ သင် အမြဲတမ်းဦး စားပေးနေသည့်အရာကသာ သင် ၏အမှုတော် လုပ်ငန်း၏ ရလဒ်ကို ပုံဖော်ပေးလိမ့်မည်။

၅။ သခင်ယေရှုကိုသာ မျှော်ကြည့်ပါ။

သင်၏ ခွန်အားနှင့် လမ်းညွှန်မှု သည် ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းထံ မှသာ လာသည်- “ယုံကြည်ခြင်းကို အစ ပြုတော်မူ၍ အဆုံးသို့တိုင်အောင် စုံလင်စေတော်မူသော ယေရှုကို စေ့စေ့ကြည့်မျှော်လျက်၊ မိမိတို့ရှေ့၌ ထားသော ပြိုင်ပွဲကို သည်းခံခြင်းနှင့် ပြေးကြကုန်အံ့။” — ဟေဗြဲ ၁၂:၁-၂

အာရုံပျံ့လွင့်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ ခရစ်တော်ထံသို့ အာရုံပြန်လှည့်ပါ။ ကိုယ်တော်သည် သင်၏ စံနမူနာဖြစ်သလို တည်ကြည်ခြင်း၏ ရင်းမြစ်လည်း ဖြစ်သည်။

တိုက်တွန်းချက်-

ဘုရားသခင် သင့်အား ခေါ်ယူထားသည့်အရာအပေါ်တွင် သစ္စာရှိပါ။ အာရုံပျံ့လွင့်မှုများ၊ ဖိအားများ သို့မဟုတ် အရေးမကြီးသော အရာများကို သင်၏ကတိကဝတ်မှ ဆွဲ ထုတ်သွားခွင့်မပြုပါနှင့်။  သင်၏အမှုတော် လုပ်ငန်း၏ အသီးအပွင့်များသည် အရာများစွာကို လုပ်ဆောင်ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ မှန်ကန်သော အရေးကြီးသည့်အရာများကိုအရင်ဦးစားပေးလုပ်ဆောင်ခြင်းမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။ ဦးစားပေးရမည့် အရာကို အရင်ဦးစားပေးပါ။ ဘုရားသခင်နှင့်အချိန်ယူခြင်း ကိုဦးစားပေးပါ။ သင်၏ခေါ် ခြင်းကိုစောင့်ရှောက်ပါ။ တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်ပါ။ ထိုသို့ပြုလျှင် ဘုရားသခင်သည် သင်၏အမှုတော် လုပ်ငန်းကိုခိုင်ခံ့စေတော် မူလိမ့်မည်။

ဓမ္မသစ်ကျမ်းစာလာ တမန်တော်ဝတ္ထု (The Book of Acts) သည် ကနဦးခရစ်ယာန်အသင်းတော်၏ စတင်တိုးတက်လာပုံကို ဖော်ပြထားရုံမျှမကဘဲ ထိရောက်သော ခေါင်းဆောင်မှုသင်ခန်းစာ (Leadership Lessons) များစွာကို ပေးဆောင်ထားသည့် ကျမ်းတစ်စောင်ဖြစ်ပါသည်။တမန်တော်ဝတ္ထုမှ ရရှိနိုင်သော အဓိက ခေါင်းဆောင်မှုသင်ခန်းစာ အတို ချုပ်မှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါသည်-

၁။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းပြမှုကို ခံယူခြင်း

သင်ခန်းစာ။ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ရေးရာခေါင်းဆောင်မှုသည် မိမိ၏ အရည်အချင်း၊ ဉာဏ်ပညာတစ်ခုတည်းပေါ်တွင် မမှီခိုဘဲ ဘုရားသခင်၏ စေခိုင်းမှုနှင့် လမ်းပြမှုကို ဦးထိပ်ထားရသည်။

တမန်တော်ဝတ္ထုပါ ပုံရိပ်။ ခေါင်းဆောင်များသည် ဆုံးဖြတ်ချက်များမချမီ ဆုတောင်းကြပြီး၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ တားမြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် လမ်းပြခြင်းအတိုင်း အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့ကြသည် (တ 1:24, တ 16:6-10)။

၂။ တာဝန်လွှဲအပ်ခြင်းနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း

သင်ခန်းစာ။ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးတည်းက အရာရာကို လုပ်ဆောင်၍မရပါ။ မိမိ၏ ပင်မလုပ်ငန်းဆောင်တာများကို မထိခိုက်စေရန် အခြားယုံကြည်စိတ်ချရသော သူများကို တာဝန်ခွဲဝေလွှဲအပ်ရမည်။

တမန်တော်ဝတ္ထုပါ ပုံရိပ်။အသင်းတော်ကြီးထွားလာချိန်တွင် အစားအစာဝေငှသည့် အုပ်ချုပ်ရေးလုပ်ငန်းများအတွက် သင်းထောက် (၇) ဦးကို ရွေးချယ်တာဝန်ပေးခဲ့ပြီး၊ တမန်တော်များက ဆုတောင်းခြင်းနှင့် နှုတ်ကပတ်တော်ဟောပြောခြင်း၌သာ အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသည် (တ 6:1-6)။

၃။ ခေါင်းဆောင်သစ်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း

သင်ခန်းစာ။ ခေါင်းဆောင်ကောင်းဆိုသည်မှာ မိမိနောက်၌ အနာဂတ်ခေါင်းဆောင်သစ်များကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်သူဖြစ်ရမည်။

တမန်တော်ဝတ္ထုပါ ပုံရိပ်။ ပေါလုသည် တိမောသေ၊ သိလ စသည့် ငယ်ရွယ်သော ခေါင်းဆောင်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ သင်ကြားပြသပေးခဲ့ပြီး သာသနာပြုခရီးစဉ်များ၌ ပူးပေါင်းပါဝင်စေခဲ့သည် (တ 16:1-3)။

၄။ ပဋိပက္ခနှင့် စိန်ခေါ်မှုများကို ရဲဝံ့စွာ ဖြေရှင်းခြင်း

သင်ခန်းစာ။ ကြီးထွားလာသောအဖွဲ့အစည်းတိုင်းတွင် ပဋိပက္ခ၊ သဘောထားကွဲလွဲမှုနှင့် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုများ ကြုံတွေ့ရတတ်သည်။ ခေါင်းဆောင်များသည် ထိုပြဿနာများကို ရှောင်လွှဲမသွားဘဲ ပွင့်လင်းစွာ ဆွေးနွေးဖြေရှင်းရမည်။

တမန်တော်ဝတ္ထုပါ ပုံရိပ်။ ဂျူးမဟုတ်သော ယုံကြည်သူများနှင့် ပတ်သက်၍ အယူအဆ ကွဲလွဲလာသောအခါ ယေရုရှလင်မြို့၌ အစည်းအဝေးပြုလုပ်ကာ ငြိမ်းချမ်းစွာ ညှိနှိုင်းဖြေရှင်းခဲ့ကြသည် (တ ၁၅ – ယေရုရှလင်ကောင်စီ)။

၅။ ရူပါရုံနှင့် ရည်ရွယ်ချက်၌ စွဲမြဲခြင်း

သင်ခန်းစာ။ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသည် အခက်အခဲ၊ စိန်ခေါ်မှုများ (ဖမ်းဆီးနှိပ်စက်ခံရခြင်း၊ ဆန့်ကျင်ခံရခြင်း) ရှိလင့်ကစား ပေးအပ်ထားသော ရည်မှန်းချက် (Vision) မှ သွေဖည်မသွားဘဲ ရဲရင့်စွာ ရှေ့ဆက်ရမည်။

တမန်တော်ဝတ္ထုပါ ပုံရိပ်။ ပေတရုနှင့် ပေါလုတို့သည် ထောင်ဒဏ်၊ ရိုက်နှက်ခြင်းများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော်လည်း “လူ၏စကားထက် ဘုရားသခင်၏စကားကို ပိုမိုနားထောင်ရမည်” ဟုဆိုကာ ရဲဝံ့စွာ သက်သေခံခဲ့ကြသည် (တ 4:19-20)။

၆။ စည်းလုံးညီညွတ်မှုနှင့် အသိုက်အဝန်းကို တည်ဆောက်ခြင်း

သင်ခန်းစာ။ ထိရောက်သောခေါင်းဆောင်မှုသည် အဖွဲ့ဝင်များအကြား စည်းလုံးမှု၊ အပြန်အလှန် ဂရုစိုက်မှုနှင့် မျှဝေခံစားတတ်သော အသိုက်အဝန်းကို ဖန်တီးပေးသည်။

တမန်တော်ဝတ္ထုပါ ပုံရိပ်။ အစောပိုင်းယုံကြည်သူများသည် စိတ္တဇမနသိကာရ (စိတ်သဘောထား) တစ်ခုတည်းရှိကြပြီး မိမိတို့ပိုင်ဆိုင်ရာများကို မျှဝေသုံးစွဲကာ ညီညွတ်စွာ ရှင်သန်ခဲ့ကြသည် (တ 2:42-47, တ 4:32)။

အနှစ်ချုပ်။

တမန်တော်ဝတ္ထုပါ ခေါင်းဆောင်မှုသည် “ဝိညာဉ်တော် ဦးဆောင်သော၊ ဝန်ဆောင်မှုပေးသော၊ လူသစ်များကို မွေးထုတ်ပေးသော၊ စည်းလုံးမှုကို တည်ဆောက်သော ခေါင်းဆောင်မှု” (Servant & Spirit-led Leadership) ဖြစ်ပါသည်။

Rev. Ngeng Chhuana

နိဒါန်း

လူ့ဘဝတွင် ပြဿနာများသည် ရှောင် လွှဲ၍မရနိုင်ပေ။ ဒုက္ခရောက်သော အခါ ကျွန်ုပ်တို့၏ သဘာဝအတိုင်း သူငယ်ချင်းများ၊ မိဘများ၊ ခေါင်း ဆောင်များ၊ သို့မဟုတ် အကူအညီပေးနိုင်မည်ဟု ထင်ရသူများထံသို့ ပြေးသွားတတ်ကြသည်။ သို့သော် ယနေ့တွင် ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဦးစားပေးမှုကို ပြန်လည် ချိန်ညှိရန် ခေါ်တော်မူနေသည်။ သင်၏ပြဿနာကို ယေရှုခရစ်တော်ထံသို့ ဦးစွာယူဆောင်သွားပါ။

သူငယ်ချင်းကို မခေါ်မီ… အကြံဉာဏ်မတောင်းမီ… စိတ်မပူမီ…

ယေရှုထံသို့ အရင်သွားပါ။

၁။ ယေရှုသည် မဖြစ်နိုင်သည်ကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်သော အရှင်ဖြစ်သည်

ယောဟန်ခရစ်ဝင် ၂:၁-၁၁ တွင်၊ ကာနမြို့၌ မင်္ဂလာဆောင်ပွဲ၌ ရေကို စပျစ်ရည်အဖြစ် ယေရှုပြောင်း လဲပေး ခဲ့သည်။ ပြဿနာတစ်ခုရှိသည် – စပျစ်ရည်ကုန်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူမှုရေးအရ အရှက်ရဖွယ်၊ မိသားစု အတွက် အကျပ်အတည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် ပြဿနာကို ယေရှုထံသို့ ယူဆောင်လာ သော အခါ၊ သာမန်အရာကို ထူးခြားသောအရာအဖြစ်ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်။

သင်ခန်းစာ –

* သင့်ဘဝတွင် ဗလာဖြစ်နေသည်ဟု ထင်ရသည်ကို ယေရှုဖြည့်ပေးနိုင်သည်။

* ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ထင်ရသည်ကို ယေရှုပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်သည်။

* သာမန်ဟု ထင်ရသည်ကို ယေရှုအံ့ဖွယ်ဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

၂။ ယေရှုသည် သင်၏ ဖုံးကွယ်ထားသော ဝေဒနာကို မြင်ပြီး ကုသပေးသည်

မာကုခရစ်ဝင် ၅:၂၅-၃၄ တွင်၊ အနှစ် (၁၂) နှစ်ပတ်လုံး သွေးဆင်းသောရောဂါရှိသည့် အမျိုးသမီး တစ်ဦး အကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ သူမသည် ဆရာဝန်များ၊ ငွေကြေးနှင့် လူ့အကူအညီမျိုးစုံကို ရှာဖွေခဲ့သော် လည်းမသက်သာခဲ့ပါ။ သို့သော် ယေရှုထံသို့ လာရောက်၍ ကိုယ်တော်၏ အဝတ်တော်ကို ကိုင်တွယ်သော အခါ ချက်ချင်းသက်သာသွားသည်။

သင်ခန်းစာ –

* လူတို့သည် သင့်ဝေဒနာကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း ယေရှုနားလည်သည်။

* သင်သည် အရာရာကို ကြိုးစားပြီးပြီဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ယေရှုထံသို့ ဦးစွာတကယ် ယူဆောင်လာ ပြီးပြီလော။

၃။ ယေရှုသည် တောကန္တာရတွင် ထောက်ပံ့ပေးသည်

ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၁၇:၆ တွင်၊ ဘုရားသခင်သည် မောရှေအားဖြင့် ကျောက်ဆောင်ထဲမှ ရေကိုထွက် စေခဲ့သည်။ ရေမရှိ၊ ခြောက်သွေ့နေသောနေရာတွင် ဘုရားသခင်သည် လမ်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။

သင်ခန်းစာ –

* သင်၏အခြေအနေသည် ခြောက်သွေ့နေပြီး၊ ပိတ်ဆို့နေကာ မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရပေမည်။

* သို့သော် ဘုရားသခင်ပါဝင်လာသောအခါ ကျောက်ဆောင်ကပင် ရေကိုထွက်စေနိုင်သည်။

၄။ အောင်မြင်ခြင်းသည် ဘုရား သခင်၏နည်းလမ်းအတိုင်း နာခံခြင်းမှလာသည်

ယောရှုကျမ်း ၆ တွင်၊ ယေရိခေါမြို့ရိုးသည် လူ့စွမ်းအားကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်ကို ယောရှုနာခံခြင်းကြောင့် ပြိုကျခဲ့သည်။ သူတို့သည် လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြသည်၊ ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်၊ ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် အောင်မြင်ခြင်းကို ပေးခဲ့သည်။

သင်ခန်းစာ –

* တစ်ခါတစ်ရံတွင် အဖြေသည် ယုတ္တိမရှိသလို ဖြစ်နေနိုင်သည်။

* သို့သော် ဘုရားသခင်၏နည်းလမ်းအတိုင်း လိုက်လျှောက်သောအခါ အောင်မြင်မှုရရှိလာမည်။

၅။ အဘယ်ကြောင့် ယေရှုထံသို့ ဦးစွာသွားရမည်နည်း

* လူတို့သည် ပျက်ကွက်နိုင်သော် လည်း ယေရှုဘယ်သောအခါမျှ မပျက်ကွက်ပါ။

* လူတို့သည် ကန့်သတ်ချက်ရှိသော် လည်း ယေရှု၌ ကန့်သတ်ချက်မရှိပါ။

* လူတို့သည် အကြံပေးနိုင်သော်လည်း ယေရှုသည် အသက်ကိုပေးသည်။

ဤအချက်သည် လူတို့၏အကြံဉာဏ်ကို မယူရဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပါ၊ သို့သော် ယေရှုသည်နောက်ဆုံး မဟုတ်ဘဲ ဦးဆုံးဖြစ်ရမည်။

နိဂုံး

ယနေ့ သင့်ကိုယ်သင် မေးကြည့်ပါ – ပြဿနာတစ်ခုခုရှိလာလျှင် ဘယ်သူ့ထံသို့ အရင်သွားသနည်း။

* ကျွန်ုပ်၏ သူငယ်ချင်းထံသို့လား။

* ကျွန်ုပ်၏ မိဘများထံသို့လား။

* ကျွန်ုပ်၏ အလုပ်ရှင်ထံသို့လား။

* ဩဇာရှိသူ သို့မဟုတ် ချမ်းသာသူထံသို့လား။

* သို့မဟုတ် ယေရှုထံသို့လား။

မဿဲ ၁၁:၂၈ – ” ဝန်လေး၍ ပင်ပန်းသော သူအပေါင်းတို့၊ ငါ့ထံသို့ လာကြလော့။ ငါသည် ချမ်းသာပေးမည်။

လိုက်နာရမည့်အချက်

ယနေ့မှစ၍ –

• သင့်စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ယေရှုထံသို့ ဦးစွာယူဆောင်ပါ။
• သင့်လိုအပ်ချက်များကို ယေရှုထံသို့ ဦးစွာယူဆောင်ပါ။
• သင့်ဝေဒနာများကို ယေရှုထံသို့ ဦးစွာယူဆောင်ပါ။

အကြောင်းမူကား၊ ရေကို စပျစ်ရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သော၊ သွေးဆင်းသောရောဂါကို ကုသပေးခဲ့သော၊ ကျောက်ဆောင်မှ ရေကိုထွက်စေခဲ့သော၊ ယေရိခေါမြို့ရိုးကို ပြိုကျစေခဲ့သော ထိုယေရှုသည် ယနေ့တိုင် လုပ်ဆောင်နေဆဲဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

ဆုတောင်းခြင်း

သခင်ယေရှု၊ ကိုယ်တော်ထံ သို့ ဦးစွာလာတတ်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ကို သွန်သင်ပေးပါ။

လူတို့ထက် ကိုယ်တော်ကို ပိုမိုယုံကြည်နိုင်ရန် ကူညီပေးပါ။

ပြဿနာတိုင်းတွင် ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အရင်းအမြစ်၊ ကုသပေးသောသူနှင့် ထောက်ပံ့ပေးသောသူဖြစ်ကြောင်း သတိရစေတော်မူပါ။

ယေရှု၏နာမတော်၌ ဆုတောင်းပါ၏၊ အာမင်။

Rev. Ngeng Chhuana

အကျွန်ုပ်၏ ရန်သူတို့ရှေ့မှာ အကျွန်ုပ်အဘို့ စားပွဲကိုခင်းတော်မူ၏။…— ဆာလံ ၂၃:၅

ဒါဝိဒ်မင်းကြီးသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ နှုတ်ထွက်စကား ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ တိုက်ခိုက် ခံရခြင်းဆိုသည်မှာ ဘာလဲဆိုသည်ကို ကောင်းစွာသိရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ လူငယ်လေးဘဝတွင် ပရော ဖက်ရှမွေလ၏ ဘိသိက်ပေးခြင်းကိုခံရပြီး အစ္စရေးနိုင်ငံ၏ နောက်ထပ်ဖြစ်လာမည့် ဘုရင်အဖြစ်ရွေး ကောက်ခြင်းခံခဲ့ရသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် စောလုသည် ဘုရင်အဖြစ် ရှိနေသေးသည့်အတွက် ဒါဝိဒ်ကို သတ်ရန် ကြံစည်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဒါဝိဒ်သည် စောလု၏ရန်မှ လွတ်မြောက်ရန် လိုဏ်ဂူ များထဲတွင် ပုန်းအောင်းခဲ့ရပြီး တစ်နိုင်ငံလုံးတွင်လည်း သူနှင့်ပတ်သက်၍ မဟုတ်မမှန် သတင်းဆိုးများ ပျံ့နှံ့နေ ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် ဒါဝိဒ်ကို ကိုယ်တော်၏ စေတနာတော်အတိုင်း လိုက် လျှောက် မည့် ဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်လာစေရန် ပြင်ဆင်ပေးနေသည့်အတွက် ဒါဝိဒ်သည် မည်သည့်အခါမျှ လက်စား မချခဲ့ပေ။

ဒါဝိဒ်က ဘုရားသခင်နှင့်ပတ်သက်၍ “ အကျွန်ုပ်၏ ရန်သူတို့ရှေ့မှာ အကျွန်ုပ်အဘို့ စားပွဲကိုခင်းတော် မူ၏။… (ဆာလံ ၂၃:၅) ဟု ဆိုခဲ့သည်။

ဒါဝိဒ်သည် စိတ်ဖိစီးမှုများ လွန်ကဲနေပုံပေါ်ပါသလား။ မဟုတ်ပါ! ဘုရားသခင်သည် သူ၏ ကာကွယ် စောင့်ရှောက်သူဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ကိုးစားခဲ့သည့်အတွက် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် သူ၏ အင်အား များကို ကုန်ခမ်းမခံခဲ့ပေ။

တိုက်ခိုက်ခံရသည့်အခါ၊ အထင်လွဲမှားခံရသည့်အခါနှင့် မိမိနှင့်ပတ်သက်၍ မဟုတ်မမှန် သတင်းများ ပျံ့နှံ့နေသည့်အခါတွင် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကိုးစားပြီး ငြိမ်သက်စွာ အနားယူနိုင်ရန်အတွက် ကြီးမား သော ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နှိမ့်ချသောစိတ် လိုအပ်ပါသည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုး ကြုံရချိန်တွင် သင်၏အတွင်းစိတ်၌ ထကြွပြီး တုံ့ပြန်ရန် အစွမ်းကုန် လိုလားမိတတ်ကြသည်။ သင့်ကို တိုက်ခိုက် သည့် သူများကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်မည်နည်း။ သင်ကိုယ်တိုင် မကိုင်တွယ်ပါနှင့်။ ဘုရားသခင် ကိုသာ ထိုသူများ ကို ကိုင်တွယ်ခွင့်ပြုလိုက်ပါ။

ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို ကာကွယ်ပေးမည့်သူအဖြစ် ယုံကြည်ကိုးစားပါ။

ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို ကာကွယ်ပေးလိုရုံမျှမက သင့်နှင့် မိတ်ဟာယဖွဲ့လိုပါသည်။  သမ္မာကျမ်းစာက ဆာလံ ၅:၁၁ ကိုဤသို့ စကားပြန်ဆိုထားသည် – “ကိုယ်တော်ကို ကိုးစားသော သူတို့မူကား၊ ဝမ်းမြောက်ကြပါစေသော။ စောင့်ရှောက်တော်မူခြင်းကို ခံရ၍ ဝမ်းမြောက်သည်နှင့် ကြွေးကြော် ကြပါ စေသော။ နာမတော်ကို ချစ်သောသူတို့သည် ကိုယ်တော်ကြောင့် ဝမ်းသာရွှင်လန်းခြင်း ရှိကြပါစေ သော။”

ဆာလံကျမ်း ၂၃ နှင့် ဆာလံကျမ်း ၅ နှစ်ခုလုံးသည် စားပွဲတော် သို့မဟုတ် အောင်ပွဲခံပွဲတော်တစ်ခု၏ ပုံရိပ်ကို ထင်ဟပ်စေပါသည်။ ထိုပွဲတော်သည် မထင်မှတ်ထားသော အချိန်များ၌ဖြစ်သည် — ကောင်း မွန်သော အချိန်များ၌သာမက သင်တိုက်ခိုက်ခံနေရသည့် အချိန်များ၌ပင် ဖြစ်ပေါ် လာခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သင်သည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုကြားသို့ ရောက်ရှိနေပါက ဘုရားသခင်သည် ထိုအကြောင်းကို သိရှိတော်မူသည်။ သင်သည် သင်၏ အလုပ်အကိုင်၊ ကျန်းမာရေး၊ စိတ်ချမ်းသာမှု သို့မဟုတ် ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် တိုက်ပွဲဝင်နေရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားနေစဉ်မှာပင် ဘုရားသခင်သည် သင့်အား အနည်းငယ်မျှသော အားပေးကူညီမှုကို ပေးရန်အတွက် စားပွဲတော်တစ်ခု ကို ပြင်ဆင်ပေးလိုသည်။

ဘုရားသခင်သည် စစ်မက်ဖြစ်ပွားရာ စစ်မြေပြင်ထဲ၌ပင် စားပွဲတော်ကို ကျင်းပပေးလိုတော်မူသည်။ သင်၏ စိုးရိမ်မှု၊ နာကျင်မှုနှင့် စီမံကွပ်ကဲလိုမှုတို့ကို ယေရှုထံသို့ ပေးအပ်စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ကိုယ်တော် ၏ ကတိတော်များထဲ၌ ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူလိုက်သည့်အခါ ထိုသို့သော အားပေးထောက်မမှုများကို သင် ယနေ့ ရရှိခံစားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သင်သည် ဘုရားသခင်၏ သားသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပါက သင်၏ ကောင်းကင်ဘုံပါအဘသည် သင့်အတွက် ဂုဏ်ယူနေမည်ဖြစ်သည်။ ဝေဖန်တိုက်ခိုက်သူများက သင့်ကို မုန်းတီး၊ အုပ်စုဖွဲ့ စွပ်စွဲ၊ လျစ်လျူရှု၊ လှောင် ပြောင် သို့မဟုတ် အကောက်ကြံကောင်း ကြံစည်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် သင့်ဘဝပေါ်၌ ရှိသော ဘုရား သခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကိုမူ မည်သူမျှ တားဆီး၍ မရနိုင်ပါ။

သမ္မာကျမ်းစာ၌ လာသည်အတိုင်း – “ ပွဲခံရာအိမ်သို့ ငါ့ကိုဆောင်သွား၍၊ မေတ္တာတော် အလံကို ငါ့အပေါ်မှာ မိုးတော်မူပြီ။” (ရှောလမုန်သီချင်း ၂:၄)

မေးခွန်းများ

• ယခုအချိန်တွင် သင်သည် မည်သည့်တိုက်ပွဲကို ရင်ဆိုင်နေရသနည်း။ မည်သည့် ရန်သူ သို့မ ဟုတ် အခက်အခဲက သင့်ကို စိန်ခေါ်စိုက်ကြည့်နေသနည်း။
• သင်၏ ကာကွယ်စကြောင်းကို ဘုရားသခင်ထံ လွှဲအပ်စွန့်လွှတ်နိုင်ရန်အတွက် မည်သည့် အရာများကို စွန့်လွှတ်ရန် လိုအပ်မည်နည်း။
• တိုက်ပွဲကြားထဲတွင် အနားယူခြင်းက သင့်အား ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ တိုက်ပွဲဝင်နိုင်ရန် မည်သို့ အထောက်အကူပြုသနည်း။