Rev. Ngeng Chhuana

နိဒါန်း- ရောင့်ရဲတတ်ရန် သင်ယူခြင်း

ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်းဆိုသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့အများစုအတွက် ပင်ကိုယ်သဘာဝအရ အလွယ်တကူ ဖြစ်မလာ တတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် “ငါ့မှာ ငွေကြေးပိုရှိရင်၊ ပိုကောင်းတဲ့အိမ်၊ ပိုကောင်းတဲ့အမှုတော်ဆောင်ခြင်း၊ ပိုကောင်း တဲ့ကျန်းမာရေး၊ ပိုပြီးအသိအမှတ်ပြုခံရမှု ဒါမှမဟုတ် အခြေအနေတစ်ခုခုသာ ပြောင်းလဲသွားရင် ငါပျော်ရွှင်ရ မှာပဲ” ဟု မကြာခဏ တွေးတတ်ကြသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့ လိုချင်သောအရာကို ရရှိသည့်အခါ နောက်ထပ် အရာတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ထပ်မံလိုချင်နေမိသည်ကို တွေ့ကြုံရတတ်ပါသည်။

ပြဿနာသည် ကျွန်ုပ်တို့တွင် ရှိသောအရာကြောင့် အမြဲမဟုတ်ပါ။ အများအားဖြင့် ဘုရားသခင် ပေးထားပြီး သောအရာများအပေါ် ကျေးဇူးတင်တန်ဖိုးထားတတ်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ မသင်ယူရသေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရောင့်ရဲခြင်းဆိုသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့တွင် အိပ်မက်များ၊ ပန်းတိုင်များ သို့မဟုတ် ရည်မှန်းချက်များ မရှိတော့ခြင်းကို မဆိုလိုပါ။ ၎င်းသည် မရှိသေးသောအရာများကြောင့် ရှိပြီးသားအရာများထဲမှ ရရှိသောဝမ်းမြောက်ခြင်းကို အဆုံး ရှုံးမခံဘဲ ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်များကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

ရှင်ပေါလုသည် ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို သင်ယူသိရှိခဲ့သည်။ သူက ဤသို့ဆိုခဲ့သည်-

“ငါသည် တွေ့ကြုံသမျှသော အခြင်းအရာတို့၌ ရောင့်ရဲသောစိတ် ရှိအံ့သောငှါ သင်မိပြီ။” ဖိလိပ္ပိ ၄:၁၁

ရှင်ပေါလုသည် ကြွယ်ဝခြင်းနှင့် ဆင်းရဲခြင်း၊ လွတ်လပ်ခြင်းနှင့် ထောင်ကျခြင်း၊ လက်ခံခံရခြင်းနှင့် ငြင်းပယ်ခံ ရခြင်းတို့ကို တွေ့ကြုံခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူ၏ကျေနပ်မှုသည် ခရစ်တော်၌ အမြစ်တွယ် နေသောကြောင့်သူ၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် အခြေအနေများအပေါ် မမှီခိုခဲ့ပါ။

ဒေသနာကျမ်း ၅:၁၉ (ဘုရားသခင် ပေးသနားတော်မူသော စည်းစိမ် ဥစ္စာကိုရသော လူတိုင်းမိမိအဘို့ကိုခံ၍ ဝင်စားခြင်းငှါ ၎င်း၊ ကြိုးစားအားထုတ်၌ ပျော်မွေ့ခြင်းငှါ၎င်း၊ ဘုရား သခင့်ကျေးဇူးတော်ကြောင့် အခွင့်ရှိ၏။) တွင် ဘုရားသခင်ပေးသနားတော်မူသောအရာများကို ပျော်မွေ့ခံစားနိုင်ခြင်းသည်ပင်လျှင် ဘုရားသခင်ထံမှ လာသော ဆုကျေးဇူးဖြစ်ကြောင်း သတိပေးထားသည်။

သမ္မာကျမ်းစာသည် ရောင့်ရဲတတ်သောနှလုံးသားကို ပျိုးထောင်ရန် အရေးကြီးသော သော့ချက် ၄ ချက်ကို ပေး ထားပါသည်။

၁။ အခြားသူများနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိုင်းယှဉ်ခြင်းကို ရပ်တန့်ပါ

“ကိုယ်ကိုကိုယ်ချီးမွမ်းသော သူတို့နှင့် ရေတွက်ဝင်ခြင်းကို၎င်း၊ ပြိုင်နှိုင်းခြင်းကို၎င်း၊ ငါတို့မပြုဝံ့။ ထိုသူတို့သည် အချင်းချင်းတယောက်နှင့် တယောက်ခိုင်နှိုင်းခြင်း၊ ပြိုင်နှိုင်းခြင်းတို့ကိုပြု၍ ပညာမဲ့ဖြစ်ကြ၏။” — ၂ ကောရိန္သု ၁၀:၁၂

ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်း၏ အကြီးမားဆုံးသော ရန်သူတစ်ခုမှာ နှိုင်းယှဉ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အခြားသူ များကို သဘာဝအတိုင်း ကြည့်ရှုကာ သူတို့နှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိုင်းယှဉ်တိုင်းတာတတ်ကြသည်-

• “သူတို့ရဲ့အမှုတော်ဆောင်ခြင်းက ငါ့ထက် ပိုကြီးမားတယ်။”
• “သူတို့အသင်းတော်က ပိုမြန်မြန် ကြီးထွားနေတယ်။”
• “သူတို့မှာ ငွေပိုရှိတယ်။”
• “သူတို့မိသားစုက ပိုပျော်ရွှင်ပုံရတယ်။”
• “သူတို့အိမ်က ပိုကောင်းတယ်။”
• “သူတို့က ခရီးတွေ ပိုသွားနိုင်တယ်။”
• “ဘုရားသခင်က ငါ့ကိုမဟုတ်ဘဲ သူတို့ကို ဘာလို့ ကောင်းချီးပေးတာလဲ။”

ကျေးဇူးတင်စရာများစွာ ရှိနေသည့်တိုင် နှိုင်းယှဉ်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို စိတ်ဆင်းရဲစေနိုင်သည်။

ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို ထူးခြားစွာ ဖန်ဆင်းထားသည်

သင်သည် မတော်တဆ ဖြစ်လာသူမဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။

ဆာလံ ၁၃၉:၁၄ တွင်- “အကျွန်ုပ်သည် ကြောက်မက်ဘွယ်သော လက္ခဏာ၊ ထူးဆန်းသော လက္ခဏာတို့နှင့် ပြည့်စုံသည် ဖြစ်၍၊ ကိုယ်တော်ကို ချီးမွမ်းပါမည်။ ပြုပြင်တော်မူသော အမှုတို့သည် အံ့ဩဘွယ်ဖြစ်ကြောင်းကို အကျွန်ုပ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည်အမှန်သိပါ၏။”

ဘုရားသခင်သည် သင့်အား အခြားတစ်စုံတစ်ယောက်၏ မိတ္တူဖြစ်လာစေရန် ဖန်ဆင်းခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပါ။ ကိုယ် တော်သည် သင့်အား သီးခြားစရိုက်လက္ခဏာ၊ ခေါ်ခြင်း၊ ဆုကျေးဇူးများ၊ အတွေ့အကြုံများ၊ အခွင့်အရေးများ နှင့် တာဝန်များကို ပေးထားပါသည်။ ထို့ကြောင့် သင်၏ခေါ်ခြင်းကို အခြားသူတစ်ဦး၏ ခေါ်ခြင်းဖြင့် တိုင်းတာ၍ မရနိုင်ပါ။

လူတစ်ဦးသည် ထောင်နှင့်ချီသောသူများအား နှုတ်ကပတ်တော် ဟောပြောပေမည်။ အခြားတစ်ဦးသည် လူ ဆယ်ဦးကို သစ္စာရှိစွာ တပည့်တော်မွေးထုတ်ပေမည်။ အမှုတော်တစ်ခုတွင် အရင်းအမြစ်များစွာ ရှိနိုင် သော်လည်း အခြားတစ်ခုတွင်မူ အနည်းငယ်မျှဖြင့် လုပ်ဆောင်နေရပေမည်။ ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်တွင် အောင်မြင်မှု ဆိုသည်မှာ အရေအတွက်၊ လူမြင်သာမှု သို့မဟုတ် အသိအမှတ်ပြုခံရမှုတို့အပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်မဟုတ်ပါ။

နှိုင်းယှဉ်ခြင်းက ဖြစ်ပေါ်စေသော အန္တရာယ်ရှိသည့် ရလဒ်နှစ်ခု

• မာနထောင်လွှားခြင်းကို ဖြစ်စေသည်- အခြားသူများထက် မိမိကိုယ်ကို သာသည်ဟု ထင်သောအခါ မာနကြီးလာတတ်သည်။
• စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းခြင်းကို ဖြစ်စေသည်- အခြားသူများက မိမိထက် သာသည်ဟု ထင်သောအခါ မိမိကိုယ်ကို မကျေနပ်ဖြစ်လာတတ်သည်။

နှစ်ခုစလုံးသည် အန္တရာယ်ရှိသည်။ ၎င်းကို ကုစားရန်နည်းလမ်းမှာ အောက်ပါအတိုင်း မေးခွန်းထုတ်ရန် ဖြစ်သည်-

“ဘုရားသခင် ငါ့ကို ခေါ်ထားတဲ့အရာအပေါ်မှာ ငါသစ္စာရှိနေရဲ့လား။”

“သူတို့ရထားတာမျိုး ငါဘာလို့မရတာလဲ” ဟု မေးမည့်အစား၊

“ဘုရားသခင် ငါ့ကိုပေးထားတဲ့အရာကို သစ္စာရှိရှိ ဘယ်လိုအသုံးချနိုင်မလဲ” ဟု မေးပါ။

လက်တွေ့အသုံးချမှု

ဘေးသို့ကြည့်ခြင်းကို ရပ်ပြီး အထက်သို့ စတင်ကြည့်ပါ။ မိမိ၏ အောက်ပါအရာများကို အခြားသူများနှင့် မနှိုင်းယှဉ်ပါနှင့်-

• မိမိ၏ အစပြုခြင်းကို အခြားသူ၏ အလယ်အဆင့်နှင့်၊
• မိမိ၏ အားနည်းချက်ကို အခြားသူ၏ အားသာချက်နှင့်၊
• မိမိ၏ ကွယ်ရာနောက်ကွယ်ဘဝကို အခြားသူ၏ လူမြင်ကွင်းပုံရိပ်နှင့်၊
• မိမိ၏ ခေါ်ခြင်းကို အခြားသူ၏ ခေါ်ခြင်းနှင့်။

ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ဖန်ဆင်းထားသည်ကို ကျေးဇူးတင်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏လက်ထဲတွင် ထည့်ပေးထားသောအရာများကို သစ္စာရှိစွာ အသုံးချသည့်အခါ ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်း စတင်လာပါသည်။

၂။ မိမိတွင် ရှိသောအရာကို ပျော်မွေ့ခံစားပါ

“ဤဘဝ၌ ငွေရတတ်သောသူတို့သည် မာန်မာန စိတ်နှင့် ကင်းလွတ်၍၊ မမြဲသောစည်းစိမ်ကို မကိုးစား ဘဲ၊ ငါတို့ခံစားဘို့ရာ အလုံးစုံတို့ကိုကြွယ်ဝစွာ ပေးသနားတော်မူသော၊ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကို ကိုးစာရမည်အကြောင်းနှင့်၊” — ၁ တိမောသေ ၆:၁၇

ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ဘဝကို မသေရုံတမယ် ရှင်သန်နေထိုင်စေလိုသည်မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်၏ ဆုကျေးဇူးများကို ကျေးဇူးသိတတ်သောစိတ်ဖြင့် ခံယူကာ သင့်လျော်စွာ ပျော်မွေ့ခံစားစေလိုပါသည်။ တစ်ခါတရံ ကျွန်ုပ်တို့သည် မရှိသောအရာများအပေါ် အာရုံစိုက်လွန်းသောကြောင့် ရှိပြီးသားအရာများကို ပျော်မွေ့ခံ စားရန် ပျက်ကွက်တတ်ကြသည်-

• စားစရာရှိသော်လည်း ဟင်းလျာအပေါ် ညည်းညူတတ်ကြသည်။
• မိသားစုရှိသော်လည်း သူတို့၏ အားနည်းချက်များကိုသာ အာရုံစိုက်တတ်ကြသည်။
• သူငယ်ချင်းများရှိသော်လည်း ပို၍ဩဇာကြီးသော မိတ်ဆွေများရှိလျှင် ကောင်းမည်ဟု တောင့်တတတ် ကြသည်။
• အမှုတော်ဆောင်ခြင်းရှိသော်လည်း မိမိတို့စိတ်ကူးထားသလောက် မကြီးမား၍ စိတ်ပျက်တတ်ကြ သည်။
• ယနေ့အချိန်ရှိသော်လည်း မနက်ဖြန်အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်ရင်း စိတ်စွမ်းအင်အားလုံးကို ဖြုန်းတီးပစ်တတ် ကြသည်။

ရောင့်ရဲခြင်းဆိုသည်မှာ လက်ခံရယူတတ်ရန် သင်ယူခြင်းဖြစ်သည်

ကျွန်ုပ်တို့တွင် ရှိသမျှအရာအားလုံးသည် အဆုံးစွန်၌ ဘုရားသခင်ထံမှ လာပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စွမ်းရည်၊ ကျန်း မာရေး၊ အခွင့်အရေးများ၊ ဆက်ဆံရေးများ၊ ပိုင်ဆိုင်မှုများ၊ အမှုတော်ဆောင်ခြင်း၊ အချိန်နှင့် အရင်းအမြစ် များ သည် ကျွန်ုပ်တို့ထံ အပ်နှံထားသော ဆုကျေးဇူးများ ဖြစ်ကြသည်။

ယာကုပ် ၁:၁၆ တွင်- “ငါချစ်သောညီအစ်ကိုတို့၊ အလွဲမယူကြနှင့်။ ကောင်းမြတ်စုံလင်သော ဆုကျေးဇူးရှိသမျှတို့ သည် အလင်းတို့၏ အဘထံတော်က သက်ရောက်သည်ဖြစ်၍၊ အထက်အရပ်မှ လာကြ၏။” ဘုရားသခင်၏ ရက်ရောမှုကို ကျွန်ုပ်တို့ သတိပြုမိသောအခါ ရိုးရှင်းသောအရာများသည်ပင် ကျေးဇူးတော် ချီးမွမ်းစရာအ ကြောင်းရင်းများဖြစ်လာသည်-

• အစားအစာတစ်နပ်သည် ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
• စကားပြောဆိုခွင့်ရခြင်းသည် ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

• အိပ်စက်စရာနေရာတစ်ခုသည် ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
• သစ္စာရှိသော မိတ်ဆွေတစ်ဦးသည် ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
• အစေခံခွင့် အခွင့်အရေးတစ်ခုသည် ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
• ရိုးရှင်းသော နေ့ရက်တစ်ရက်သည် ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

ကိုးကွယ်မသွားဘဲ ပျော်မွေ့ပါ

ဘုရားသခင်၏ ဆုကျေးဇူးများကို ပျော်မွေ့ခံစားခြင်း နှင့်ဘုရားသခင်၏ ဆုကျေးဇူးများကို ကိုးကွယ်ခြင်း အ ကြားတွင် အရေးကြီးသော ကွာခြားချက်တစ်ခု ရှိပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို အသုံးပြုရန်နှင့် ပျော်မွေ့ရန် ပေးထားသော်လည်း ထိုပိုင်ဆိုင်မှုများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်တည်မှု (Identity) ဖြစ်လာ စေရန် မည်သည့်အခါမျှ ရည်ရွယ်ထားခြင်း မရှိပါ။

• ငွေကြေးသည် အသုံးဝင်သော်လည်း ဘဝအဓိပ္ပာယ်ကို မပေးနိုင်ပါ။
• အိမ်တစ်လုံးသည် အသုံးဝင်သော်လည်း ငြိမ်သက်ခြင်းကို မပေးနိုင်ပါ။
• အောင်မြင်မှုသည် ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော်လည်း ထာဝရအရေးပါမှုကို မပေးနိုင်ပါ။
• လူသားများသည် အဖိုးတန်သော်လည်း ဘုရားသခင်၏နေရာကို အစားမထိုးနိုင်ပါ။

ရောင့်ရဲတင်းတိမ်သောသူသည် ဤသို့ဆိုသည်- “အိုထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်ပေးထားသောအရာများအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါသည်။ အကျွန်ုပ်သည် ၎င်းကို ပျော်မွေ့ခံစားမည်၊ ပညာရှိစွာ အသုံးချမည်ဖြစ်ပြီး ပိုင်စိုးပိုင်နင်း မဆုပ်ကိုင်ဘဲ ဖွင့်ထားသောလက်ဖြင့် ကိုင်တွယ်ပါမည်။”

လက်တွေ့အသုံးချမှု

• နေ့စဉ် ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတင်နိုင်မည့် အရာများကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရှာဖွေဖော်ထုတ်ပါ။
• နေ့ရက်တစ်ခုကို “ငါ ဘာလိုအပ်သလဲ” ဖြင့် စတင်မည့်အစား၊ “အိုထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်အား အဘယ်အရာကို ပေးထားပြီးပြီနည်း” ဖြင့်စတင်ပါ။
• ကျေးဇူးသိတတ်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းကို မြင်နိုင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့၏မျက်စိကို ဖွင့်ပေးပါသည်။

၃။ သတိရပါ- ဘဝဆိုသည်မှာ ပစ္စည်းဥစ္စာများအပေါ် မူတည်သည်မဟုတ်

“ထိုမှတပါး လောဘလွန်ကျူးခြင်းကို သတိနှင့် ကြဉ်ရှောင်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ စည်းစိမ်ရှိသော် လည်း စည်းစိမ်၌ အသက်မတည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။” — လုကာ ၁၂:၁၅

အမွေခွဲဝေမှုနှင့်ပတ်သက်၍ အငြင်းပွားမှုကို ဖြေရှင်းပေးရန် တစ်စုံတစ်ယောက်က တောင်းဆိုပြီးနောက် ယေရှု သည် ဤစကားကို မိန့်တော်မူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် အမွေအပေါ် အာရုံမစိုက်ဘဲ နှလုံးသားကို အာရုံစိုက် ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပစ္စည်းဥစ္စာများသည် အစေခံဖြစ်ရမည့်အစား သခင်များ ဖြစ်လာနိုင် သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘဝကို မိမိတို့ပိုင်ဆိုင်သောအရာများဖြင့် တိုင်းတာလေ့ရှိကြသည်-

• ငါ့မှာ ငွေဘယ်လောက်ရှိလဲ။
• ငါ ဘယ်လိုအိမ်မျိုးမှာ နေလဲ။
• ငါ ဘယ်လိုကားမျိုး စီးလဲ။
• ငါ့အမှုတော်ဆောင်ခြင်းက ဘယ်လောက်အောင်မြင်လဲ။
• ငါ့ကို လူဘယ်နှစ်ယောက် သိလဲ။
• ငါ့မှာ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ဘယ်လောက်ရှိလဲ။

သို့သော် ယေရှုက ဘဝသည် ပစ္စည်းဥစ္စာများထက် ပိုသည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။

လောဘ၏ အန္တရာယ်

လောဘဆိုသည်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို လိုချင်ရုံမျှသာ မဟုတ်ပါ။ လောဘဆိုသည်မှာ “ငါ့မှာ ပိုရှိလာတဲ့အခါ ကျေ နပ်ရလိမ့်မယ်” ဟု ယုံကြည်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် “ပိုရှိလာခြင်း” သည် ရေရှည်တည်တံ့သော ကျေနပ်မှု ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲပါသည်။ အနည်းငယ်သာရှိသောသူက “ငါ့မှာ ပိုရှိရင် ကောင်းမှာပဲ” ဟုတွေးတတ်ပြီး၊ များစွာ ရှိသောသူကလည်း “ငါ့မှာ နောက်ထပ်လိုသေးတယ်” ဟု မကြာခဏ တွေးတတ်သည်။

ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်း မရှိလျှင် မည်သည့်အခါမျှ လုံလောက်သည်ဟူ၍ မရှိနိုင်ပါ။ ဟေဗြဲ ၁၃:၅ တွင်- “သင်တို့၏ ကျင့်ကြံပြုမူခြင်းသည် ငွေကိုတပ်မက်ခြင်းနှင့် ကင်းလွတ်၍၊ ကိုယ်၌ရှိသောဥစ္စာနှင့် ရောင့်ရဲ ခြင်းရှိကြလော့။ အ ကြောင်းမူကား၊ ငါသည် သင့်ကိုမစွန့်၊ သင့်ကိုအလျှင်းပစ်၍မထားဟု ဂတိတော်ရှိ၏။”

အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်က- “ငါသည် သင့်ကို မစွန့်၊ သင့်ကို အလျှင်းပစ်၍မထား” ဟု ကတိပြုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သည်။

သင့်ပိုင်ဆိုင်မှုများသည် သင် မည်သူဖြစ်သည်ကို မသတ်မှတ်ပါ

သင်သည် ပိုင်ဆိုင်သောအရာများကြောင့် တန်ဖိုးရှိနေခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင်၏တန်ဖိုးသည် ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်း ခြင်းခံရမှုနှင့် ယုံကြည်သူများအတွက်မူ ခရစ်တော်အားဖြင့် ရွေးနှုတ်ခြင်းခံရမှုတို့မှ လာပါသည်။

• ဆင်းရဲသောသူတစ်ဦးသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိနိုင်သည်။
• ချမ်းသာသောသူတစ်ဦးသည်လည်း အလွန်တန်ဖိုးရှိနိုင်သည်။
• အောင်မြင်သောအမှုတော်ရှိသူတစ်ဦးသည် တန်ဖိုးရှိနိုင်သည်။
• လူမသိသောနေရာတွင် တိတ်တဆိတ် အစေခံနေသူတစ်ဦးသည်လည်း ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် အလားတူတန်ဖိုးရှိသည်။

ဘုရားသခင်သည် သစ္စာရှိမှုကို လောကနှင့် မတူညီသောနည်းဖြင့် တိုင်းတာတော်မူသည်။

မှန်ကန်သောမေးခွန်းကို မေးပါ

• “ငါ ဘယ်လောက် ရနိုင်မလဲ” ဟု မေးမည့်အစား “ငါ ဘယ်လောက် ပေးနိုင်မလဲ” ဟု မေးပါ။
• “ငါ ဘယ်လို အရေးပါတဲ့သူ ဖြစ်လာနိုင်မလဲ” ဟု မေးမည့်အစား “ငါ ဘယ်လို အစေခံနိုင်မလဲ” ဟုမေး ပါ။
• “ဒီပစ္စည်းက ငါ့အတွက် ဘာလုပ်ပေးနိုင်မလဲ” ဟု မေးမည့်အစား “အခြားသူတွေကို ကောင်းချီးပေးဖို့ ငါ့မှာရှိတဲ့အရာကို ဘုရားသခင် ဘယ်လိုသုံးနိုင်မလဲ” ဟု မေးပါ။

ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်းသည် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို “မဖြစ်မနေ စုဆောင်းရမည့်အရာများ” မှသည် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များအတွက် “ကျွန်ုပ်တို့တာဝန်ယူ စီမံခန့်ခွဲနိုင်သော အရင်းအမြစ်များ” အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေး ပါသည်။

၄။ ထာဝရတည်တံ့မည့် အရာများအပေါ် အာရုံစိုက်ပါ

“လူမျိုးရှိသမျှသည်လည်း မြက်ပွင့်ကဲ့သို့ဖြစ်၏။ လူမျိုး၏ ဘုန်းရှိသမျှသည်လည်း မြက်ပွင့်ကဲ့သို့ဖြစ်၏။ မြက် ပင်သည်ညှိုးနွမ်းသွေ့ခြောက်တတ်၏။ အပွင့်လည်း ကြွေတတ်၏။ 25 ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တရားမူကား၊ ကာလအစဉ်အမြဲတည်၏။ ထိုနှုတ်ကပတ်တော်သည်၊ သင်တို့အား ဟောပြောသော ဧဝံဂေလိတရားဖြစ် သ တည်း။” — ၁ ပေတရု ၁:၂၄–၂၅

ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့၏ အာရုံကို ဖမ်းစားထားသောအရာ အများစုသည် ထာဝရအတွက် အရေးပါမည်မဟုတ်ပါ။

• ငွေကြေးသည် နောက်ဆုံးတွင် ကုန်ဆုံးသွားမည်။
• အိမ်များသည် နောက်ဆုံးတွင် အခြားသူတစ်ဦးထံ ရောက်သွားမည်။
• ကားများသည် နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးသွားမည်။
• အဝတ်အစားများသည် ဟောင်းနွမ်းသွားမည်။
• အောင်မြင်မှုများသည် နောက်ဆုံးတွင် မေ့ပျောက်ခံရမည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏ လောကနှင့်ဆိုင်သောအရာ၊ အခြေအနေများသည် ယာယီသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျမ်းစာက ထာဝရအရေးပါမှုရှိသော အရာများဆီသို့ ကျွန်ုပ်တို့ကို ညွှန်ပြထားသည်။

အဘယ်အရာက ထာဝရတည်တံ့သနည်း။

ကျွန်ုပ်တို့၏ ထာဝရအာရုံစိုက်မှုကို ရထိုက်သောအရာ နှစ်ခုရှိသည်- ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် လူသားများ ဖြစ်ကြသည်။

• ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ထာဝရတည်၏။
• လူသားများသည် ထာဝရတန်ဖိုး ရှိကြသည်။

ထို့ကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားမည့် အရာများကို စုဆောင်းရန် ကျွန်ုပ်တို့၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို အသုံးပြုပါက အရေးအကြီးဆုံးအရာများကို လက်လွတ်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ပါသည်။

သင်၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို ပြောင်းလဲပါ

ယေရှုသည် ကျွန်ုပ်တို့အား မြေကြီးပေါ်၌သာ ဘဏ္ဍာကို မဆည်းပူးဘဲ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဘဏ္ဍာကို ဆည်းပူးရန် သွန်သင်ခဲ့သည် (မဿဲ ၆:၁၉–၂၀)။ ယင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ တာဝန်ဝတ္တရားများကို လျစ်လျူရှုရမည်ဟု မဆိုလို ပါ။ ယာယီအရာများကို ထာဝရရှုထောင့်ဖြင့် ကြည့်မြင်ရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

• လူသားများကို ကောင်းချီးပေးရန် သင်၏ငွေကြေးကို အသုံးပြုပါ။
• လူသားများကို ကြိုဆိုဧည့်ခံရန် သင်၏နေအိမ်ကို အသုံးပြုပါ။
• လူသားများကို တပည့်တော်မွေးထုတ်ရန် သင်၏အချိန်ကို အသုံးပြုပါ။
• လူသားများကို အားပေးတည်ဆောက်ရန် သင်၏ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို အသုံးပြုပါ။
• လူသားများကို အစေခံရန် သင်၏ဆုကျေးဇူးများကို အသုံးပြုပါ။
• လူသားများကို ခရစ်တော်ထံ ညွှန်ပြရန် သင်၏အမှုတော်ဆောင်ခြင်းကို အသုံးပြုပါ။
• ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်အတွက် သင်၏အရင်းအမြစ်များကို အသုံးပြုပါ။

ထာဝရရှုထောင့်သည် ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်

ဤဘဝသည် ယာယီမျှသာဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ နားလည်သောအခါ ယာယီစိတ်ပျက်စရာများ၏ လွှမ်းမိုး ထိန်းချုပ်မှုကို ခံရခြင်းမှ ကင်းလွတ်လာသည်။

• တစ်စုံတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးရသော်လည်း အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားပြီဟု မယူဆတော့ပါ။
• ကျရှုံးမှုကို ကြုံတွေ့ရသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏ဘဝသည် ကျရှုံးသွားပြီဟု မထင်တော့ပါ။
• အနည်းငယ်သာ ရှိသော်လည်း မိမိကိုယ်ကို တန်ဖိုးမရှိဟု မခံစားရတော့ပါ။
• ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံစားရသော်လည်း မျှော်လင့်ချက် မဆုံးရှုံးတော့ပါ။

အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အဆုံးစွန်သော ဘဏ္ဍာသည် ဤလောက၌ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရှင်ပေါလုသည် ဤသို့ဆိုသောအခါ ထိုအချက်ကို နားလည်ခဲ့သည်- “အသက်ရှင်သည်အရာမှာ ခရစ်တော် ဖြစ်၏။ သေလျှင်မူကား၊ သာ၍အကျိုးရှိ၏။” (ဖိလိပ္ပိ ၁:၂၁) သူ၏ ရောင့်ရဲခြင်းသည် အခြေအနေများအပေါ် အခြေ မခံခဲ့ပါ။ သူ၏ဘဝသည် ခရစ်တော်နှင့် ထာဝရကာလ၌ ခိုင်မြဲစွာ ကျောက်ချထားခဲ့သည်။

သော့ချက် ၄ ချက် အကျဉ်းချုပ်

• ၁။ နှိုင်းယှဉ်ခြင်းကို ရပ်တန့်ပါ- အခြားသူ၏ဘဝကို မဟုတ်ဘဲ သင့်ဘဝအတွက် ဘုရားသခင်၏ ခေါ်ယူ ခြင်းကိုသာ ကြည့်ပါ။
• ၂။ မိမိတွင် ရှိသောအရာကို ပျော်မွေ့ခံစားပါ- မနက်ဖြန်၏ ကောင်းချီးများကို အမြဲမပြတ် လိုက်လံရှာ ဖွေနေမည့်အစား ယနေ့၏ ကောင်းချီးများကို ကျေးဇူးတင်စွာ လက်ခံရယူပါ။
• ၃။ ဘဝသည် ပစ္စည်းဥစ္စာများအပေါ် မမူတည်ကြောင်း သတိရပါ- ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ကိရိယာအဖြစ် အသုံးပြုပါ၊ သို့သော် ၎င်းတို့ကို သင်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်တည်မှု သို့မဟုတ် သခင်အဖြစ် မည်သည့် အခါမျှ အဖြစ်မခံပါနှင့်။
• ၄။ ထာဝရတည်တံ့မည့် အရာများအပေါ် အာရုံစိုက်ပါ- သင်၏ဘဝကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ် တော်၊ လူသားများနှင့် ဘုရားသခင်၏ ထာဝရနိုင်ငံတော်အတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပါ။

နိဂုံး- ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်းသည် နှလုံးသား၏ ရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်

ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်းဆိုသည်မှာ မိမိတို့လိုချင်သမျှ အားလုံးရှိနေခြင်းကို မဆိုလိုပါ။ ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်းဆို သည်မှာ မိမိတို့တွင် ရှိသောအရာနှင့် မရှိသောအရာများအတွက်ပါ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကိုးစားတတ်ရန် သင်ယူထားခြင်း ကို ဆိုလိုသည်။

• ကျွန်ုပ်တို့သည် မကျေမနပ်ဖြစ်ခြင်းမရှိဘဲ အိပ်မက်မက်နိုင်သည်။
• လောဘမကြီးဘဲ ကြိုးစားအလုပ်လုပ်နိုင်သည်။
• အခြားသူများနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မနှိုင်းယှဉ်ဘဲ ထူးချွန်မှုကို လိုက်စားနိုင်သည်။
• လက်ရှိအခြေအနေများကို မထီမဲ့မြင်မပြုဘဲ တိုးတက်ကြီးထွားမှုကို လိုလားနိုင်သည်။
• ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးများကို မကိုးကွယ်ဘဲ ပျော်မွေ့ခံစားနိုင်သည်။
• ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်သည် လုံလောက်တော်မူကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ သိထားသောကြောင့် မရေရာ သော အနာဂတ်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်သည်။

ရှင်ပေါလုသည် လျှို့ဝှက်ချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးထားပါသည်- “ထိုသို့ငါဆိုသော်၊ ကိုယ်တိုင်ဆင်းရဲခြင်းကို ရည်မှတ်၍ ဆိုသည်မဟုတ်။ အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် တွေ့ကြုံသမျှသော အခြင်းအရာတို့၌ ရောင့်ရဲသောစိတ် ရှိအံ့သောငှါ သင်မိပြီ (သင်ယူပြီးပြီ)။ — ဖိလိပ္ပိ ၄:၁၁ “သင်ယူပြီးပြီ” ဟူသော စကားလုံးကို သတိပြုပါ။

• ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်းသည် သင်ယူရသောအရာ ဖြစ်သည်။
• ကျေးဇူးသိတတ်ခြင်းအားဖြင့် ဖွံ့ဖြိုးလာသည်။
• ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းအားဖြင့် ခွန်အားပြည့်လာသည်။
• ထာဝရရှုထောင့်အားဖြင့် အကာအကွယ်ရရှိသည်။
• နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းကို ခရစ်တော်၌ တွေ့ရှိရပါသည်။

အကယ်၍ သင်သည် အမြဲတစေ နှိုင်းယှဉ်နေပါက မည်သည့်အခါမျှ ကျေနပ်ရလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။ အကယ်၍ သင်သည် အမြဲတစေ သုံးစွဲစားသုံးနေပါက မည်သည့်အခါမျှ လုံလောက်ရလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။ အကယ်၍ သင်သည် ပိုင်ဆိုင်မှုများကိုသာ အမြဲတစေ လိုက်စားနေပါက အရေးကြီးသောအရာများကို လွဲချော်သွားပါ လိမ့် မည်။ သို့သော် သင်သည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကိုးစားပြီး ကိုယ်တော်၏ ဆုကျေးဇူးများကို ပျော်မွေ့ကာ၊ အခြားသူများကို အစေခံပြီး ထာဝရကာလအတွက် အသက်ရှင်ပါက ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်း၏ နက်နဲသော ဝမ်း မြောက်ခြင်းကို တွေ့ရှိနိုင်ပါသည်။

ရောင့်ရဲခြင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်မှာ သင်လိုချင်သမျှ အရာအားလုံး ရှိနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင် ပေးထား သောအရာများကို လိုလားတန်ဖိုးထားတတ်ရန် သင်ယူခြင်းနှင့် ကျန်ရှိသောအရာအားလုံးအတွက် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။

.

Rev. Ngeng Chhuana

အကျဉ်းချုပ် မိတ်ဆက် – ယေရုရှလင် ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း

ဗာဗုလုန်ကျွန်ဘဝမှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက်၊ ပေရသိမင်းကြီး ကုရုသည် ယုဒလူတို့ကို ယေရုရှလင်မြို့သို့ ပြန်သွား၍ ဗိမာန်တော်ကိုပြန်လည်တည်ဆောက်ခွင့်ပေးခဲ့သည်။ ဒေဝိဒ်မင်း၏အနွယ်ဖြစ်သူယုဒမြို့ဝန် ဇေရု ဗဗေလ သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ယောရှုနှင့်အတူ ဤပြန်လည်ပြုပြင်ရေးလုပ်ငန်း၏ အဓိက ခေါင်း ဆောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးကို ခရစ်တော်မပေါ်မီ (ဘီစီ) ၅၃၈ ခန့်တွင် စတင်ခဲ့ပြီး၊ ယဇ်ပလ္လင်ကို ရှေးဦးစွာ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ဗိမာန်တော်၏ အခြေမြစ်ကို ချခဲ့သော်လည်း ပြင်းထန်သော ဆန့်ကျင် ဘက်ပြုခြင်းများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသဖြင့် အလုပ်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရပ်ဆိုင်းသွားခဲ့ရ၏။ သို့သော် ပရော ဖက် ဟဂ္ဂဲ နှင့် ဇာခရိ တို့၏ ဟောပြောအားပေးမှုကြောင့် လူတို့သည် လုပ်ငန်းကို ပြန်လည်စတင် ခဲ့ကြသည်။

ဒါရိမင်းကြီးလက်ထက် ခရစ်တော်မပေါ်မီ (ဘီစီ) ၅၁၆ ခန့်တွင် ဗိမာန်တော် တည်ဆောက်ခြင်း ပြီးစီးခဲ့သည်။ ထိုဗိမာန်တော်ကို ဒုတိယဗိမာန်တော် ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။ အဓိကကျမ်းပိုဒ်များ – ဧဇရမှတ်စာ ၁-၆၊ ဟဂ္ဂဲ အနာဂတ္တိကျမ်း ၁-၂၊ ဇာခရိအနာဂတ္တိကျမ်း ၁-၈။ အဓိကသင်ခန်းစာ – ပျက်စီးသွားသောအရာများကိုပြန် လည်ပြုပြင်ရန် ဘုရားသခင်သည် ဇေရုဗဗေလကို အသုံးပြုတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုအမှုတော်သည် “ဗိုလ်ခြေအား ဖြင့်မဟုတ်၊ အင်အားအားဖြင့်မဟုတ်၊ ငါ့ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့်” ပြီးစီးလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း မိမိ၏ လူတို့အား သတိပေးဖော်ပြခဲ့သည် (ဇာခရိ ၄:၆)။

ခေါင်းဆောင်မှုဆိုသည်မှာ အခြေအနေများ သာယာချောမွေ့နေချိန်တွင် မဟုတ်ဘဲ တိုးတက်မှု နှောင့်နှေးခြင်း၊ အတိုက်အခံ ပြင်းထန်ခြင်းနှင့် လူထု စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေချိန်များတွင်သာ အစစ်ဆေးခံရလေ့ရှိသည်။ ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရာတွင် ဇေရုဗဗေလ၏ ခေါင်းဆောင်မှုသည် ခက်ခဲသော ကာလများအတွင်း ခေါင်းဆောင်များအနေဖြင့် သစ္စာရှိစွာနှင့် ထိရောက်စွာ မည်သို့ရပ်တည် နိုင်ကြောင်းအား ကောင်းသောစံနမူနာတစ်ခုကိုပြသနေသည်။
ဂျူးလူမျိုးများသည် ဗာဗုလုန်သုံ့ပန်းဘဝမှ ပြန်လာပြီးနောက် ဇေရုဗဗေလသည် ဗိမာန်တော် ပြန်လည် တည်ဆောက်ရေးကို ဦးဆောင်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဤတာဝန်သည် ဝိညာဉ်ရေးအရ အရေးပါပြီး လူအများအာရုံစိုက်ရာ ဖြစ်သကဲ့သို့ အလွန်ပင် စိန်ခေါ်မှုကြီးမားလှသည်။ ဧဇရမှတ်စာ၊ ဟဂ္ဂဲအနာဂတ္တိကျမ်းနှင့် ဇာခရိအနာဂတ္တိကျမ်းတို့တွင် ဖော်ပြထားသော ဖြစ်ရပ်များသည် ယနေ့ခေတ် ခေါင်းဆောင်များအတွက် ဆီလျော်ဆဲဖြစ်သည့်အခြေခံမူများကိုဖော်ပြနေသည်။

ရှင်းလင်းသောရည်မှန်းချက်ရှိရုံဖြင့်အတိုက်အခံများကို မတားဆီးနိုင်

ဇေရုဗဗေလသည် ဘုရားသခင်ခွင့်ပြု ထားသော အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်သော်လည်း အတိုက်အခံများ ချက်ချင်းဆိုသလို ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ရန်သူများသည် လူထုကို စိတ်ဓာတ်ကျစေရန်ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး တည် ဆောက်သူများကို ခြိမ်းခြောက်ခြင်း၊ စွပ်စွဲချက်များ ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် နောက်ဆုံးတွင် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်း ရပ်တန့်သွားစေရန်ပါရှန်းအာဏာပိုင်များကိုနားချခဲ့ကြသည်(ဧဇရ၄:၁–၂၄)။
ခေါင်းဆောင်များသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပြင်းထန်သော ခုခံမှုများနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက မိမိတို့ လမ်းကြောင်းမှား ရွေးချယ်မိပြီဟု ယူဆတတ်ကြသည်။ ဇေရုဗဗေလ၏ အတွေ့အကြုံက ထိုသို့မဟုတ်ကြောင်း သင်ကြားပေးပါ သည်။ အဓိပ္ပာယ်ရှိသောတိုးတက်မှုများ ရရှိနေသောကြောင့်သာလျှင် အတိုက်အခံများ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်နိုင် သည်။
ပညာရှိသော ခေါင်းဆောင်များသည် မှန်ကန်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ဂရုတစိုက် နားထောင်သင့်သော်လည်း အပြုသဘောဆောင်သော ဝေဖန်မှုနှင့်တမင်ရည်ရွယ်သော အဖျက်သဘော နှောင့်ယှက်မှုများကို ခွဲခြားသိမြင်ရ မည်။ ၎င်းတို့သည် အနုတ်လက္ခဏာဆောင်သော အသံတိုင်းက မိမိတို့၏ ရည်မှန်းချက်လမ်းကြောင်းကို လွှမ်းမိုးခွင့်မပြုသင့်ပါ။

ခေါင်းဆောင်မှုတွင်ဆုတ်ယုတ်မှုများပြီးနောက်ဇွဲရှိမှုလိုအပ်သည်
အတိုက်အခံများကြောင့် ဗိမာန်တော်စီမံကိန်းသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ယာယီ အနှောင့်အယှက်တစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ဘဲ ရေရှည်မလှုပ်ရှားနိုင်တော့သည့် ကာလတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ပရောဖက် ဟဂ္ဂဲနှင့် ဇာခရိတို့မှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်သည် ဇေရုဗဗေလနှင့် လူထုကို အလုပ် ပြန်လည်စတင်ရန် ဆော်ဩခဲ့သည်။ ဇေရုဗဗေလသည် ပြင်ပအခက်အခဲများအားလုံး မပြေလည်သေးမီမှာပင် လုပ်ငန်းကို ပြန်လည် စတင်ခြင်းဖြင့်တုံ့ပြန်ခဲ့သည်(ဧဇရ၅:၁–၂)။
ရင့်ကျက်သော ခေါင်းဆောင်မှု၏ လက္ခဏာတစ်ခုမှာ ပြန်လည်စတင်လိုစိတ်ရှိခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ခေါင်းဆောင် များသည် နှောင့်နှေးမှုများ၊ မအောင်မြင်သော အစီအစဉ်များ၊ ဆုံးရှုံးသွားသော အရှိန်အဟုန်များနှင့် စိတ်ပျက်ဖွယ် ရလဒ်များကို ကြုံတွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။ အရေးကြီးသော မေးခွန်းမှာ ဆုတ်ယုတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခြင်း ရှိမရှိ မဟုတ် ဘဲ၊ခေါင်းဆောင်သည်ထိုဆုတ်ယုတ်မှုတွင်ပိတ်မိနေမည်လားဆိုသည့်အချက်ဖြစ်သည်။
နှောင့်နှေးသွားသော ရည်မှန်းချက်တစ်ခုသည် စွန့်လွှတ်လိုက်ရသော ရည်မှန်းချက်တစ်ခု ဖြစ်သွားရန်မလိုပါ။

ခေါင်းဆောင်များသည်လွဲမှားနေသောဦးစားပေးမှုများကိုဖြေရှင်းရမည်
လုပ်ငန်း နှောင့်နှေး နေစဉ်အတွင်း ဗိမာန်တော်သည် မပြီးမစီး ပျက်စီးနေဆဲဖြစ်သော်လည်း လူထုမှာမူ မိမိတို့ ၏ကိုယ်ပိုင်နေအိမ်များတွင်သာအာရုံစိုက်လာကြသည်။ ဟဂ္ဂဲက ၎င်းတို့အား “ဤအိမ်တော်သည် ပျက်စီးလျက်ရှိ စဉ်တွင်၊ သင်တို့သည် ပျဉ်ပြားမိုးသောအိမ်တို့၌ နေရသောအချိန်ဖြစ်သလော” ဟုတိုက်ရိုက် သတိပေးခဲ့ သည်(ဟဂ္ဂဲ၁:၄)။
ဤသည်မှာ ဆောက်လုပ်ရေးဆိုင်ရာ ပြဿနာသက်သက် မဟုတ်ဘဲ ဦးစားပေးမှု လွဲမှားခြင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာ ဖြစ်သည်။ ထိရောက်သော ခေါင်းဆောင်များသည် မြင်သာမှုမရှိသောလှုပ်ရှားမှုများ၏ နောက်ကွယ်ရှိ စစ်မှန် သောအကြောင်းရင်းကို ဖော်ထုတ်တတ်ကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် မဟာဗျူဟာ မရှင်းလင်းသောကြောင့် လူတို့သည် တိုးတက်မလာခြင်းဖြစ်သည်။ အခြားအချိန်များတွင်မူ ကြောက်ရွံ့မှု၊ သက်သောင့်သက်သာ နေလိုမှု၊ အာရုံလွဲမှားမှု သို့မဟုတ် ကိုယ်ကျိုးရှာမှုတို့သည် ရည်မှန်းချက်အပေါ် ထားရှိသောကတိကဝတ်ကို အစားထိုး သွားတတ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဇေရုဗဗေလ၏ တာဝန်မှာ လုပ်သားများကို စုစည်းရန် သက်သက်မဟုတ်ပေ။ လူထုအား ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြန်လည်ရှာဖွေတွေ့ရှိစေရန်လည်း ကူညီပေးခဲ့ရသည်။ ခေါင်းဆောင်မှုဆို သည်မှာ လူတို့၏ နေ့စဉ်ကြိုးပမ်းမှုများကို ပိုမိုကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်နှင့် အစဉ်မပြတ် ပြန်လည်ချိတ်ဆက် ပေးခြင်းဖြစ်သည်။

ကြီးမြတ်သောခေါင်းဆောင်များသည်သေးငယ်သောအစပြုခြင်းများကိုမထီမဲ့မြင်မပြုကြ
အသိုက်အဝန်းအတွင်းရှိ သက်ကြီးရွယ်အိုအချို့သည် ရှောလမုန်မင်းကြီး၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော ဗိမာန်တော်ကို မှတ်မိနေကြသည်။ ဗိမာန်တော်သစ်၏ အခြေမြစ်ကို မြင်သောအခါ ယခင်ရှိခဲ့ဖူးသောအရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သေးသိမ်နေသဖြင့်ငိုကြွေးခဲ့ကြသည်(ဧဇရ၃:၁၂၊ဟဂ္ဂဲ၂:၃)။
ဇေရုဗဗေလသည် မိမိတို့၏ လက်ရှိအစပြုမှုကို ကျော်ကြားခဲ့သော အတိတ်ကာလနှင့် နှိုင်းယှဉ်နေကြသည့် လူထု ကိုဦးဆောင်ခဲ့ရသည်။ ထိုသို့နှိုင်းယှဉ်ခြင်းသည် စိတ်ဓာတ်ကို အလွယ်တကူ ပျက်ပြားစေနိုင်သည်။ ခေါင်းဆောင် များသည်လည်းဤစိန်ခေါ်မှုနှင့် မကြာခဏရင်ဆိုင်ရလေ့ရှိသည်။ အဖွဲ့အစည်းသစ်တစ်ခုသည် တည်ထောင် ပြီးသား အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခံရနိုင်သည်။ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေး ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခုသည် ယခင် အောင်မြင်မှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ် အကဲဖြတ်ခံရနိုင်သည်။ အစောပိုင်း တိုးတက်မှုများသည် နောက်ဆုံး မျှော်မှန်းချက် နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါကမပြောပလောက်ဟုထင်ရနိုင်သည်။
ဘုရား သခင် ၏ သတင်းစကားမှာ ရှင်းလင်းပါသည်- “အမှုငယ်သောအရာကို မထီမဲ့မြင်ပြုသောသူကား အဘယ် သူနည်း” (ဇာခရိ ၄:၁၀)။ ကျန်းမာသော ခေါင်းဆောင်များသည် အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်ပုံရသည့်တိုင် စစ်မှန်သော တိုးတက်မှုကို အသိအမှတ်ပြု ချီးကျူးကြသည်။ အခြေမြစ်များသည် ခမ်းနားထည်ဝါမှု မရှိသော် လည်း ၎င်းတို့မပါဘဲ မည်သည့်ရေရှည်တည်တံ့သောအရာကိုမျှ မတည်ဆောက်နိုင်ကြောင်း ၎င်းတို့ နားလည်ကြသည်။

ခေါင်းဆောင်မှုသည်ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားထက်သာလွန်သည်
ဇေရုဗဗေလအားပေးအပ်ခဲ့သောအထင်ရှားဆုံးသတင်းစကားမှာ- “ဗိုလ်ခြေ အား ဖြင့် မဟုတ်၊ တန်ခိုးအားဖြင့် မဟုတ်၊ငါ့ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့်ဖြစ်လိမ့်မည်”(ဇာခရိ၄:၆)။ ဇေရုဗဗေလ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော တာဝန်သည် နိုင်ငံရေး ဩဇာ၊ လူ့ခွန်အား သို့မဟုတ် ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည် သက်သက်ဖြင့် မပြီးမြောက်နိုင်သော တာဝန်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်ကိုလိုအပ်ခဲ့သည်။ ဤအခြေခံမူသည် ခေါင်းဆောင်များကို မာနထောင်လွှားခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်အားလျော့ခြင်း နှစ်မျိုးစလုံးမှ ကာကွယ်ပေးသည်။ မာနက “အရာရာတိုင်းသည် ငါ့စွမ်းရည်အပေါ် မူတည်သည်” ဟု ပြောတတ်ပြီး၊ စိတ်ပျက်အားလျော့မှုကမူ “ငါ့မှာ ဆက်သွားဖို့ စွမ်းရည်မလုံလောက်တော့ဘူး” ဟု ဆိုတတ်သည်။ ယုံကြည်ခြင်းကမူ ခေါင်းဆောင်များသည် မိမိတို့ထက် သာလွန်ကြီးမားသော တန်ခိုးတော်ကို အမှီပြုရင်းကြိုးစားအားထုတ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်းအသိအမှတ်ပြုသည်။
ကျွမ်းကျင်မှု၊ အစီအစဉ်ဆွဲမှုနှင့် စည်းကမ်းရှိမှုတို့သည် အရေးကြီးသော်လည်း ဝိညာဉ်ရေးရာ မှီခိုအားထားမှုကို အစားမထိုးနိုင်ပါ။ ခရစ်ယာန် ခေါင်းဆောင်မှုဆိုသည်မှာ ခေါင်းဆောင်သည် မည်မျှစွမ်းဆောင်နိုင်ကြောင်း သက်သေပြခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ သစ္စာရှိစွာ နာခံမှုမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင် မည်သို့ပြီးမြောက်စေနိုင်သည်ကို သက် သေပြခြင်းဖြစ်သည်။

ခေါင်းဆောင်များအတွက်အားပေးသောအသံများလိုအပ်သည်
ဇေရုဗဗေလသည် တစ်ကိုယ်တည်း ဦးဆောင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဟဂ္ဂဲနှင့် ဇာခရိတို့သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဟောပြောခဲ့ကြပြီး၊ လူထုကို စိန်ခေါ်နှိုးဆော်ကာ ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်ခံ့စေခဲ့ပြီး ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေး ကြိုးပမ်းမှုကို အားပေးခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အမှုတော်ဆောင်မှုသည် ခေါင်း ဆောင်ရောအသိုက်အဝန်းတစ်ခုလုံးကိုပါအသစ်တဖန်ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ခေါင်းဆောင်တိုင်းတွင် အမှန်တရားကို ပြောဆိုမည့်သူ၊ မှန်ကန်သော အမြင်သဘောထားကို ပြန်လည်ပေး စွမ်းမည့်သူနှင့် အားပေးကူညီမည့်သူများ လိုအပ်သည်။ တစ်ကိုယ်တည်း သီးခြားဖြစ်နေခြင်းသည် ခေါင်း ဆောင်များကို စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းစေပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် မှားယွင်းစေရန် အားနည်းစေသည်။ ထို့ကြောင့် စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသော ခေါင်းဆောင်များသည် ယုံကြည်စိတ်ချရသော အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်များကို ကြိုဆိုကြပြီး အခြားသူများ၏အကြံပြုတည့်မတ်မှုကိုခံယူကြသည်။
၎င်းတို့သည် ကိုယ်တိုင်လည်းအားပေးသော အသံများဖြစ်လာစေရန်သင်ယူကြသည်။ ခေါင်းဆောင်က ဤလုပ်ငန်းသည် အဘယ်ကြောင့် အရေးပါကြောင်း သတိပေးပြီး ၎င်းတို့၏ ပါဝင်ကူညီမှုသည် တန်ဖိုးရှိကြောင်း အာမခံသောအခါလူတို့သည်မကြာခဏခွန်အားသစ်ရရှိတတ်ကြသည်။

သစ္စာရှိသောခေါင်းဆောင်မှုသည်လုပ်ငန်းကိုပြီးဆုံးတိုင်ရောက်စေသည်
အတိုက်အခံပြုမှု၊ နှောင့်နှေးမှု၊ အရင်းအမြစ် ကန့်သတ်ချက်များနှင့် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုများ ရှိနေလင့်ကစား ဗိမာန်တော်ကို အောင်မြင်စွာ တည်ဆောက်ပြီးစီးခဲ့ပြီး ဝမ်းမြောက်စွာ ဆက်ကပ်အပ်နှံနိုင်ခဲ့သည် (ဧဇရ ၆:၁၄–၁၆)။ ဤရလဒ်သည် ဘုရားသခင်၏ လမ်းပြမှု၊ ပရောဖက်များ၏ အားပေးမှု၊ အစိုးရ၏ ထောက်ပံ့မှုနှင့် လူထု၏ အသစ်တဖန်နာခံမှုတို့ပေါင်းစပ်မှုမှတစ်ဆင့်ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ဇေရုဗဗေလ၏ အောင်မြင်မှုသည် အခက်အခဲများကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ထိုအခက်အခဲများ ကြားမှသစ္စာရှိစွာ ဆက်လက်ရပ် တည်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤသမိုင်းကြောင်းသည် ခေါင်းဆောင်များအား ရည်မှန်းချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ထားရှိရန်၊ လွဲမှားနေသော ဦးစားပေးမှုများကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန်၊ သေးငယ်သော အစပြုမှုများကို တန်ဖိုးထားရန်၊ အားပေးမှုများကို လက်ခံ ရန်နှင့် ဆုတ်ယုတ်မှုများပြီးနောက် ဇွဲရှိရှိ ဆက်လက်ရပ်တည်ရန် သင်ကြားပေးပါသည်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ရေရှည်တည်တံ့သော အောင်မြင်မှုသည် လူ့စွမ်းအားသက်သက်ဖြင့်သာ ရရှိနိုင်သည်မဟုတ်ကြောင်း ခရစ်ယာန် ခေါင်းဆောင်များကိုသတိပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။
ခေါင်းဆောင်များသည် ဘုရားသခင်ကို ကိုးစားကာ မွန်မြတ်သော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုအတွက် လူထုကို စည်းရုံး လှုံ့ဆော်ပြီး အတိုက်အခံများကြားမှ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သောအခါ တောင်ကြီးများသည် ညီညာသော မြေပြန့် ဖြစ်လာနိုင်ပြီး မပြီးဆုံးသေးသော တာဝန်များကိုလည်း အောင်မြင်စွာ အဆုံးသတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ 

 Ps Zo Thang Khuma

နိဒါန်း

ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်သည် ဘုရားသခင်ပေးထားသော အရည်အချင်း၊ ဆုကျေးဇူးနှင့် အခွင့်အရေး များကို သစ္စာရှိစွာ အသုံးပြုသော ယုံကြည်သူများအားဖြင့် တိုးချဲ့လာသည်။ သမ္မာကျမ်းစာတစ် လျှောက် တွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်စေရန် လူတစ်ဦးချင်းစီအား မတူညီသောအရည် အချင်းများဖြင့် ပြင်ဆင်ပေးထားကြောင်း တွေ့ရသည်။ ထိုအရည်အချင်းများသည် ကိုယ်ကျိုး အတွက်သာ မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှားစေရန်နှင့် နိုင်ငံတော်ကို တိုးချဲ့ရန် ပေးအပ် ထားသော တာဝန်များဖြစ်သည် (၁ ပေတရု ၄:၁၀)။

ဘုရားသခင်သည် အရည်အချင်းအားလုံး၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်

“ကောင်းသောအရာအလုံးစုံသည် အထက်မှ ဆင်းသက်လာသည်” (ယာကုပ် ၁:၁၇) ဟု သမ္မာကျမ်းစာက သွန်သင်ထားသည်။ လူတစ်ဦး၏ ဉာဏ်ပညာ၊ အနုပညာ၊ အုပ်ချုပ်မှုစွမ်းရည်၊ လက်မှုကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ဝိညာဉ်ဆုကျေးဇူးများသည်လည်း ဘုရားသခင်ထံမှ ရရှိသော လက်ဆောင်များဖြစ်သည်။

ဒါဝိဒ်မင်းကြီးကလည်း “အရာခပ်သိမ်းသောအရာတို့သည် တန်ခိုးတော်ကြောင့် ဖြစ်ပါ၏”

 (၁ရာဇဝင်ချုပ်  ၂၉:၁၄) ဟု ဝန်ခံခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပိုင်ရှင်များ မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင် ပေးအပ်ထားသော အရာများကို စောင့်ရှောက်ရသော ဘဏ္ဍာစိုးများ (Stewards) ဖြစ်ကြသည်။

သခင်ယေရှုက ငယ်သားသုံးယောက်ပုံဥပမာ (မဿဲ ၂၅:၁၄–၃၀) ဖြင့် ယင်းအမှန်တရားကို သင်ကြား တော်မူသည်။ မိမိတို့အား အပ်နှံထားသောအရာကို တိုးပွားစေသော ငယ်သားများကို ချီးမွမ်းသော်လည်း၊ မြေထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော ငယ်သားကို အပြစ်တင်တော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် မိမိပေး ထားသော အရည်အချင်းတိုင်းကို သစ္စာရှိစွာ အသုံးပြုရန် မျှော်လင့်တော်မူကြောင်း သိရှိရသည်။

ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်အတွက် အရည်အချင်းအသုံးပြုခဲ့သော သမ္မာကျမ်းစာပုဂ္ဂိုလ်များ

ဗေဇလေလ သည် တဲတော်တည်ဆောက်ရန် ဘုရားသခင်ထံမှ ဉာဏ်ပညာ၊ နားလည်မှုနှင့် လက်မှုပညာ ကို ရရှိခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၁:၁–၁၁)။ သူ၏ လက်မှုပညာသည် ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုခြင်း ၏ အစိတ် အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယောသပ် သည် အုပ်ချုပ်မှုစွမ်းရည်ဖြင့် အီဂျစ်နိုင်ငံနှင့် အနီးအနားနိုင်ငံများကို ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးခြင်းမှ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၄၁)။ သူ၏ ဉာဏ်ပညာသည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးကိုလည်း ကာကွယ်ပေး ခဲ့သည်။

ဒံယေလ သည် ဉာဏ်ပညာ၊ သမာဓိနှင့် သစ္စာရှိမှုကြောင့် နိုင်ငံခြားအစိုးရတွင်ပင် သြဇာလွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့သည် (ဒံယေလ ၆:၃)။ သူ၏ အသက်တာက ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ထူးချွန်မှုတို့ကို ပေါင်းစပ်နိုင် ကြောင်းပြသသည်။

တမန်တော်ပေါလု သည် သမ္မာကျမ်းပညာ၊ သာသနာပြုလုပ်ငန်းနှင့် တဲချုပ်လုပ်ငန်းကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြု ၍ အသင်းတော်များကို တည်ထောင်ခဲ့သည် (တမန်တော် ၁၈:၃)။

ဤပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံးက ဘုရားသခင်သည် မတူညီသော အရည်အချင်းများကို မိမိ၏နိုင်ငံတော်အတွက် အသုံးပြုတော်မူကြောင်း သက်သေပြကြသည်။

ယနေ့ခေတ်တွင် ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်တိုးချဲ့ရေးအတွက် အရည်အချင်းအသုံးပြုခြင်း

ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်တိုးချဲ့ခြင်းသည် တရားဟောစင်ပေါ်တွင်သာ ဖြစ်ပေါ်ခြင်းမဟုတ်ပါ။ ယုံ ကြည်သူများ သည်မိမိတို့၏ နေ့စဉ်အလုပ်အကိုင်များအားဖြင့်လည်း ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်တင်နိုင်သည်။

• ဆရာ၊ ဆရာမများသည် မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များကို ပိုမိုတောက်ပသော အနာဂတ် ပုံဖော် ပေးနိုင်သည်။
• လယ်သမားများသည် ဘုရားသခင်၏ ကာကွယ်ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုကို ဖော်ပြနိုင်သည်။
• စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များသည် ရိုးသားမှုနှင့် မျှတမှုကို ဖော်ဆောင်နိုင်သည်။
• ဆရာဝန်နှင့် ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းများသည် ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာကို ထင်ရှားစေနိုင်သည်။
• အနုပညာရှင်၊ အင်ဂျင်နီယာနှင့် လက်မှုပညာရှင်များသည် မိမိတို့၏ အရည်အချင်းများဖြင့်ဘုရား သခင်၏ ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှားစေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် မည်သည့်အလုပ်မဆို ခရစ်တော်အတွက် လုပ်ဆောင်သည့်အခါ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံ တော်အတွက် အမှုတော်ဖြစ်လာနိုင်သည် (ကောလောသဲ ၃:၂၃)။

အသင်းတော်ခေါင်းဆောင်များအတွက် သင်ခန်းစာ

အသင်းတော်ခေါင်းဆောင်များသည် ယုံကြည်သူတိုင်း၏ အရည်အချင်းများကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ပေးရန်၊ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန်နှင့် အမှုတော်တွင် ပါဝင်စေရန် တာဝန်ရှိသည် (ဧဖက် ၄:၁၁–၁၃)။ အမှုတော်သည် သင်းအုပ်ဆရာများ၏ တာဝန်သာ မဟုတ်ဘဲ ယုံကြည်သူတိုင်း၏ တာဝန်ဖြစ်ကြောင်း သင်ကြားပေး ရမည်။

နိဂုံး

ဘုရားသခင်သည် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ အရည်အချင်းများကို မပေးတော်မူပါ။ ဗေဇလေလ၏ လက်မှု ပညာ၊ ယောသပ်၏ အုပ်ချုပ်မှု၊ ဒံယေလ၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် ပေါလု၏ သာသနာပြုအမှုတို့က သာမန်လူများ ၏အရည်အချင်းများသည် ဘုရားသခင်၏ လက်တော်တွင် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းချီး မင်္ဂလာများ ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း ပြသသည်။

ထို့ကြောင့် အသင်းတော်ခေါင်းဆောင်များသည် မိမိတို့၏ အရည်အချင်းကိုသာ အသုံးပြုခြင်းမဟုတ်ဘဲ ယုံကြည်သူတိုင်းကို မိမိတို့၏ အရည်အချင်းများကို ရှာဖွေ၊ ဖွံ့ဖြိုးစေပြီး ဘုရားသခင်၏ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်အတွက် အသုံးပြုနိုင်ရန် လေ့ကျင့်ပေးသင့်သည်။ ယုံကြည်သူတိုင်းသည် မိမိ၏ အရည်အချင်း ကို ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော်တိုးချဲ့ရေးအတွက် အသုံးပြုသည့်အခါ အသင်းတော်သည် လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်း ထိရောက်သော သက်သေခံအသင်းတော် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

အိမ်ထောင်ရေးဆိုသည်မှာ မပြည့်စုံသော လူနှစ်ဦးပေါင်းစည်းခြင်းဖြစ်၍ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိတ်ပျက်စေခြင်း၊ နာကျင်စေခြင်းနှင့် ပြစ်မှားမိခြင်းတို့မှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် ခွင့်လွှတ် ခြင်းသည် ကျန်းမာ၍ ရေရှည်တည်တံ့သော အိမ်ထောင်ရေးတစ်ခုအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပါသည်။ ကျမ်းစာလာ ခွင့်လွှတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ နာကျင်မှုကို မသိကျိုးကျွံပြုခြင်း၊ မကောင်းမှုကို ဆင်ခြေပေးခြင်း သို့မဟုတ် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ဟန်ဆောင်နေခြင်း မဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် ထိခိုက်နစ်နာမှုကို မှန်မှန်ကန်ကန် ရင်ဆိုင်ပြီး မကျေနပ်ချက်များနှင့် လက်စားချေချင်သော စိတ်တို့ကို ဘုရားသခင်ထံ ပုံအပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ခရစ်တော်အားဖြင့် ဘုရားသခင် ကျွန်ုပ်တို့အား ပြသခဲ့သော ကျေးဇူးတော်၌ အမြစ်တွယ်နေပါသည်။ ဇနီးမောင်နှံတို့သည် မိမိတို့မည်မျှအထိ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခွင့်လွှတ်ခံခဲ့ရသည်ကို နားလည်လာကြသောအခါ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကျေးဇူးတော် ပြသနိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။ ခွင့်လွှတ် ခြင်းသည် နောင်တရခြင်း၊ ယုံကြည်မှု ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း၊ ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းနှင့် သံယော ဇဉ် ပြန်လည်ဆန်းသစ်ခြင်းတို့အတွက် လမ်းစဖွင့်ပေးနိုင်ပါသည်။ သို့သော်လည်း ယုံကြည်မှုကို ပြန် လည်တည်ဆောက်ရာတွင် အမှန်တရား၊ ပြောင်းလဲလာသော အမူအကျင့်၊ သင့်တော်သော စည်းဘောင် များနှင့် အချိန်ကာလတို့ လိုအပ်ပါသည်။

ဇနီးမောင်နှံတိုင်းတွင် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ အားနည်းချက်များ၊ မျှော်လင့်ချက်များ၊ စိုးရိမ်မှုများနှင့် အတိတ် ကအတွေ့အကြုံများ ပါလာကြသဖြင့် အိမ်ထောင်ရေးတိုင်းတွင် ပဋိပက္ခဆိုသည်မှာ ကြုံတွေ့ရမြဲဖြစ် သည်။ ထိုပဋိပက္ခများကို မဖြေရှင်ဘဲ ရက်ရှည်ထားရှိပါက နာကျင်မှုသည် ခါးသီးမှု၊ ကင်းကွာသွားမှု၊ ဒေါသ သို့မဟုတ် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုတို့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။

အရေးကြီးသော မေးခွန်းမှာ ဇနီးမောင်နှံတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး နာကျင်အောင် လုပ်မိကြမလား ဆိုသည်မဟုတ်ဘဲ၊ နာကျင်မှုဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ မည်သို့တုံ့ပြန်ကြမလဲ ဆိုသည်ပင်ဖြစ်သည်။ ဘုရား သခင်သည် အိမ်ထောင်သည်အိမ်ထောင်ဘက်များကို အမှန်တရား၊ ကျေးဇူးတော်၊ နောင်တရ ခြင်းနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းတို့ဖြင့် တုံ့ပြန်ရန် ခေါ်ဖိတ်ထားသည်။ ထိုဖြစ်စဉ်အားဖြင့် ပဋိပက္ခသည် ဝိညာဉ် ရေးရာ ကြီးထွားမှုနှင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။

အဓိကအချက်များ အကျဉ်းချုပ်

၁။ ပဋိပက္ခဆိုသည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ပါ

ကျမ်းစာပိုဒ်များ – ယာကုပ် ၄:၁-၂၊ ရောမ ၃:၂၃၊ ယာကုပ် ၃:၂၊ သုတ္တံ ၂၇:၁၇

အိမ်ထောင်ရေးတွင် ကျရှုံးတတ်သော၊ မပြည့်စုံသော လူနှစ်ဦး ပါဝင်နေသည်။ ဇနီးမောင်နှံ နှစ်ဦးစလုံး၌ အားနည်းချက်များ၊ အတ္တဆန္ဒများ၊ စိတ်ဒဏ်ရာများနှင့် ဆက်လက်ကြီးထွားရန် လိုအပ်နေသော နယ်ပယ် များ ရှိကြသည်။

ယာကုပ် ၄:၁-၂ တွင် ရန်ပွဲများသည် စိတ်နှလုံးအတွင်းရှိ ဆန့်ကျင်ဘက် အလိုဆန္ဒများမှ စတင်ဖြစ်ပေါ် ကြောင်း သင်ကြားထားသည်။ ထို့ကြောင့် ပဋိပက္ခသည် ပြင်ပအခြေအနေများကြောင့်ချည်း မဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် မာန၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ မနာလိုမှု၊ လုံခြုံမှုမရှိခြင်း၊ အတ္တဆန္ဒများ သို့မဟုတ် စိုးမိုးလိုသည့်ဆန္ဒ တို့ကို ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်သည်။

ရောမ ၃:၂၃ တွင် လူတိုင်းသည် ပြစ်မှား၍ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်နှင့် လွဲချော်ကြပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပေးထားသည်။ မည်သည့်အိမ်ထောင်ဘက်မျှ ကိုယ်ကျင့်တရား ပြည့်ဝစွာ သို့မဟုတ် စိတ်ပိုင်း ဆိုင်ရာ ရင့်ကျက်စွာဖြင့် အိမ်ထောင်ပြုလာကြသည် မဟုတ်ပါ။ ယာကုပ် ၃:၂ တွင် ထပ်မံ၍ လူတိုင်း သည် အထူးသဖြင့် နှုတ်ထွက်စကားအားဖြင့် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် လဲကျတတ်ကြောင်း ဆိုထားသည်။ ဒေါသဖြင့် ပြောလိုက်သော စကားများသည် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာများကို ချန်ထားခဲ့နိုင်သည်။

ဇနီးမောင်နှံတို့သည် ပဋိပက္ခတိုင်းကို အိမ်ထောင်ရေး ပျက်စီးသွားပြီဟု မယူဆဘဲ၊ ကွဲပြားမှုများနှင့် စိတ်ပျက်စရာများကို မျှော်လင့်ထားသင့်သည်။ နှိမ့်ချသောစိတ်ဖြင့် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပါက ပဋိပက္ခ သည် ကုစားရန်နှင့် ကြီးထွားရန်လိုအပ်သည့် နယ်ပယ်များကို ဖော်ပြပေးနိုင်သည်။ သုတ္တံ ၂၇:၁၇ တွင် ဒီဖြစ်စဉ်ကို သံသည် သံကို ထက်စေသကဲ့သို့ဟု ပမာပြုထားသည်။

လက်တွေ့ကျင့်သုံးရန် – “ငါတို့မှာ ဘာလို့ ပဋိပက္ခတွေ ရှိနေရတာလဲ” ဟု မေးမည့်အစား “ဒီပဋိပက္ခက ငါတို့ရဲ့ စိတ်နှလုံးအကြောင်း ဘာကို ဖော်ပြနေသလဲ၊ ဘုရားသခင်က ငါတို့ကို ဘယ်လို ကြီးထွားစေချင် တာလဲ” ဟု မေးမြန်းသင့်ပါသည်။

၂။ အပြစ်နှင့် နာကျင်မှုကို ရိုးသားစွာ ရင်ဆိုင်ရမည်

ကျမ်းစာပိုဒ်များ – ဧဖက် ၄:၁၅, ၂၅၊ ဆာလံ ၃၂:၃-၅၊ မဿဲ ၁၈:၁၅၊ သုတ္တံ ၂၈:၁၃

စစ်မှန်သော ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် အမှန်တရားမှ စတင်သည်။ လူတိုင်းက ငြင်းဆိုရန်၊ လျှော့တွက်ရန် သို့မ ဟုတ် ဖုံးကွယ်ထားရန် မျှော်လင့်ထားသည့် အပြစ်တစ်ခုကို ခွင့်လွှတ်ရန် ခက်ခဲလှပါသည်။

ဧဖက် ၄:၁၅ တွင် ယုံကြည်သူများကို မေတ္တာနှင့်ယှဉ်၍ သစ္စာစကားကို ပြောဆိုရန် တိုက်တွန်း ထားသည်။ မေတ္တာမပါသော အမှန်တရားသည် ကြမ်းတမ်း၍ ပျက်စီးစေနိုင်သော်လည်း၊ အမှန်တရား မပါသော မေတ္တာသည်လည်း ရှောင်လွှဲခြင်း သို့မဟုတ် ဟန်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သွားနိုင်သည်။ ကျန်းမာ သော အိမ်ထောင်ရေးတွင် ရိုးသားမှုနှင့် ကရုဏာတရား နှစ်ခုစလုံး လိုအပ်ပါသည်။

ဆာလံ ၃၂:၃-၅ တွင် အပြစ်ကို နှုတ်ဆိတ်နေခြင်း၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး အကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ဖုံးကွယ်ထားသော မကောင်းမှုသည် စိတ်နှလုံးကို ထိခိုက်စေပြီး ဆက်ဆံ ရေးကို ပျက်စီးစေသည်။ သုတ္တံ ၂၈:၁၃ တွင်လည်း အပြစ်ကို ဖုံးအုပ်ထားခြင်းသည် တိုးတက်မှု ကို တားဆီးပြီး၊ အပြစ်ကို ဖော်ပြတောင်းပန်၍ စွန့်လွှတ်ခြင်းက ကရုဏာတော်ကို ရရှိစေကြောင်းသင် ကြားထားသည်။

မဿဲ ၁၈:၁၅ တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က မိမိကို ပြစ်မှားပါက ဘေးကင်း၍ သင့်တော်သောအခါ တိုက်ရိုက် သွားရောက်ပြောဆိုသင့်ကြောင်း သင်ကြားထားသည်။ ဒါသည် အခြားသူကို တိုက်ခိုက်ရန် သို့မဟုတ် အရှက်ခွဲရန် မဟုတ်ပါ။ ပြုမူသော အပြုအမူနှင့် ယင်း၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ရှင်းလင်းစွာဖော် ထုတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိခိုက်ခဲ့သော ကိစ္စတစ်ခုကို “ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး” ဟု ပြောရန် မလို အပ်ပါ။ အဓိပ္ပာယ်ရှိသော ကုစားမှု မဖြစ်ပေါ်မီ နာကျင်မှုကို အသိအမှတ်ပြုရမည် ဖြစ်သည်။

လက်တွေ့ကျင့်သုံးရန် – အပြစ်ကို တိတိကျကျနှင့် တည်ငြိမ်စွာဖော်ပြပါ – “ဒီလိုဖြစ်ခဲ့တုန်းက ကျွန် တော် /ကျွန်မ နာကျင်ခဲ့ရသလို သစ္စာဖောက်ခံရတယ်လို့ ခံစားရတယ်”။ “မင်း အမြဲတမ်း…” သို့မဟုတ် “မင်း ဘယ်တော့မှ…” ဆိုသည့် ချဲ့ကားသော စကားမျိုးကို ရှောင်ကြဉ်ပါ။

၃။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်သည် ခွင့်လွှတ်ခြင်း၏ အုတ်မြစ်ဖြစ်သည်

ကျမ်းစာပိုဒ်များ – ဧဖက် ၄:၃၁-၃၂၊ ကောလောသဲ ၃:၁၂-၁၃၊ မဿဲ ၁၈:၂၁-၃၅၊ ရောမ ၅:၈

ခရစ်ယာန်တို့၏ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ဘုရားသခင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သော အရာမှစတင် သည်။ မကောင်းမှုသည် အရေးမကြီးသောကြောင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်း မဟုတ်ပါ။ ခရစ်တော်အားဖြင့် အကန့်အသတ်မရှိသော မထိုက်တန်သည့် ကရုဏာတော်ကို ရရှိထားသောကြောင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းဖြစ် သည်။

ဧဖက် ၄:၃၁-၃၂ တွင် ခါးသီးခြင်း၊ စိတ်တိုခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်းနှင့် မကောင်းသော သဘောများကို စွန့်လွှတ်၍ ခရစ်တော်၌ ဘုရားသခင် ခွင့်လွှတ်တော်မူသကဲ့သို့ အချင်းချင်း ခွင့်လွှတ်ကြရန် ခေါ်ဖိတ် ထားသည်။ ဘုရားသခင်၏ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် အခြားသူများကို ခွင့်လွှတ်ရန် ပုံစံနှင့် ခွန်အားဖြစ်လာ သည်။

ကောလောသဲ ၃:၁၂-၁၃ တွင် ခရစ်ယာန်များကို သနားခြင်း၊ ကျေးဇူးပြုခြင်း၊ နှိမ့်ချခြင်း၊ နူးညံ့ခြင်းနှင့် သည်းခံခြင်းတည်းဟူသော စိတ်သဘောကို ဝတ်ဆင်ရန် သင်ကြားထားသည်။ ထိုအရည်အသွေး များသည် ဇနီးမောင်နှံများ အချင်းချင်း၏ အားနည်းချက်များကို အနီးကပ် မြင်တွေ့နေရသည့် အိမ် ထောင်ရေးတွင် အထူးလိုအပ်ပါသည်။

မဿဲ ၁၈:၂၁-၃ – တွင် ယေရှုသည် ကြွေးမြီအမြောက်အမြား ခွင့်လွှတ်ခြင်းခံရသော်လည်း အခြားသူ၏ အသေးအဖွဲ ကြွေးမြီကို ခွင့်မလွှတ်ခဲ့သော အစေခံအကြောင်း ပမာပေးပြောဆိုခဲ့သည်။ အခြားသူ၏ ပြစ်မှားမှုသည် မနာကျင်ပါဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာကို ရရှိခြင်းသည် ကျွန်ုပ် တို့ကို ပြစ်မှားသောသူများအပေါ် တုံ့ပြန်ပုံကို ပြောင်းလဲစေသင့်ကြောင်း ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရောမ ၅:၈ တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် အပြစ်ရှိသူများ ဖြစ်နေစဉ်ပင် ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အသေ ခံခဲ့ကြောင်း ရှင်းပြထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ ချစ်ခြင်းနှင့် ထိုက်တန် လာသည် အထိ စောင့်ဆိုင်းမနေဘဲ ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ထံ ကြွလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လက်တွေ့ကျင့်သုံးရန် – အိမ်ထောင်ဘက်၏ အမှားကိုပဲ စိစစ်နေမည့်အစား မိမိကိုယ်တိုင် ဘုရားသခင် ၏ ကျေးဇူးတော် လိုအပ်နေသူဖြစ်ကြောင်း ဆုတောင်းလျက် သတိရပါ။ ခွင့်လွှတ်ခံရမှုအပေါ် ကျေးဇူး တင်စိတ်သည် ခက်ထန်နေသော စိတ်နှလုံးကို နူးညံ့ပျော့ပျောင်း စေနိုင်ပါသည်။

၄။ နောင်တရခြင်းတွင် တာဝန်ယူမှု ပါဝင်သည်

ကျမ်းစာပိုဒ်များ – ဒုတိယ ကောရိန္သု ၇:၉-၁၁၊ ဆာလံ ၅၁:၁-၄, ၁၀၊ လုကာ ၁၉:၈-၉၊ ယာကုပ် ၅:၁၆

စစ်မှန်သော တောင်းပန်ခြင်းဆိုသည်မှာ “မင်း စိတ်ဆိုးသွားလို့ စိတ်မကောင်းပါဘူး” ဟု ပြောရုံမျှ မဟုတ် ပါ။ ကျမ်းစာလာ နောင်တရခြင်းသည် အမှားအတွက် တာဝန်ယူမှုကို လက်ခံပြီးပြောင်းလဲလို သော စစ်မှန်သည့် ဆန္ဒကို ပြသခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆာလံ ၅၁ တွင် ဒါဝိဒ်သည် မိမိ၏အပြစ်ကို ပွင့်လင်းစွာ ဝန်ခံပြီး သန့်ရှင်းသော စိတ်နှလုံးကို ဖန်ဆင်း ပေးပါရန် ဘုရားသခင်ထံ တောင်းလျှောက်ခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ အခြေအနေ သို့မဟုတ် ဘေးလူများ ကို အပြစ်မပုံခဲ့ပါ။ စစ်မှန်သော နောင်တသည် ပြစ်မှားသူက အမှားကို ဆင်ခြေပေးခြင်းမှ ရပ်တန့်လိုက် သည့်အခါ စတင်သည်။

ဒုတိယ ကောရိန္သု ၇:၉-၁၁ တွင် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့်အညီ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် လောကီဆိုင်ရာ ဝမ်းနည်းခြင်းတို့ကို ခွဲခြားပြထားသည်။ လောကီဆိုင်ရာ ဝမ်းနည်းခြင်းသည် အပြစ်ပေါ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် အကျိုးဆက်များကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းအပေါ် ရိုးရိုးမျှ နောင်တရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဘုရားသခင် ၏အလိုတော်နှင့်အညီ ဝမ်းနည်းခြင်းမူ နောင်တရခြင်း၊ လေးနက်မှုရှိခြင်းနှင့် အမှားကိုပြန်လည်ပြင် ဆင်လိုသော ဆန္ဒကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

လုကာ ၁၉:၈-၉ တွင် ဇက္ခဲ၏ ယေရှုအပေါ် တုံ့ပြန်ပုံကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ သူ၏ နောင်တရ ခြင်းသည် လက်တွေ့ကျသော ပြန်လည်ပေးဆပ်မှုအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် စိတ်လှုပ်ရှား မှုကို သက်သက် ပြသခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အပြုအမူအားဖြင့် ပြောင်းလဲမှုကို သက်သေပြခဲ့သည်။

ယာကုပ် ၅:၁၆ တွင် ယုံကြည်သူများကို အချင်းချင်း အပြစ်များကို ဝန်ခံကြရန်နှင့် ဆုတောင်းပေးကြရန် တိုက်တွန်းထားသည်။ အိမ်ထောင်ရေးတွင် ဝန်ခံခြင်းသည် ရှင်းလင်းမှု၊ နှိမ့်ချမှုရှိရမည်ဖြစ်ပြီး အပြစ်လွှဲ ချခြင်းများမှ ကင်းလွတ်ရမည်။

တာဝန်ယူမှုရှိသော တောင်းပန်ခြင်းတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်သည် –

• တိကျသော အမှားကို အမည်တပ် ဖော်ပြခြင်း။
• ယင်း၏ ထိခိုက်မှုကို အသိအမှတ်ပြုခြင်း။
• စစ်မှန်သော ဝမ်းနည်းမှုကို ဖော်ပြခြင်း။
• ခွင့်လွှတ်ပါရန် အတင်းအကျပ် မတောင်းဆိုဘဲ တောင်းပန်ခြင်း။
• ဖြစ်နိုင်သမျှနေရာများတွင် ပြန်လည်ပေးဆပ် ပြင်ဆင်ခြင်း။
• ထပ်မံမဖြစ်ပွားစေရန် အစီအစဉ် ရေးဆွဲခြင်း။
• သင့်တော်သော အကျိုးဆက်များကို လက်ခံခြင်း။

လက်တွေ့ကျင့်သုံးရန် – စစ်မှန်သော တောင်းပန်မှုက – “ငါလုပ်ခဲ့တာ မှားပါတယ်။ မင်းကို နာကျင်စေ ခဲ့တယ်ဆိုတာ ငါနားလည်ပါတယ်။ ငါ တာဝန်ယူပါတယ်၊ ပြီးတော့ ပြောင်းလဲချင်ပါတယ်” ဟုဆိုပါ သည်။

၅။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ လက်စားချေမှုကို စွန့်လွှတ်ခြင်းဖြစ်သည်

ကျမ်းစာပိုဒ်များ – ရောမ ၁၂:၁၇-၂၁၊ ဧဖက် ၄:၂၆-၂၇၊ ဟေဗြဲ ၁၂:၁၄-၁၅၊ ကမ္ဘာဦး ၅၀:၁၉-၂၁

ခွင့်လွှတ်ခြင်းတွင် လက်စားချေပိုင်ခွင့်ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းပါဝင်သည်။ မိမိ နာကျင်ခဲ့ရသည့်အတွက် ပြစ် မှားသူကိုလည်း နာကျင်စေချင်သည့် စိတ်ကို ငြင်းပယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရောမ ၁၂:၁တ-၂၁ တွင် ယုံကြည်သူများကို မကောင်းသောအမှုကို မကောင်းသောအမှုဖြင့် မတုံ့ပြန်ရန် သို့မဟုတ် လက်စားမချေရန် ညွှန်ကြားထားသည်။ ထိုအစား တရားမျှတမှုကို ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံပြီး မကောင်းသောအမှုကို ကောင်းသောအမှုဖြင့် အနိုင်ယူရမည် ဖြစ်သည်။ ဒါသည် တာဝန်ယူမှုကို ဖယ်ရှား လိုက်ခြင်း မဟုတ်ပါ၊ အပြစ်ပေးခြင်းကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ မုန်းတီးမှု သို့မဟုတ် လက်စား ချေမှု ဖြင့် မလုပ်ဆောင်ရဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဧဖက် ၄:၂၆-၂၇ တွင် မဖြေရှင်းရသေးသော ဒေါသသည် စာတန်အား နောက်ထပ် ဖျက်ဆီးမှုများ ပြု လုပ်ရန် အခွင့်အရေး ပေးနိုင်ကြောင်း သတိပေးထားသည်။ ဒေါသသည် မှားယွင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွား ခဲ့ကြောင်း စတင်ဖော်ပြပေးနိုင်သော်လည်း၊ ဆက်လက် မွေးမြူထားသော ဒေါသသည် ခါးသီးမှုနှင့် မထီမဲ့မြင်ပြုမှု ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ဟေဗြဲ ၁၂:၁၄-၁၅ တွင် ခါးသီးခြင်းကို လူအများအား ဒုက္ခပေးတတ်သော အမြစ်တစ်ခုအဖြစ် ပမာပြု ထားသည်။ အိမ်ထောင်ရေးတွင် ခါးသီးမှုသည် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုတည်း၌ ရပ်တန့်မနေပါ။ ၎င်းသည် ဆက် သွယ်ပြောဆိုမှု၊ သံယောဇဉ်၊ မိဘအဖြစ် ပြုစုပျိုးထောင်မှုနှင့် အိမ်၏ လေထုတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုး နိုင်သည်။

ကမ္ဘာဦး ၅၀:၁၉-၂၁ တွင် ဇောသပ္ပသည် မိမိအား ပြင်းထန်စွာ နာကျင်အောင် လုပ်ခဲ့သော ညီအစ် ကိုများကို လက်စားချေရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ သူသည် တရားမျှတမှုအပေါ် ဘုရားသခင်၏ အခွင့်အာ ဏာကို အသိအမှတ်ပြုပြီး ကရုဏာဖြင့် တုံ့ပြန်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ အတိတ်က အရိပ်အယောင်များ သို့မဟုတ် နာကျင်ဖွယ် စိတ်ခံစားချက်များ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာ သည့် အခါတိုင်း ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ဆန်းသစ်ရန် လိုအပ်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် ပြတ်သားသော ကတိကဝတ် တစ်ခုဖြစ်သလို ဆက်လက်လုပ် ဆောင်ရမည့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

လက်တွေ့ကျင့်သုံးရန် – ထိခိုက်နစ်နာရသူ အိမ်ထောင်ဘက်သည် ပြစ်မှားသူကို လူအများရှေ့တွင် အရှက်ခွဲခြင်း၊ အပြစ်ကို လက်နက်သဖွယ် ခဏခဏ အသုံးပြုခြင်း သို့မဟုတ် နာကျင်စေမည့် နည်းလမ်း များကို တိတ်တဆိတ် ကြံစည်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်မည် မဟုတ်ပါ။

၆။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းတို့သည် ဆက်စပ်နေသော်လည်း ကွဲပြားကြသည်

ကျမ်းစာပိုဒ်များ – ရောမ ၁၂:၁၈၊ လုကာ ၁၇:၃-၄၊ မဿဲ ၅:၂၃-၂၄၊ ဒုတိယ ကောရိန္သု ၅:၁၈-၂၀

ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းတို့သည် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသော်လည်း ထပ်တူတော့ မဟုတ်ပါ။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ မကျေနပ်ချက်နှင့် လက်စားချေလိုစိတ်တို့ကို ဘုရားသခင်ထံ လွှတ် တင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းတွင် ဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း ပါဝင်သဖြင့် လူနှစ်ဦးစလုံး၏ ပါဝင်ဆောင်ရွက်မှု လိုအပ်ပါသည်။

ရောမ ၁၂:၁၈ တွင် မိမိတို့ဘက်မှ တတ်နိုင်သမျှ လူတိုင်းနှင့် အေးချမ်းစွာ နေထိုင်ရန် ဆိုထားသည်။ ထိုစကားရပ်သည် ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုသည်မှာ လူတစ်ယောက်တည်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် အမြဲတမ်း မရှိကြောင်း အသိအမှတ်ပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အိမ်ထောင်ဘက်တစ်ဦးသည် ခွင့်လွှတ် သော သဘော ထားကို ရွေးချယ်နိုင်သော်လည်း၊ အခြားတစ်ဦးကို နောင်တရရန် သို့မဟုတ် ပြောင်းလဲရန်အတင်း အကျပ် မလုပ်နိုင်ပါ။

လုကာ ၁၇:၃-၄ တွင် ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် နောင်တရခြင်းတို့ကို ပေါင်းစည်းပေးထားသည်။ ယေရှုသည် ယုံကြည်သူများကို အပြစ်ကို ရင်ဆိုင်ပြောဆိုရန်နှင့် နောင်တရသော ပြစ်မှားသူကို ခွင့်လွှတ်ရန် မိန့်မှာ ထားသည်။ ဒါသည် ကျမ်းစာလာ မေတ္တာတွင် အမှန်တရားနှင့် ကျေးဇူးတော် နှစ်ခုစလုံး ပါဝင်ကြောင်း ပြသနေသည်။

မဿဲ ၅:၂၃-၂၄ တွင် ပျက်စီးသွားသော ဆက်ဆံရေးများကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခြင်းကို လေးနက်စွာနှင့် အရေးတကြီး ဆောင်ရွက်ရန် သင်ကြားထားသည်။ မိမိအား တစ်စုံတစ်ယောက်က မကျေမနပ်ဖြစ် နေကြောင်း သတိရသူသည် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးအတွက် စတင်လုပ်ဆောင်သင့်သည်။

ဒုတိယ ကောရိန္သု ၅:၁၈-၂၀ တွင် ဘုရားသခင်ကို ခရစ်တော်အားဖြင့် လူတို့ကို မိမိနှင့် ပြန်လည် သင့်မြတ် စေသူအဖြစ် ဖော်ပြထားပြီး ယုံကြည်သူများကို ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းဆိုင်ရာ အမှုတော်ကို ပေးအပ် ထားသည်။ အိမ်ထောင်ရေးသည် ဘုရားသခင်၏ ထိုသို့သော ပြန်လည်သင့်မြတ်စေသည့် သဘာဝကို ရောင်ပြန်ဟပ်သင့်သည်။

သို့သော်လည်း ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းကို နှုတ်ထွက်စကားမျှဖြင့် ရေရှည်မထိန်းသိမ်းနိုင်ပါ။ ၎င်းတွင် ရိုးသားမှု၊ နောင်တရမှု၊ ဘေးကင်းမှု၊ ပြောင်းလဲလာသော အမူအကျင့်နှင့် တိုးတက်လာသော ယုံကြည် မှုတို့ လိုအပ်ပါသည်။

လက်တွေ့ကျင့်သုံးရန် – ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ ကတိကဝတ်အဖြစ် ချက်ချင်းစတင်နိုင်သော် လည်း၊ ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်ရရှိလာသော ယုံကြည်မှုတို့သည် နောင်တရခြင်းကို လက်တွေ့မြင်တွေ့ရသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာမည် ဖြစ်သည်။

၇။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ပညာရှိသော စည်းဘောင်များကို မဖျက်ဆီးပါ

ကျမ်းစာပိုဒ်များ – သုတ္တံ ၂၂:၃၊ မဿဲ ၁၈:၁၅-၁၇၊ အဲဖက်ဆု ၅:၁၁၊ ဂလာတိ ၆:၁-၂၊ ဆာလံ ၈၂:၃-၄

အိမ်ထောင်ဘက်ကို ခွင့်လွှတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသော နှိပ်စက်မှု၊ လှည့်ဖြားမှု၊ စွဲလမ်း မှု၊ လှည့်ကွက်သုံးမှု သို့မဟုတ် ပျက်စီးစေသော အပြုအမူများကို ခွင့်ပြုပေးခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကျမ်းစာလာ မေတ္တာသည် အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်သောအရာကို ရှာဖွေပြီး အချို့သောအခါများတွင် ထိုကောင်း မွန်မှုအတွက် ခိုင်မာသော စည်းဘောင်များ လိုအပ်ပါသည်။

သုတ္တံ ၂၂:၃ တွင် ပညာရှိသောသူသည် ဘေးအန္တရာယ်ကို မြင်၍ ပုန်းအောင်းတတ်ကြောင်း သင်ကြား ထားသည်။ ပညာတရားသည် ရှောင်လွှဲနိုင်သော အန္တရာယ်တွင် ဆက်လက်စွန့်စားနေရန် မလိုအပ်ပါ။

မဿဲ ၁၈:၁၅-၁၇ တွင် တာဝန်ယူမှုဆိုင်ရာ အဆင့်ဆင့် လုပ်ဆောင်ပုံကို ဖော်ပြထားသည်။ သီးသန့် တွေ့ဆုံ ပြောဆိုမှုက ပြောင်းလဲမှုမဖြစ်စေပါက အခြားယုံကြည်စိတ်ချရသော လူများကိုထည့်သွင်း စဉ်းစားရန် လိုအပ်သည်။ ကြီးမားသော အိမ်ထောင်ရေး ပြဿနာများကို အမြဲတမ်း ဖုံးကွယ်မထား သင့်ပါ။

ဧဖက် ၅:၁၁ တွင် ယုံကြည်သူများကို မှောင်မိုက်၏ အမှုများတွင် မပါဝင်ဘဲ ဖော်ထုတ်ကြရန် ညွှန်ကြားထားသည်။ ဆက်လက်ပြုလုပ်နေသော မကောင်းမှုကို အားပေးကူညီသည့် တိတ်ဆိတ် နေမှု သည်ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် မတူပါ။

ဂလာတိ ၆:၁-၂ တွင် ဝိညာဉ်ရေးရာ ရင့်ကျက်သူများကို အခြားသူအား နူးညံ့သောသဘောဖြင့် ပြန်လည်တည့်မတ်ပေးရန်နှင့် အချင်းချင်း၏ ဝန်များကို ထမ်းဆောင်ပေးကြရန် ခေါ်ဖိတ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် သင်းအုပ်ဆရာများ၊ ရင့်ကျက်သော ခရစ်ယာန် မိတ်ဆွေများ၊ ဆရာဝန်များ၊ အကြံပေး ပုဂ္ဂိုလ်များ သို့မဟုတ် သက်ဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်များသည် လူများကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ပြန်လည်ထူထောင် ရေးကို ကူညီရန် အရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နိုင်သည်။

ဆာလံ ၈၂:၃-၄ တွင် ဘုရားသခင်၏ လူများကို အားနည်းသူများကို ကာကွယ်ရန်နှင့် လိုအပ်နေသူများ ကို ကယ်တင်ရန် ခေါ်ဖိတ်ထားသည်။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို မဘေးကင်းသော အခြေအနေတစ်ခုတွင်ဆက် လက်နေထိုင်ရန် ဖိအားပေးသည့် နည်းလမ်းအဖြစ် ဘယ်တော့မှ မသုံးသင့်ပါ။

လက်တွေ့ကျင့်သုံးရန် – စည်းဘောင်များတွင် အကြံဉာဏ်ရယူခြင်း၊ ဘဏ္ဍာရေးဆိုင်ရာ တာဝန်ယူမှု၊ ဘေးကင်းရေးအတွက် ယာယီခွဲနေခြင်း၊ ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲမှု သို့မဟုတ် အသင်းတော်နှင့် တရား ဥပဒေ ဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်များ၏ ပါဝင်မှုတို့ ပါဝင်နိုင်သည်။ နှိပ်စက်မှု သို့မဟုတ် အန္တရာယ်ရှိပါက ချက်ချင်း အကူအညီ တောင်းခံရမည်။

၈။ ပန်းတိုင်သည် ချစ်ခြင်းနှင့် သံယောဇဉ်ကို ပြန်လည်ရရှိရန် ဖြစ်သည်

ကျမ်းစာပိုဒ်များ – ပထမ ကောရိန္သု ၁၃:၄-၇၊ ပထမ ပေတရု ၄:၈၊ ကောလောသဲ ၃:၁၄၊ ကမ္ဘာဦး ၂:၂၄၊ ယောဟန် ၁၃:၃၄-၃၅

ခွင့်လွှတ်ခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် ငြင်းခုံမှုကို အဆုံးသတ်ရန်မျှ မဟုတ်ပါ။ ၎င်း၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ ချစ်ခြင်း၊ စည်းလုံးခြင်း၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ ကြီးထွားမှုနှင့် သံယောဇဉ်တို့ကို တားဆီးနေ သော အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားရန် ဖြစ်သည်။

၁ ကောရိန္သု ၁၃:၄-၇ တွင် မေတ္တာသည် သည်းခံတတ်၏၊ ကျေးဇူးပြုတတ်၏၊ နှိမ့်ချတတ်၏၊ ကိုယ်ကျိုးမရှာတတ်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ မေတ္တာသည် မကောင်းသောအမှု၌ ဝမ်းမြောက်ခြင်းမရှိဘဲ အမှန်တရား၌ ဝမ်းမြောက်တတ်သည်။ ဒါသည် စစ်မှန်သော အိမ်ထောင်ရေး မေတ္တာတွင် သည်းခံခြင်း နှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်း ပါဝင်သကဲ့သို့ အမှန်တရားအပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုလည်း ပါဝင်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။

၁ပေတရု ၄:၈ တွင် မေတ္တာသည် များစွာသော အပြစ်တို့ကို ဖုံးအုပ်တတ်ကြောင်း သင်ကြားထားသည်။ ဒါသည် နှိပ်စက်မှုကို ဖုံးကွယ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကြီးမားသော အမှားများကို မရင်ဆိုင်ခြင်းဟု မဆိုလိုပါ။ မေတ္တာသည် အခြားသူ၏ အမှားများကို လိုအပ်တာထက် ပို၍ မဖော်ထုတ်ခြင်း၊ အသေးအဖွဲ ပျက်ကွက် မှုတိုင်းကို မှတ်တမ်းမတင်ခြင်း သို့မဟုတ် သာမန် ပြစ်မှားမှုများကို မိတ်သဟာယ ပျက်စီးစေရန် မခွင့်ပြု ခြင်းဖြစ်သည်။

ကောလောသဲ ၃:၁၄ တွင် မေတ္တာကို အခြားသော သီလအားလုံးကို စည်းလုံးခြင်း၌ ပေါင်းစည်း ပေးသော အရာအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် မကျေနပ်ချက်များက ဆက်ဆံရေးကို လွှမ်းမိုးမသွား စေရန် တားဆီးခြင်းဖြင့် ထိုစည်းလုံးမှုကို ကာကွယ်ပေးသည်။

ကမ္ဘာဦး ၂:၂၄ တွင် အိမ်ထောင်ရေးကို တစ်သားတစ်ကိုယ်တည်း ပေါင်းစည်းခြင်းအဖြစ် တင်ပြထား သည်။ မဖြေရှင်းရသေးသော မကျေနပ်ချက်သည် ထိုပေါင်းစည်းမှုအတွင်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကင်းကွာမှု ကို ဖန်တီးပေးပြီး၊ နောင်တရခြင်းနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းတို့က ဇနီးမောင်နှံများကို တစ်ဦးထံတစ်ဦး ပြန်လည် ချဉ်းကပ်စေရန် ကူညီပေးသည်။

ယောဟန် ၁၃:၃၄-၃၅ တွင် ယေရှုသည် မိမိ၏ နောက်လိုက်များကို မိမိချစ်ခဲ့သကဲ့သို့ အချင်းချင်း ချစ်ကြရန် မိန့်မှာခဲ့သည်။ ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ပုံသွင်းထားသော အိမ်ထောင်ရေးသည် ခရစ်တော်၏ ပြောင်းလဲစေသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာအတွက် မြင်သာသော သက်သေတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။

လက်တွေ့ကျင့်သုံးရန် – အမှားတစ်ခုကို ဖြေရှင်းပြီးနောက်၊ ဇနီးမောင်နှံတို့သည် ဆုတောင်းခြင်း၊ ရိုးသားစွာ စကားပြောဆိုခြင်း၊ ကြင်နာမှုပြခြင်း၊ သစ္စာရှိခြင်း၊ အဓိပ္ပာယ်ရှိသော အကူအညီပေးခြင်းနှင့် အတူတကွ အချိန်ဖြုန်းခြင်းတို့ဖြင့် ဆက်သွယ်မှုကို တမင်တကာ ပြန်လည်တည်ဆောက်သင့်သည်။

သုံးသပ်ဆင်ခြင်ရန် မေးခွန်းများ

၁။ ငါ့အိမ်ထောင်ရေးမှာ ငါဆက်လက် ထမ်းပိုးထားဆဲဖြစ်တဲ့ မဖြေရှင်းရသေးတဲ့ နာကျင်မှု ဘာရှိ သလဲ။

၂။ ထိုအတွေ့အကြုံက ငါ့ကို မည်သို့ ထိခိုက်ခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာနှင့် လေးစားစွာ ရှင်းပြခဲ့ဖူးသလား။

၃။ ငါ တောင်းပန်တဲ့အခါ ငါ့အပြုအမူအတွက် တာဝန်ယူသလား သို့မဟုတ် ဆင်ခြေပေး ကာကွယ်သ လား။

၄။ သဘောထားကွဲလွဲမှုတွေအတွင်း ငါ့အိမ်ထောင်ဘက်ကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ဖို့ ခဏခဏ ပြန်သုံး နေတဲ့ အမှားမျိုး ရှိသလား။

၅။ အပြစ်တစ်ခုကို ခွင့်လွှတ်ခြင်းနဲ့ ယုံကြည်မှုကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ရရှိခြင်းတို့ရဲ့ ကွာခြားချက်က ဘာလဲ။

၆။ မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှု သို့မဟုတ် စိုးမိုးလိုသည့် ဆန္ဒက ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်ဖို့ ခက်ခဲစေသလဲ။

၇။ ဘုရားသခင်၏ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို သတိရခြင်းက ငါ့အိမ်ထောင်ဘက်အပေါ် ထားရှိတဲ့ ငါ့သဘော ထားကို ဘယ်လို ပြောင်းလဲစေသလဲ။

၈။ စစ်မှန်သော နောင်တကို ပြသရန် မည်သည့် တိကျသော အပြုအမူက သက်သေပြနိုင်သလဲ။

၉။ စည်းဘောင်များ၊ သင်းအုပ်ဆရာ၏ လမ်းညွှန်မှု သို့မဟုတ် ကျွမ်းကျင်သူ၏ အကြံဉာဏ်များ လိုအပ်နေသလား။

၁၀။ အမှန်တရား၊ ကုစားခြင်းနှင့် သံယောဇဉ် ပြန်လည်ဆန်းသစ်ရေးအတွက် ဒီတစ်ပတ်မှာ ငါတို့ မည်သည့်အဆင့်ကို လှမ်းနိုင်သလဲ။

နိဂုံး

ခွင့်လွှတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ နာကျင်မှုကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ငြင်းဆန်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သောမေတ္တာကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဇနီးမောင်နှံများအား အမှားများကို ရိုးသားစွာရင်ဆိုင်ရန်၊ ဘုရား သခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ရယူရန်၊ လက်စားချေလိုစိတ်ကို စွန့်လွှတ်ရန်၊ နောင်တကို ကျင့်သုံးရန်နှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေးကို ပညာရှိစွာ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် အကျိုးဆက်များကို အလိုအလျောက် ဖယ်ရှားမပေးသလို ယုံကြည်မှုကိုလည်း ချက်ချင်း ပြန်မတည်ဆောက်ပေးနိုင်ပါ။ ထို့အပြင် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသော ပျက်စီးစေသည့် အပြုအမူများကို သည်းခံရန်လည်း မလိုအပ်ပါ။ သို့သော်လည်း အမှန်တရားနှင့် ကျေးဇူးတော်ကို အတူတကွ ကျင့်သုံးသောအခါ၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ခါးသီးမှုက အိမ်ထောင်ရေးကို လွှမ်းမိုးမ သွားအောင် တားဆီးပေးနိုင်ပြီး ကုစားခြင်း၊ ရင့်ကျက်ခြင်းနှင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော သံယောဇဉ်တို့ဆီသို့ လမ်းစဖွင့် ပေးနိုင်ပါသည်။

ခွင့်လွှတ်တတ်သော အိမ်ထောင်ရေးဆိုသည်မှာ နာကျင်မှု သို့မဟုတ် ပဋိပက္ခမရှိသော အိမ်ထောင်ရေး မဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးစလုံး ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ထံ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြန်လည် ရောက်ရှိကြပြီး၊ တာဝန်ယူကြကာ၊ အမှန်တရားကို ပြောဆိုကြ၍၊ ကရုဏာပေးလျက် ပြန်လည် သင့်မြတ်ရေးကို ရွေးချယ်သည့် အိမ်ထောင်ရေးဖြစ်ပါသည်။ ခင်ပွန်းနှင့် ဇနီးတို့သည် ခရစ်တော်ခွင့် လွှတ်ခဲ့သကဲ့သို့ ခွင့်လွှတ်ရန် သင်ယူကြသောအခါ၊ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးသည် ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိ၍ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ပိုမိုရောင်ပြန်ဟပ်လာနိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်။

( Dan B. Allender နဲ့ Tremper Longman III တို့ရဲ့ ခြောက်ကြိမ်မြောက် လေ့လာမှုလမ်းညွှန် (six-session study guide) ရဲ့ ဗဟိုပြုအကြောင်းအရာကို အခြေခံ ထားတဲ့ “အိမ်ထောင်ရေး ၌ခွင့် လွှတ် ခြင်း”ကို ကိုးကားထားပါသည်။)

သင်းအုပ်ဆရာတစ်ဦး၏ ပန်းတိုင်များနှင့် ဦးစားပေးရမည့်အချက်များ

(က) ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်တစ်ခုလုံးအား ဟောပြောကြေငြာခြင်း

• နှုတ်ကပတ်တော်၏ ဘက်စုံပြည့်စုံမှု (Proclaiming the Whole Counsel of God) သင်းအုပ်ဆရာတစ်ဦးသည် မိမိနှစ်သက်သော သို့မဟုတ် ပရိသတ်ကြိုက်နှစ်သက်မည့် အ ကြောင်းအရာများကိုသာ ရွေးချယ်ဟောပြောခြင်းမပြုရပါ။ တမန်တော်ဝတ္ထု ၂၀:၂၇ “ဘုရား သခင်၏အလိုတော်ကိုသင်တို့အား အကုန်အစင် ဟောပြောပြသခြင်းအမှုကို ငါသည် မလွှဲမ ရှောင်ဘဲပြုခဲ့ပြီ။” တွင် တမန်တော်ပေါလု ဖော်ပြသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့် ပြည့်စုံ သော သမ္မာတရား တစ်ခုလုံးကို ရဲရင့်စွာ ဟောပြောရမည် ဖြစ်သည်။
• ကျမ်းစာအုပ်လိုက် စနစ်တကျ ဟောပြောခြင်း (Expository Preaching): အဓိပ္ပာယ်ဖော် ဟောပြောခြင်းနည်းလမ်းဖြင့် ကျမ်းစာစကားလုံးများ၊ အကြောင်းအရာများကို မချန်လှပ်ဘဲ အစဉ်လိုက် ဟောပြောခြင်းသည် အသင်းတော်အား ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်တစ်ခုလုံးကို သေချာစွာ နားလည်စေပြီး သမ္မာတရားတွင် ခိုင်မာစေသည်။

(ခ) ခရစ်တော်ထဲ၌ လူတိုင်း ပြီးပြည့်စုံမှုရှိစေရန် ဆောင်ရွက်ခြင်း

• ဝိညာဉ်ရေးရာ ရင့်ကျက်မှု (Presenting Everyone Mature in Christ): ကောလောသဲ ၁:၂၈ “ခရစ်တော်အားဖြင့် လူတိုင်းစုံလင်ခြင်းသို့ ရောက်၍ လူခပ်သိမ်းတို့ကို ဆက်သအံ့သောငှါ၊ ငါတို့သည် လူခပ်သိမ်းတို့ကို သတိပေး၍ ပညာအမျိုးမျိုးနှင့် ဆုံးမသွန်သင်လျက် ခရစ်တော်၏ တရားကို ဟောပြောကြ၏။”ကို အခြေခံ၍ သင်းအုပ်ဆရာ၏ ပန်းတိုင်မှာ လူများကို ခရစ်တော် ထံ ပို့ဆောင်ရုံမျှမကဘဲ၊ ခရစ်တော်၌ ဝိညာဉ်ရေးရာ ရင့်ကျက်ပြည့်စုံသူများ ဖြစ်လာသည်အထိ မမောနိုင်မပန်းနိုင် သွန် သင်၊ သတိပေး၊ လမ်းပြရန် ဖြစ်သည်။
• တစ်ဦးချင်းစီအလိုက် ဂရုစိုက်ခြင်း: အသင်းတော်ဝင် လူတိုင်းသည်အသက်အရွယ်၊ ဝိညာဉ်ရေး အဆင့်အတန်း မတူညီကြသဖြင့်တစ်ဦးချင်းစီ၏ လိုအပ်ချက်များအတိုင်း ခရစ်တော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်သို့ တိုးတက်လာစေရန် စိတ်ရှည်စွာ ပုံသွင်းပေးရမည် ဖြစ်သည်။

(ဂ) အမှုတော်လုပ်ငန်းအတွက် ဘုရားသခင်၏လူများအား ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရှိစေခြင်း

• အသင်းတော်ကို စွမ်းဆောင်ရည်မြှင့်တင်ပေးခြင်း (Equipping the Saints): ဧဖက် ၄:၁၁-၁၂ “ခရစ်တော်၏ကိုယ်တော်ကိုတည်ဆောက်၍ ဓမ္မဆရာ၏အမှုကို ပြုတတ်မည်အကြောင်း၊ သန့်ရှင်းသူတို့ကို ပြင်ဆင်ခြင်းအလိုငှါ၊ ထိုသခင်သည် လူအချို့တို့ကို တမန်တော်အရာ၌၎င်း၊ အချို့ကို ပရောဖက်အရာ၌၎င်း၊ အချို့ကို သာသနာပြုအရာ၌၎င်း၊ အချို့တို့ကို သင်းအုပ်ဆရာ၊ ဆရာအရာ၌၎င်း၊ ခန့်ထားတော်မူ၏။ “အရ သင်းအုပ်ဆရာသည် အမှုတော်လုပ်ငန်း အားလုံးကို တစ်ဦးတည်း ထမ်းဆောင်ရ မည်မဟုတ်ဘဲ အသင်းတော်ဝင်များ (ဘုရားသခင်၏လူများ) ကို သာသနာပြုနှင့် အမှုတော်လုပ် ငန်းများ ဆောင်ရွက်နိုင်ရန် လေ့ကျင့်ပေးသူ၊ ပြင်ဆင်ပေးသူ ဖြစ်ရမည်။
• ဆုကျေးဇူးများကို ဖော်ထုတ်ပေးခြင်း: ယုံကြည်သူတိုင်းတွင် ရရှိထားသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ဆုကျေးဇူးများကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ပေးပြီး အသင်းတော်နှင့် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်တည် ဆောက်ရေးတွင် ထိရောက်စွာ အသုံးပြုနိုင်ရန် လမ်းပြပေးရမည်။

(ဃ) ဘုရားသခင်၏လူများအား လူကိုမျှားသော တံငါသည်များအဖြစ် မွေးထုတ်ပေးခြင်း

• ဧဝံဂေလိလုပ်ငန်း၌ ပါဝင်စေခြင်း (Training Fishers of Men)- ခရစ်တော်၏ ခေါ်ဖိတ် ချက်အတိုင်း ယုံကြည်သူတိုင်းသည် သတင်းကောင်းဝေငှသူများ ဖြစ်လာရန်လိုအပ်သည်။ သင်း အုပ်ဆရာသည် မိမိကိုယ်တိုင် ဧဝံဂေလိဝေငှခြင်း၌ ပုံသက်သေပြရုံမျှမက၊ အသင်း တော် ဝင်များပါ မယုံကြည်သူများထံ သတင်းကောင်း ဝေငှတတ်စေရန် လေ့ကျင့် သင်ကြားပေးရ မည်။
• ဧဝံဂေလိအမြင် စွဲမြဲစေခြင်း- အသင်းတော်သည် မိမိတို့ အသိုက်အဝန်းအတွင်း၌သာ စုဝေးနေ ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ပျောက်သောသူများကို ရှာဖွေရေးအတွက် အစဉ်မပြတ်နိုးကြားသော ဧဝံဂေလိ စိတ်ဓာတ် ရှိနေစေရန် မွေးထုတ်ပေးရမည်။

(င) ဘုရားသခင်၏သိုးစုတော်နှင့် မိမိကိုယ်ကို ဂရုစိုက်စောင့်ရှောက်ခြင်း

• မိမိကိုယ်ကိုဦးစွာစောင့်ရှောက်ခြင်း                                                                           (Pay Careful Attention to    Your selves) တမန်တော်ဝတ္ထု ၂၀:၂၈ အတိုင်း သင်းအုပ် ဆရာသည် အခြားသူများကို မစောင့်ရှောက်မီ မိမိ၏ ဝိညာဉ်ရေး၊ စာရိတ္တ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေးကို ဦးစွာစောင့်ရှောက်ရမည်။ မိမိကိုယ်တိုင် လဲကျပါကသိုးစုကို လည်း အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်သည်။
• သိုးစုကို စောင့်ရှောက်ခြင်း (Protecting and Feeding the Flock): ဘုရားသခင် အပ်နှံ ထားသော အသင်းတော် (သိုးစု) ကို မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ သွန်သင်ချက်များမှ ကာကွယ်ပေးခြင်း၊ ဝိညာဉ်စာ အစဉ်အမြဲ ကျွေးမွေးခြင်းနှင့် မေတ္တာဖြင့် သိုးထိန်းသဖွယ် စောင့်ရှောက်ကြည့်ရှုရမည်။

(စ) ဆုတောင်းချက်အား ဦးစားပေးစေခြင်း

• အမှုတော်၏ အဓိကမောင်းနှင်အား (Prioritizing Prayer): တမန်တော်ဝတ္ထု ၆:၄ တွင် ဖော်ပြ ထားသကဲ့သို့ သင်းအုပ်ဆရာ၏ အဓိကတာဝန်ကြီးနှစ်ခုမှာ “ဆုတောင်းခြင်း” နှင့် “နှုတ်ကပတ် တော် အမှုဆောင်ခြင်း” ဖြစ်သည်။ ဆုတောင်းခြင်းမရှိဘဲ ဆောင်ရွက်သော အမှုတော်သည် ဝိညာဉ်ရေးရာ အသီးပွင့် မသီးနိုင်ပါ။
• သိုးစုအတွက် အစဉ်မပြတ် ဆုတောင်းပေးခြင်း: အသင်းတော်၏ လိုအပ်ချက်များ၊ ဝိညာဉ်ရေး တိုက်ပွဲများနှင့် တစ်ဦးချင်းစီ၏ အခြေအနေများအတွက် ဘုရားသခင်ထံ အစဉ်မပြတ် ကြား ဝင်ဆုတောင်းပေးသည့် တာဝန်ကို ဦးစားပေး လုပ်ဆောင်ရမည်။

(ဆ) နေ့စဉ် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ မိတ်သဟာယဖွဲ့မှုအား ဦးစားပေးတတ်ခြင်း

• ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ မိတ်သဟာယ (Personal Devotion): တရားဟောရန် သို့မဟုတ် သွန် သင်ရန်အတွက်သာ ကျမ်းစာဖတ်ခြင်း၊ ဆုတောင်းခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ သင်းအုပ်ဆရာ မိမိကိုယ် တိုင်ဘုရားသခင်ကို ချစ်မြတ်နိုးသည့် စိတ်ဖြင့် နေ့စဉ် သီးသန့်အချိန်ယူကာ မိတ်သဟာယဖွဲ့ရန် လိုအပ်သည်။
• အသက်စမ်းရေ၏ ပင်မစိမ့်စမ်း: ဘုရားသခင်နှင့် နီးကပ်စွာ မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်းမှ ရရှိလာသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ခွန်အားနှင့် ပြည့်စုံမှုသည်သာ အမှုတော်လုပ်ငန်းတစ်ခုလုံးကို ရေရှည်တည်တံ့ စေပြီး ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှားစေသော သင်းအုပ်အမှုတော်ဆောင်တစ်ဦးဖြစ် လာစေမည် ဖြစ်သည်။

သင်းအုပ်ဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရန် မေးခွန်းများ                       (Reflection Questions as a Pastor)

၁။ နှုတ်ကပတ်တော် ဟောပြောခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ –

မိမိနှစ်သက်သော သို့မဟုတ် ပရိသတ်နှစ်သက်မည့် အကြောင်းအရာများကိုသာ အကြိမ်ကြိမ် ဟော ပြောမိနေပါသလား၊ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်တစ်ခုလုံးကို ကျမ်းစာအုပ်လိုက် စနစ်တကျ ခွန်းအားပေး ဟောပြောနေပါသလား။

၂။ အသင်းတော်အား ပြင်ဆင်ပေးခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ –

အမှုတော်လုပ်ငန်း အားလုံးကို မိမိတစ်ဦးတည်းသာ ထမ်းဆောင်နေပါသလား၊ သို့မဟုတ် အသင်းတော် ရှိအသင်းသားများဝိညာဉ်ရေးရာ ရင့်ကျက်လာပြီး အမှုတော်ဆောင်နိုင်ရန် စနစ်တကျသင်ကြားလေ့ ကျင့်ပေး နေပါသလား။

၃။ ဧဝံဂေလိလုပ်ငန်းနှင့် ပတ်သက်၍ –

မိမိ၏ အသင်းတော်သည် အတွင်းပိုင်း အခမ်းအနားများ၌သာ မွေ့လျော်နေပါသလား၊ သို့မဟုတ်ပျောက် သောသူများကို ရှာဖွေဝေငှသည့် “လူကိုမျှားသော တံငါသည်များ” အဖြစ်အသင်းသား များကိုထိ ရောက်စွာ မွေးထုတ်ပေးနေပါသလား။

၄။ မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ –

အသင်းတော်လုပ်ငန်းများ၏ အလုပ်နှင့်တာဝန်များဒဏ်ကြောင့် မိမိ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ဝိညာဉ် ရေးရာအသက်တာ၊ အိမ်ထောင်ရေးနှင့် ကျန်းမာရေးတို့ ထိခိုက်ယိမ်းယိုင်နေပါသလား။ မိမိကိုယ်ကို ပထမဦးစွာ သတိထား စောင့်ရှောက်နေပါသလား။

၅။ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဦးစားပေးချက်နှင့် ပတ်သက်၍ –

အစီအစဉ်များနှင့် အလုပ်ရှုပ်မှုများကြောင့် ဘုရားသခင်နှင့် နေ့စဉ် သီးသန့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်း၊ ဆု တောင်းခြင်းအချိန်များကို လျှော့ချမိနေပါသလား။

နိဂုံး

သင်းအုပ်ဆရာတစ်ဦး၏ အောင်မြင်မှုသည် လူဦးရေအတိုင်းအတာ သို့မဟုတ် အဆောက်အဦး မက အပြင်အဆင်ပေါ်တွင်မမူတည်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ ခေါ်ခြင်းနှင့် အလိုတော်အတိုင်း မည်မျှ သစ္စာရှိစွာ လျှောက်လှမ်းသည်ဆိုသည့် အချက်ပေါ်တွင်သာ တည်ရှိပါသည်။ Derek Prime နှင့် Alistair Begg တို့ထောက်ပြထားသော ဤအချက် (၇) ချက်သည် သင်းအုပ်အမှုတော် ဆောင်များအတွက် မှန်ကန် သောလမ်းပြမြေပုံတစ်ခုဖြစ်ပါသည်။ မိမိ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ဝိညာဉ်ရေးရာအသက်တာကိုရှေ့တန်း မှ ဦးစားပေးလျက်၊ နှုတ်ကပတ်တော် သမ္မာတရားနှင့် ဆုတောင်းခြင်း၌ ခိုင်မာ စွာ ရပ်တည်ကာ၊ အသင်း တော်အား ခရစ်တော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း ပြင်ဆင်ပေးခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင် ၏ ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှား စေသော သိုးထိန်းကောင်းများ ဖြစ်ကြပါစေ။

Rev. Ngeng Chhuana

အသင်းတော် စတင်တည်ထောင်သူတစ်ယောက်၏ဘဝတွင် လိုအပ် ချက်များ၊ အခွင့်အလမ်းများ၊ ပြ ဿနာများနှင့် ကောင်းသောအရာများစွာသည်သင်၏အချိန်ကိုလုယူ ရန်ကြိုးစားနေကြသည်။ သို့သော် အရာရာတိုင်းသည် အရေးကြီးဆုံးအရာများ မဟုတ်ကြပါ။

ဘုရားသခင်သည်သင့်အားရှင်လင်း သော ဦးစားပေးမှုဖြင့် နေထိုင်ရန် ခေါ်ယူထားသည်မှာ—ကိုယ်တော်နှင့်ကိုယ်တော်၏သာသနာလုပ်ငန်း ကို သင်၏နေ့စဉ်ဘဝ၏ ဗဟိုချက်တွင် ထားရှိရန်ဖြစ်ပါသည်။

၁။ အရာခပ်သိမ်းထက် ဘုရားသ ခင်ကို ပထမဦးစား‌ပေးအဖြစ်ထားပါ။

သခင်ယေရှုက ဤသို့ ရှင်းလင်းစွာ မိန့်တော်မူခဲ့သည်- “ဘုရားသခင် ၏နိုင်ငံတော်နှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း တရားကို ရှေ့ဦးစွာရှာကြလော့။ နောက်မှထိုအရာများကိုထပ်၍ပေး တော်မူလတ္တံ့။” — မဿဲ ၆:၃၃

သင်၏ခေါ်ခြင်း(Calling) သည် လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုများအပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခြင်းအပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ အမှုတော်လုပ်ငန်းများ၊ အစီအစဉ်များ သို့မဟုတ် လူများထက် ဘုရားသခင်ကို ရှေ့ဦးစွာ ရှာဖွေရပါမည်။ ဆုတောင်းခြင်း၊နှုတ် ကပတ်တော်ဖတ်ခြင်းနှင့် ခရစ်တော်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခြင်းတို့ သည် ရွေးချယ်စရာ မဟုတ်ဘဲ အခြေခံ အုတ်မြစ်သာ ဖြစ်သည်။

၂။သင်၏ အဓိကခေါ်ယူခြင်းကို စောင့်ရှောက်ပါ၊ ဦးစားပေးပါ။

သင်သည် ဘုရားသခင်၏ သာသနာလုပ်ငန်းကို အစေခံရန် ကတိပြုထားပြီးဖြစ်သည်။ ထိုအရာကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပါ။

“သို့ဖြစ်၍၊ သင်တို့သည် ပညာမရှိသောသူကဲ့သို့မဟုတ်၊ ပညာရှိသောသူကဲ့သို့ သတိနှင့်ကျင့်ဆောင်မည် အကြောင်း စေ့စေ့ကြည့်ရှုကြလော့။ ယခုကာလသည် ဆိုးယုတ်သောကြောင့်၊ အခွင့်ကောင်းကို ရွေးယူ ကြလော့။” — ဧဖက် ၅:၁၅-၁၆

အခွင့်အလမ်းတိုင်းသည် သင်၏ တာဝန် မဟုတ်ပါ။ အာရုံပျံ့လွင့်မှုများသည် ကောင်းသောအရာများ အသွင်ဖြင့် ရောက်ရှိလာတတ်သည်။ သင်၏ခေါ်ခြင်းကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမည့်အရများကို (No!) ဟု ငြင်းဆိုရန် သင်ယူပါ။ သို့မှသာ ဘုရားသခင် သင့်အားအပ်နှံထားသည့်အရာ များကို “ဟုတ်ကဲ့”(Yes!) ဟု ဝန်ခံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

၃။ အရေးကြီးဆုံးအရာကိုသာအစဉ်အမြဲ အာရုံစိုက်ပါ။

ကနဦးအသင်းတော် ခေါင်းဆောင်များသည် ဦးစားပေးရမည့်အရာကို နားလည်ခဲ့ကြသည်-

“ငါတို့မူကား၊ ဆုတောင်းခြင်း၌ လည်းကောင်း၊ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဟောပြောခြင်း၌လည်းကောင်း အမြဲမပြတ်အားထုတ်နေမည်။” — တမန်တော် ၆:၄

သူတို့သည် အဓိကတာဝန်များမှ သွေဖည်သွားစေမည့်အရာများကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။ အသင်းတော် စတင်တည်ထောင်သူတစ်ယောက်အနေဖြင့် သင်၏အာရုံစိုက်မှုသည် ဝိညာဉ်ရေးရာခေါင်းဆောင်မှု—ဆုတောင်းခြင်း၊ သွန်သင်ခြင်း၊ တပည့်တော်ဖြစ်စေခြင်းနှင့် အခြားသူများကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း—အပေါ်တွင်သာ တည်ရှိရပါမည်။

၄။ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် စည်းကမ်းရှိရှိ ပြေးပါ၊လုပ်ဆောင်ပါ။

အမှုတော်လုပ်ငန်းသည် အာရုံစိုက်မှုနှင့် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနေထိုင်မှုတို့ လိုအပ်သည်- “သင်တို့သည်ဆုကို ရမည်အ ကြောင်း ထိုသို့ပြေးကြလော့။ … ငါသည် အခြားသောသူတို့ကို ဆုံးမသြဝါဒပေးပြီးမှ၊ ကိုယ်တိုင် ရှုံးသော သူမဖြစ်ရမည်အကြောင်း၊ ကိုယ်ကိုထိုးကြိတ်၍ နှိပ်စက်လေ့ရှိ၏။” — ၁ ကောရိနသု ၉:၂၄၊ ၂၇

သင်၏ခေါ်ခြင်းကိုအာရုံလွင့်ပါး နေခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံစေနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ သင်၏အချိန်၊ အလေ့အ ကျင့်နှင့် အာရုံစိုက်မှုတို့ကိုစည်း ကမ်းစနစ်ချပါ။ သင် အမြဲတမ်းဦး စားပေးနေသည့်အရာကသာ သင် ၏အမှုတော် လုပ်ငန်း၏ ရလဒ်ကို ပုံဖော်ပေးလိမ့်မည်။

၅။ သခင်ယေရှုကိုသာ မျှော်ကြည့်ပါ။

သင်၏ ခွန်အားနှင့် လမ်းညွှန်မှု သည် ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းထံ မှသာ လာသည်- “ယုံကြည်ခြင်းကို အစ ပြုတော်မူ၍ အဆုံးသို့တိုင်အောင် စုံလင်စေတော်မူသော ယေရှုကို စေ့စေ့ကြည့်မျှော်လျက်၊ မိမိတို့ရှေ့၌ ထားသော ပြိုင်ပွဲကို သည်းခံခြင်းနှင့် ပြေးကြကုန်အံ့။” — ဟေဗြဲ ၁၂:၁-၂

အာရုံပျံ့လွင့်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ ခရစ်တော်ထံသို့ အာရုံပြန်လှည့်ပါ။ ကိုယ်တော်သည် သင်၏ စံနမူနာဖြစ်သလို တည်ကြည်ခြင်း၏ ရင်းမြစ်လည်း ဖြစ်သည်။

တိုက်တွန်းချက်-

ဘုရားသခင် သင့်အား ခေါ်ယူထားသည့်အရာအပေါ်တွင် သစ္စာရှိပါ။ အာရုံပျံ့လွင့်မှုများ၊ ဖိအားများ သို့မဟုတ် အရေးမကြီးသော အရာများကို သင်၏ကတိကဝတ်မှ ဆွဲ ထုတ်သွားခွင့်မပြုပါနှင့်။  သင်၏အမှုတော် လုပ်ငန်း၏ အသီးအပွင့်များသည် အရာများစွာကို လုပ်ဆောင်ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ မှန်ကန်သော အရေးကြီးသည့်အရာများကိုအရင်ဦးစားပေးလုပ်ဆောင်ခြင်းမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။ ဦးစားပေးရမည့် အရာကို အရင်ဦးစားပေးပါ။ ဘုရားသခင်နှင့်အချိန်ယူခြင်း ကိုဦးစားပေးပါ။ သင်၏ခေါ် ခြင်းကိုစောင့်ရှောက်ပါ။ တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်ပါ။ ထိုသို့ပြုလျှင် ဘုရားသခင်သည် သင်၏အမှုတော် လုပ်ငန်းကိုခိုင်ခံ့စေတော် မူလိမ့်မည်။

ဓမ္မသစ်ကျမ်းစာလာ တမန်တော်ဝတ္ထု (The Book of Acts) သည် ကနဦးခရစ်ယာန်အသင်းတော်၏ စတင်တိုးတက်လာပုံကို ဖော်ပြထားရုံမျှမကဘဲ ထိရောက်သော ခေါင်းဆောင်မှုသင်ခန်းစာ (Leadership Lessons) များစွာကို ပေးဆောင်ထားသည့် ကျမ်းတစ်စောင်ဖြစ်ပါသည်။တမန်တော်ဝတ္ထုမှ ရရှိနိုင်သော အဓိက ခေါင်းဆောင်မှုသင်ခန်းစာ အတို ချုပ်မှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါသည်-

၁။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းပြမှုကို ခံယူခြင်း

သင်ခန်းစာ။ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ရေးရာခေါင်းဆောင်မှုသည် မိမိ၏ အရည်အချင်း၊ ဉာဏ်ပညာတစ်ခုတည်းပေါ်တွင် မမှီခိုဘဲ ဘုရားသခင်၏ စေခိုင်းမှုနှင့် လမ်းပြမှုကို ဦးထိပ်ထားရသည်။

တမန်တော်ဝတ္ထုပါ ပုံရိပ်။ ခေါင်းဆောင်များသည် ဆုံးဖြတ်ချက်များမချမီ ဆုတောင်းကြပြီး၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ တားမြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် လမ်းပြခြင်းအတိုင်း အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့ကြသည် (တ 1:24, တ 16:6-10)။

၂။ တာဝန်လွှဲအပ်ခြင်းနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း

သင်ခန်းစာ။ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးတည်းက အရာရာကို လုပ်ဆောင်၍မရပါ။ မိမိ၏ ပင်မလုပ်ငန်းဆောင်တာများကို မထိခိုက်စေရန် အခြားယုံကြည်စိတ်ချရသော သူများကို တာဝန်ခွဲဝေလွှဲအပ်ရမည်။

တမန်တော်ဝတ္ထုပါ ပုံရိပ်။အသင်းတော်ကြီးထွားလာချိန်တွင် အစားအစာဝေငှသည့် အုပ်ချုပ်ရေးလုပ်ငန်းများအတွက် သင်းထောက် (၇) ဦးကို ရွေးချယ်တာဝန်ပေးခဲ့ပြီး၊ တမန်တော်များက ဆုတောင်းခြင်းနှင့် နှုတ်ကပတ်တော်ဟောပြောခြင်း၌သာ အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသည် (တ 6:1-6)။

၃။ ခေါင်းဆောင်သစ်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း

သင်ခန်းစာ။ ခေါင်းဆောင်ကောင်းဆိုသည်မှာ မိမိနောက်၌ အနာဂတ်ခေါင်းဆောင်သစ်များကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်သူဖြစ်ရမည်။

တမန်တော်ဝတ္ထုပါ ပုံရိပ်။ ပေါလုသည် တိမောသေ၊ သိလ စသည့် ငယ်ရွယ်သော ခေါင်းဆောင်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ သင်ကြားပြသပေးခဲ့ပြီး သာသနာပြုခရီးစဉ်များ၌ ပူးပေါင်းပါဝင်စေခဲ့သည် (တ 16:1-3)။

၄။ ပဋိပက္ခနှင့် စိန်ခေါ်မှုများကို ရဲဝံ့စွာ ဖြေရှင်းခြင်း

သင်ခန်းစာ။ ကြီးထွားလာသောအဖွဲ့အစည်းတိုင်းတွင် ပဋိပက္ခ၊ သဘောထားကွဲလွဲမှုနှင့် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုများ ကြုံတွေ့ရတတ်သည်။ ခေါင်းဆောင်များသည် ထိုပြဿနာများကို ရှောင်လွှဲမသွားဘဲ ပွင့်လင်းစွာ ဆွေးနွေးဖြေရှင်းရမည်။

တမန်တော်ဝတ္ထုပါ ပုံရိပ်။ ဂျူးမဟုတ်သော ယုံကြည်သူများနှင့် ပတ်သက်၍ အယူအဆ ကွဲလွဲလာသောအခါ ယေရုရှလင်မြို့၌ အစည်းအဝေးပြုလုပ်ကာ ငြိမ်းချမ်းစွာ ညှိနှိုင်းဖြေရှင်းခဲ့ကြသည် (တ ၁၅ – ယေရုရှလင်ကောင်စီ)။

၅။ ရူပါရုံနှင့် ရည်ရွယ်ချက်၌ စွဲမြဲခြင်း

သင်ခန်းစာ။ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသည် အခက်အခဲ၊ စိန်ခေါ်မှုများ (ဖမ်းဆီးနှိပ်စက်ခံရခြင်း၊ ဆန့်ကျင်ခံရခြင်း) ရှိလင့်ကစား ပေးအပ်ထားသော ရည်မှန်းချက် (Vision) မှ သွေဖည်မသွားဘဲ ရဲရင့်စွာ ရှေ့ဆက်ရမည်။

တမန်တော်ဝတ္ထုပါ ပုံရိပ်။ ပေတရုနှင့် ပေါလုတို့သည် ထောင်ဒဏ်၊ ရိုက်နှက်ခြင်းများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော်လည်း “လူ၏စကားထက် ဘုရားသခင်၏စကားကို ပိုမိုနားထောင်ရမည်” ဟုဆိုကာ ရဲဝံ့စွာ သက်သေခံခဲ့ကြသည် (တ 4:19-20)။

၆။ စည်းလုံးညီညွတ်မှုနှင့် အသိုက်အဝန်းကို တည်ဆောက်ခြင်း

သင်ခန်းစာ။ ထိရောက်သောခေါင်းဆောင်မှုသည် အဖွဲ့ဝင်များအကြား စည်းလုံးမှု၊ အပြန်အလှန် ဂရုစိုက်မှုနှင့် မျှဝေခံစားတတ်သော အသိုက်အဝန်းကို ဖန်တီးပေးသည်။

တမန်တော်ဝတ္ထုပါ ပုံရိပ်။ အစောပိုင်းယုံကြည်သူများသည် စိတ္တဇမနသိကာရ (စိတ်သဘောထား) တစ်ခုတည်းရှိကြပြီး မိမိတို့ပိုင်ဆိုင်ရာများကို မျှဝေသုံးစွဲကာ ညီညွတ်စွာ ရှင်သန်ခဲ့ကြသည် (တ 2:42-47, တ 4:32)။

အနှစ်ချုပ်။

တမန်တော်ဝတ္ထုပါ ခေါင်းဆောင်မှုသည် “ဝိညာဉ်တော် ဦးဆောင်သော၊ ဝန်ဆောင်မှုပေးသော၊ လူသစ်များကို မွေးထုတ်ပေးသော၊ စည်းလုံးမှုကို တည်ဆောက်သော ခေါင်းဆောင်မှု” (Servant & Spirit-led Leadership) ဖြစ်ပါသည်။

Rev. Ngeng Chhuana

နိဒါန်း

လူ့ဘဝတွင် ပြဿနာများသည် ရှောင် လွှဲ၍မရနိုင်ပေ။ ဒုက္ခရောက်သော အခါ ကျွန်ုပ်တို့၏ သဘာဝအတိုင်း သူငယ်ချင်းများ၊ မိဘများ၊ ခေါင်း ဆောင်များ၊ သို့မဟုတ် အကူအညီပေးနိုင်မည်ဟု ထင်ရသူများထံသို့ ပြေးသွားတတ်ကြသည်။ သို့သော် ယနေ့တွင် ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဦးစားပေးမှုကို ပြန်လည် ချိန်ညှိရန် ခေါ်တော်မူနေသည်။ သင်၏ပြဿနာကို ယေရှုခရစ်တော်ထံသို့ ဦးစွာယူဆောင်သွားပါ။

သူငယ်ချင်းကို မခေါ်မီ… အကြံဉာဏ်မတောင်းမီ… စိတ်မပူမီ…

ယေရှုထံသို့ အရင်သွားပါ။

၁။ ယေရှုသည် မဖြစ်နိုင်သည်ကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်သော အရှင်ဖြစ်သည်

ယောဟန်ခရစ်ဝင် ၂:၁-၁၁ တွင်၊ ကာနမြို့၌ မင်္ဂလာဆောင်ပွဲ၌ ရေကို စပျစ်ရည်အဖြစ် ယေရှုပြောင်း လဲပေး ခဲ့သည်။ ပြဿနာတစ်ခုရှိသည် – စပျစ်ရည်ကုန်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူမှုရေးအရ အရှက်ရဖွယ်၊ မိသားစု အတွက် အကျပ်အတည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် ပြဿနာကို ယေရှုထံသို့ ယူဆောင်လာ သော အခါ၊ သာမန်အရာကို ထူးခြားသောအရာအဖြစ်ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်။

သင်ခန်းစာ –

* သင့်ဘဝတွင် ဗလာဖြစ်နေသည်ဟု ထင်ရသည်ကို ယေရှုဖြည့်ပေးနိုင်သည်။

* ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ထင်ရသည်ကို ယေရှုပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်သည်။

* သာမန်ဟု ထင်ရသည်ကို ယေရှုအံ့ဖွယ်ဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

၂။ ယေရှုသည် သင်၏ ဖုံးကွယ်ထားသော ဝေဒနာကို မြင်ပြီး ကုသပေးသည်

မာကုခရစ်ဝင် ၅:၂၅-၃၄ တွင်၊ အနှစ် (၁၂) နှစ်ပတ်လုံး သွေးဆင်းသောရောဂါရှိသည့် အမျိုးသမီး တစ်ဦး အကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ သူမသည် ဆရာဝန်များ၊ ငွေကြေးနှင့် လူ့အကူအညီမျိုးစုံကို ရှာဖွေခဲ့သော် လည်းမသက်သာခဲ့ပါ။ သို့သော် ယေရှုထံသို့ လာရောက်၍ ကိုယ်တော်၏ အဝတ်တော်ကို ကိုင်တွယ်သော အခါ ချက်ချင်းသက်သာသွားသည်။

သင်ခန်းစာ –

* လူတို့သည် သင့်ဝေဒနာကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း ယေရှုနားလည်သည်။

* သင်သည် အရာရာကို ကြိုးစားပြီးပြီဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ယေရှုထံသို့ ဦးစွာတကယ် ယူဆောင်လာ ပြီးပြီလော။

၃။ ယေရှုသည် တောကန္တာရတွင် ထောက်ပံ့ပေးသည်

ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၁၇:၆ တွင်၊ ဘုရားသခင်သည် မောရှေအားဖြင့် ကျောက်ဆောင်ထဲမှ ရေကိုထွက် စေခဲ့သည်။ ရေမရှိ၊ ခြောက်သွေ့နေသောနေရာတွင် ဘုရားသခင်သည် လမ်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။

သင်ခန်းစာ –

* သင်၏အခြေအနေသည် ခြောက်သွေ့နေပြီး၊ ပိတ်ဆို့နေကာ မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရပေမည်။

* သို့သော် ဘုရားသခင်ပါဝင်လာသောအခါ ကျောက်ဆောင်ကပင် ရေကိုထွက်စေနိုင်သည်။

၄။ အောင်မြင်ခြင်းသည် ဘုရား သခင်၏နည်းလမ်းအတိုင်း နာခံခြင်းမှလာသည်

ယောရှုကျမ်း ၆ တွင်၊ ယေရိခေါမြို့ရိုးသည် လူ့စွမ်းအားကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်ကို ယောရှုနာခံခြင်းကြောင့် ပြိုကျခဲ့သည်။ သူတို့သည် လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြသည်၊ ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်၊ ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် အောင်မြင်ခြင်းကို ပေးခဲ့သည်။

သင်ခန်းစာ –

* တစ်ခါတစ်ရံတွင် အဖြေသည် ယုတ္တိမရှိသလို ဖြစ်နေနိုင်သည်။

* သို့သော် ဘုရားသခင်၏နည်းလမ်းအတိုင်း လိုက်လျှောက်သောအခါ အောင်မြင်မှုရရှိလာမည်။

၅။ အဘယ်ကြောင့် ယေရှုထံသို့ ဦးစွာသွားရမည်နည်း

* လူတို့သည် ပျက်ကွက်နိုင်သော် လည်း ယေရှုဘယ်သောအခါမျှ မပျက်ကွက်ပါ။

* လူတို့သည် ကန့်သတ်ချက်ရှိသော် လည်း ယေရှု၌ ကန့်သတ်ချက်မရှိပါ။

* လူတို့သည် အကြံပေးနိုင်သော်လည်း ယေရှုသည် အသက်ကိုပေးသည်။

ဤအချက်သည် လူတို့၏အကြံဉာဏ်ကို မယူရဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပါ၊ သို့သော် ယေရှုသည်နောက်ဆုံး မဟုတ်ဘဲ ဦးဆုံးဖြစ်ရမည်။

နိဂုံး

ယနေ့ သင့်ကိုယ်သင် မေးကြည့်ပါ – ပြဿနာတစ်ခုခုရှိလာလျှင် ဘယ်သူ့ထံသို့ အရင်သွားသနည်း။

* ကျွန်ုပ်၏ သူငယ်ချင်းထံသို့လား။

* ကျွန်ုပ်၏ မိဘများထံသို့လား။

* ကျွန်ုပ်၏ အလုပ်ရှင်ထံသို့လား။

* ဩဇာရှိသူ သို့မဟုတ် ချမ်းသာသူထံသို့လား။

* သို့မဟုတ် ယေရှုထံသို့လား။

မဿဲ ၁၁:၂၈ – ” ဝန်လေး၍ ပင်ပန်းသော သူအပေါင်းတို့၊ ငါ့ထံသို့ လာကြလော့။ ငါသည် ချမ်းသာပေးမည်။

လိုက်နာရမည့်အချက်

ယနေ့မှစ၍ –

• သင့်စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ယေရှုထံသို့ ဦးစွာယူဆောင်ပါ။
• သင့်လိုအပ်ချက်များကို ယေရှုထံသို့ ဦးစွာယူဆောင်ပါ။
• သင့်ဝေဒနာများကို ယေရှုထံသို့ ဦးစွာယူဆောင်ပါ။

အကြောင်းမူကား၊ ရေကို စပျစ်ရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သော၊ သွေးဆင်းသောရောဂါကို ကုသပေးခဲ့သော၊ ကျောက်ဆောင်မှ ရေကိုထွက်စေခဲ့သော၊ ယေရိခေါမြို့ရိုးကို ပြိုကျစေခဲ့သော ထိုယေရှုသည် ယနေ့တိုင် လုပ်ဆောင်နေဆဲဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

ဆုတောင်းခြင်း

သခင်ယေရှု၊ ကိုယ်တော်ထံ သို့ ဦးစွာလာတတ်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ကို သွန်သင်ပေးပါ။

လူတို့ထက် ကိုယ်တော်ကို ပိုမိုယုံကြည်နိုင်ရန် ကူညီပေးပါ။

ပြဿနာတိုင်းတွင် ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အရင်းအမြစ်၊ ကုသပေးသောသူနှင့် ထောက်ပံ့ပေးသောသူဖြစ်ကြောင်း သတိရစေတော်မူပါ။

ယေရှု၏နာမတော်၌ ဆုတောင်းပါ၏၊ အာမင်။

Rev. Ngeng Chhuana

အကျွန်ုပ်၏ ရန်သူတို့ရှေ့မှာ အကျွန်ုပ်အဘို့ စားပွဲကိုခင်းတော်မူ၏။…— ဆာလံ ၂၃:၅

ဒါဝိဒ်မင်းကြီးသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ နှုတ်ထွက်စကား ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ တိုက်ခိုက် ခံရခြင်းဆိုသည်မှာ ဘာလဲဆိုသည်ကို ကောင်းစွာသိရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ လူငယ်လေးဘဝတွင် ပရော ဖက်ရှမွေလ၏ ဘိသိက်ပေးခြင်းကိုခံရပြီး အစ္စရေးနိုင်ငံ၏ နောက်ထပ်ဖြစ်လာမည့် ဘုရင်အဖြစ်ရွေး ကောက်ခြင်းခံခဲ့ရသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် စောလုသည် ဘုရင်အဖြစ် ရှိနေသေးသည့်အတွက် ဒါဝိဒ်ကို သတ်ရန် ကြံစည်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဒါဝိဒ်သည် စောလု၏ရန်မှ လွတ်မြောက်ရန် လိုဏ်ဂူ များထဲတွင် ပုန်းအောင်းခဲ့ရပြီး တစ်နိုင်ငံလုံးတွင်လည်း သူနှင့်ပတ်သက်၍ မဟုတ်မမှန် သတင်းဆိုးများ ပျံ့နှံ့နေ ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် ဒါဝိဒ်ကို ကိုယ်တော်၏ စေတနာတော်အတိုင်း လိုက် လျှောက် မည့် ဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်လာစေရန် ပြင်ဆင်ပေးနေသည့်အတွက် ဒါဝိဒ်သည် မည်သည့်အခါမျှ လက်စား မချခဲ့ပေ။

ဒါဝိဒ်က ဘုရားသခင်နှင့်ပတ်သက်၍ “ အကျွန်ုပ်၏ ရန်သူတို့ရှေ့မှာ အကျွန်ုပ်အဘို့ စားပွဲကိုခင်းတော် မူ၏။… (ဆာလံ ၂၃:၅) ဟု ဆိုခဲ့သည်။

ဒါဝိဒ်သည် စိတ်ဖိစီးမှုများ လွန်ကဲနေပုံပေါ်ပါသလား။ မဟုတ်ပါ! ဘုရားသခင်သည် သူ၏ ကာကွယ် စောင့်ရှောက်သူဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ကိုးစားခဲ့သည့်အတွက် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် သူ၏ အင်အား များကို ကုန်ခမ်းမခံခဲ့ပေ။

တိုက်ခိုက်ခံရသည့်အခါ၊ အထင်လွဲမှားခံရသည့်အခါနှင့် မိမိနှင့်ပတ်သက်၍ မဟုတ်မမှန် သတင်းများ ပျံ့နှံ့နေသည့်အခါတွင် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကိုးစားပြီး ငြိမ်သက်စွာ အနားယူနိုင်ရန်အတွက် ကြီးမား သော ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နှိမ့်ချသောစိတ် လိုအပ်ပါသည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုး ကြုံရချိန်တွင် သင်၏အတွင်းစိတ်၌ ထကြွပြီး တုံ့ပြန်ရန် အစွမ်းကုန် လိုလားမိတတ်ကြသည်။ သင့်ကို တိုက်ခိုက် သည့် သူများကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်မည်နည်း။ သင်ကိုယ်တိုင် မကိုင်တွယ်ပါနှင့်။ ဘုရားသခင် ကိုသာ ထိုသူများ ကို ကိုင်တွယ်ခွင့်ပြုလိုက်ပါ။

ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို ကာကွယ်ပေးမည့်သူအဖြစ် ယုံကြည်ကိုးစားပါ။

ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို ကာကွယ်ပေးလိုရုံမျှမက သင့်နှင့် မိတ်ဟာယဖွဲ့လိုပါသည်။  သမ္မာကျမ်းစာက ဆာလံ ၅:၁၁ ကိုဤသို့ စကားပြန်ဆိုထားသည် – “ကိုယ်တော်ကို ကိုးစားသော သူတို့မူကား၊ ဝမ်းမြောက်ကြပါစေသော။ စောင့်ရှောက်တော်မူခြင်းကို ခံရ၍ ဝမ်းမြောက်သည်နှင့် ကြွေးကြော် ကြပါ စေသော။ နာမတော်ကို ချစ်သောသူတို့သည် ကိုယ်တော်ကြောင့် ဝမ်းသာရွှင်လန်းခြင်း ရှိကြပါစေ သော။”

ဆာလံကျမ်း ၂၃ နှင့် ဆာလံကျမ်း ၅ နှစ်ခုလုံးသည် စားပွဲတော် သို့မဟုတ် အောင်ပွဲခံပွဲတော်တစ်ခု၏ ပုံရိပ်ကို ထင်ဟပ်စေပါသည်။ ထိုပွဲတော်သည် မထင်မှတ်ထားသော အချိန်များ၌ဖြစ်သည် — ကောင်း မွန်သော အချိန်များ၌သာမက သင်တိုက်ခိုက်ခံနေရသည့် အချိန်များ၌ပင် ဖြစ်ပေါ် လာခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သင်သည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုကြားသို့ ရောက်ရှိနေပါက ဘုရားသခင်သည် ထိုအကြောင်းကို သိရှိတော်မူသည်။ သင်သည် သင်၏ အလုပ်အကိုင်၊ ကျန်းမာရေး၊ စိတ်ချမ်းသာမှု သို့မဟုတ် ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် တိုက်ပွဲဝင်နေရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားနေစဉ်မှာပင် ဘုရားသခင်သည် သင့်အား အနည်းငယ်မျှသော အားပေးကူညီမှုကို ပေးရန်အတွက် စားပွဲတော်တစ်ခု ကို ပြင်ဆင်ပေးလိုသည်။

ဘုရားသခင်သည် စစ်မက်ဖြစ်ပွားရာ စစ်မြေပြင်ထဲ၌ပင် စားပွဲတော်ကို ကျင်းပပေးလိုတော်မူသည်။ သင်၏ စိုးရိမ်မှု၊ နာကျင်မှုနှင့် စီမံကွပ်ကဲလိုမှုတို့ကို ယေရှုထံသို့ ပေးအပ်စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ကိုယ်တော် ၏ ကတိတော်များထဲ၌ ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူလိုက်သည့်အခါ ထိုသို့သော အားပေးထောက်မမှုများကို သင် ယနေ့ ရရှိခံစားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သင်သည် ဘုရားသခင်၏ သားသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပါက သင်၏ ကောင်းကင်ဘုံပါအဘသည် သင့်အတွက် ဂုဏ်ယူနေမည်ဖြစ်သည်။ ဝေဖန်တိုက်ခိုက်သူများက သင့်ကို မုန်းတီး၊ အုပ်စုဖွဲ့ စွပ်စွဲ၊ လျစ်လျူရှု၊ လှောင် ပြောင် သို့မဟုတ် အကောက်ကြံကောင်း ကြံစည်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် သင့်ဘဝပေါ်၌ ရှိသော ဘုရား သခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကိုမူ မည်သူမျှ တားဆီး၍ မရနိုင်ပါ။

သမ္မာကျမ်းစာ၌ လာသည်အတိုင်း – “ ပွဲခံရာအိမ်သို့ ငါ့ကိုဆောင်သွား၍၊ မေတ္တာတော် အလံကို ငါ့အပေါ်မှာ မိုးတော်မူပြီ။” (ရှောလမုန်သီချင်း ၂:၄)

မေးခွန်းများ

• ယခုအချိန်တွင် သင်သည် မည်သည့်တိုက်ပွဲကို ရင်ဆိုင်နေရသနည်း။ မည်သည့် ရန်သူ သို့မ ဟုတ် အခက်အခဲက သင့်ကို စိန်ခေါ်စိုက်ကြည့်နေသနည်း။
• သင်၏ ကာကွယ်စကြောင်းကို ဘုရားသခင်ထံ လွှဲအပ်စွန့်လွှတ်နိုင်ရန်အတွက် မည်သည့် အရာများကို စွန့်လွှတ်ရန် လိုအပ်မည်နည်း။
• တိုက်ပွဲကြားထဲတွင် အနားယူခြင်းက သင့်အား ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ တိုက်ပွဲဝင်နိုင်ရန် မည်သို့ အထောက်အကူပြုသနည်း။